(2942 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle bedel tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 07.04.2005 gün ve 333-106 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 23.02.2006 gün ve 13042-1957 sayılı ilamı ile;
(... Dava, Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygun düzenlenmediğinden geçersizdir. Şöyle ki;
1- Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Birisi Mahalli, diğer ikisi de teknik olmak üzere üç kişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde yapılacak keşif sonucu davaya konu taşınmaza el koyma günündeki niteliklerine göre, dava tarihindeki değerinin biçilmesi gerekir.
Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğuna göre yukarıda açıklanan şekilde oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, emsal karşılaştırması sonucu taşınmaz değerinin tespiti yönünden bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2- Kabule göre;
Dava konusu taşınmaz üzerinde kat mülkiyetli yapılar bulunduğundan biçilen değerden objektif indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, doğru görülmemiştir...),
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle; yerel mahkemece, bozma ilamında, kabule göre başlığı altında gösterilen nedenlere karşı da direnildiği belirtilmekte ise de, kabule göre başlığı altında yapılan bozma, tamamen eleştiri niteliğinde olup bozmada işaret edilen bu tür eleştirilere karşı direnilmesi mümkün olmadığından, bu yönün Hukuk Genel Kurulu'nca da incelenmesi olanaklı değildir.
Belirtilen nedenlerle; Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 22.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy