(1086 S. K. m. 438) (818 S. K. m. 103)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 15.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.03.2006 gün ve 2005/1369 E- 149 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 27.06.2006 gün ve 2006/12277-18962 sayılı ilamı ile;
(...1- Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Yüzde beş fazlaya dair istekler yönünden temerrüt tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.
Oysa hesaplama, daha sonraki dava tarihine kadar yapılmıştır. Böyle olunca ihtarname tarihinden sonra doğan yüzde beş fazla ödemeye dair istekler yönünden dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Davacı vekili tarafından verilen 16.4.2006 tarihli dilekçede yüzde beş fazlalıkların tamamı için temerrüt tarihi yerine dava tarihinden faiz istenmiş olmakla bu talep de dikkate alınarak bir karar verilmelidir.
3- Yüzde beş fazlaya dair istekler yönünden mahkemece %90 oranında indirime gidilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.
Davanın, fesih tarihinden 2 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda yapılan indirim yetersizdir. Mahkemece %95 oranından az olmamak üzere bir indirime gidilmeli ve isteklerle ilgili hüküm kurulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalılar vekili
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy