(1086 S. K. m. 293)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 13. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.4.2005 gün ve 2003/343-3005/181 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 16.3.2006 gün ve 2006/551-3698 sayılı ilamı ile,
(...Davacı, kardeşi olan davalıya havale yolu ile toplam 12000 Avustralya doları ile 750 USD ödünç para gönderdiğini, sadece 3000 Avustralya dolarının ödendiğini, bakiye borcun ödenmediğini ileri sürerek TL. karşılığı 10.231.459.500 TL. nin faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının gönderdiği para ile ev alındığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davalı tarafından davacı adına satın alınan daire için satın alma tarihinden sonra gönderilen 750 USD ile 1000 Avustralya doları karşılığı 2.236.435.500 TL. nin tahsil tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı iddiasını kanıtlamak için banka dekontlarına dayanmış olup dekontlar üzerinde gönderilen paraların mahiyeti konusunda bir açıklama bulunmamaktadır. Havale ödeme belgesi niteliğindedir. Üzerinde açıklama bulunmayan banka dekontu tek başına karz akdinin varlığını kanıtlamaz. Davalı, davacı adına ev alıp tadilatlar yaptığını savunarak karz ilişkisini inkar ettiğine göre karz ilişkisinin varlığını davacının kanıtlaması gerekir. Taraflar kardeş olup HUMK 293/1. maddesi gereği tanıkla ispat mümkündür. Dinlenen davacı tanıkları davacının ödünç verdiği iddiasını doğrulayamamış, paranın ev alımı için gönderildiğini, ödünç verme ile ilgili bilgilerinin olmadığını bildirmişlerdir. Davacı yasal delillerle iddiasını kanıtlayamamıştır. Hal böyle olunca mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, kardeşler arasında ödünç iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.
Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, temyize konu kararın bir direnme kararı mı, yoksa yeni bir hüküm mü olduğu; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, Özel Dairece mi yapılacağı hususu ön sorun olarak incelenmiştir.
Ön sorunun konusunu oluşturan olgu şudur:
Yerel Mahkeme davanın kısmen kabulüne karar vermiş; Özel Daire, davacının ödünç iddiasını yasal delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle ve davanın tümüyle reddi gereğine işaretle kararı bozmuş; bozmadan sonra davacı vekili, dava konusu para ile ilgili olarak taraflar arasında geçen bir telefon konuşmasına ilişkin bulunduğunu ve daha önce elde edilemediğini bildirdiği bir ses bandını mahkemeye ibraz etmiş; Mahkeme bozmaya uyup uymama konusunda karar vermeden önce, bilirkişi aracılığıyla bu bandın çözümünü yaptırmış ve daha sonra, direnme kararı olarak adlandırdığı temyize konu kararını vermiştir.
Temyize konu kararın gerekçesinde, bozmadan önce toplanan deliller yanında, bozmadan sonra sunulan bant çözümünün içeriğine de delil olarak dayanılmıştır.
Bu durumda; Yerel Mahkemenin temyize konu kararı gerçekte bir direnme kararı değil; bozmadan sonra davacı vekilince sunulan yeni bir delilin de değerlendirilmesi suretiyle oluşturulmuş, yeni bir hüküm niteliğinde olup, temyiz incelemesini yapma görevi Özel Daireye aittir.
Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçeyle, davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 04.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy