(2004 S. K. m. 269)
Taraflar arasındaki tahliye-itirazının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 19.4.2006 gün ve 2005/1044-614 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 13.7.2006 gün ve 2006/5934-8142 sayılı ilamı ile,
(...Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istenilen Mart ayı kirasının yasal otuz gün içerisinde ödendiğinden bahisle temerrüt olgusu gerçekleşmediğinden istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 1.4.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira 150.000.000 TL. olarak belirlenmiş ve her ay peşin nakit olarak ödenmesi kararlaştırılmıştır. Buna göre kira bedelinin her ayın üçü akşamına kadar ödenmesi gerekir.
Davacı 2.5.2005 tarihinde başlatmış olduğu, icra takibinde Mart ayı kirasının süresinde ödenmemesi nedeniyle Nisan 2005- Nisan 2006 dönemi kiralarının muaccel hale geldiğini, Mart ayı kirasının 250 YTL ve diğer aylar kirasının aylık 280 YTL den tahsilini istemiştir. Davalı itirazında kira miktarına karşı çıkmayarak borcu bulunmadığını ve istenilen kira parasını ödediğini savunmuştur. Takip konusu Mart ayı kirasının peşin olarak Mart ayının üçü akşamına kadar ödenmesi gerektiğinden, bu koşula uyulmayarak müteakip ayların kirası istenebilir hale gelmiştir. Mahkemece söz konusu ayın kirasının otuz günlük yasal temerrüt süresinde ödenmesinden hareketle istemin reddine karar verilmesi doğru değildir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 03.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy