(5521 S. K. m. 8) (1086 S. K. m. 388)
Taraflar arasındaki işçilik hak ve alacakları davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bünyan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.06.2005 gün ve 2005/116-180 sayılı kararın incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 26.09.2005 gün ve 2005/29507-31383 sayılı ilamı ile,
(...1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacının dava konusu işyerindeki çalışması 23.12.1999-24.12.2002 tarihleri arasında geçmiş olup, anılan dönemde 1475 sayılı Kanun yürürlüktedir. Sözü edilen kanunun yürürlükte olduğu dönemde Dairemiz uygulamasına göre kötü niyet tazminatı ihbar tazminatının vasıflı hali olarak değerlendirildiğinden kötü niyet tazminatının ihbar tazminatını da kapsadığı kabul edilmektedir. İhbar tazminatı ödenmiş ya da mahkemece ayrıca hüküm altına alınmış ise kötü niyet tazminatı ihbar tazminatının iki katı olarak hüküm altına alınmalıdır. İhbar tazminatı hüküm altına alındıktan sonra ihbar tazminatının iki katı yerine üç katı tutarında kötü niyet tazminatının kabulü hatalıdır.
3.Reddedilen miktar itibarıyla davacı aleyhine fazla miktarda vekalet ücreti takdir edilmesi ayrı bir bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Taraf vekilleri
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Yerel mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle bozulması üzerine, bozma kararının (3) numaralı bendinde gösterilen bozma nedenine karşı direnilmiştir.
1- Davacı vekilinin direnme kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yerel mahkemenin, taraf vekillerine HUMK. nun 388. maddesine uygun olarak tefhim edilmiş bulunan 29.06.2005 günlü kararı, davacı vekilince 14.07.2005 tarihinde temyiz edilmiş, anılan karar Yüksek Dairece yukarıda yazılı gerekçelerle bozulmuştur.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmü uyarınca, İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Hüküm İş Mahkemesinden verilmiş, 8 günlük temyiz süresi geçirilmiştir.
Yüksek Özel Dairece, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddi gerekirken, maddi hataya dayalı olarak, davacı yararına (3). bentte gösterilen bozma yapılmıştır.
Maddi yanılgıya dayalı bozma kararı ile taraflar yönünden usulü kazanılmış hak oluşmaz.
Belirtilen nedenle, bozma kararının davacı lehine olan 3. bendi yok hükmünde olup, yerel mahkemenin buna ilişkin direnme kararı isabetlidir. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Yerel mahkemece, bozma kararına uyularak verilen yeni hükme ilişkin olarak; davacı vekilinin sair, davalı vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının incelenebilmesi için dosyanın Yüksek Özel Daireye gönderilmesi gerekmektedir.
Sonuç: 1- Davacı vekilinin, Yüksek Özel Daire bozma kararının (3) numaralı bendine ilişkin direnme kararına yönelik temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, bu yöne ilişkin bulunan direnme kararının ONANMASINA,
2- Uyularak verilen yeni hükme yönelik olarak, davacı vekilinin sair, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenebilmesi için dosyanın (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle Yüksek 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy