(1086 S. K. m. 417) (492 S. K. m. 22)
Dava: Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16.11.2007 gün ve 2007/100 E- 297 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14.04.2008 gün ve 2008/1482-3446 sayılı ilamı ile;
(...Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, kabul nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mahkemece, davalılar tarafından davanın kabul edildiği ve dava açılmasına sebebiyet verilmediği gerekçesi ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olup, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Niza konusu taşınmaz 2510 sayılı yasa ve ilgili yönetmelik hükümleri göz önüne alınarak iskan suretiyle davalılara verildiği ancak, hak sahibinin yerleşik düzende kadrolu memur olması nedeniyle hak sahipliğinin iptali gerekçe gösterilen iptal tescil davasında davalıların mahkemedeki imzalı beyanları ve ibraz ettikleri dilekçelerle davayı kabul ettikleri anlaşılmaktadır.
Davalılar bu kabulleri ile 2510 sayılı yasaya göre kendilerine iskanen yer verilmemesi gerektiğini ve tapu kaydının adlarına oluşmasının yasaya uygun olmadığını kabul etmişlerdir.
Hal böyle olunca; dava açılmasına sebebiyet verdiklerinden yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılması ve harcın 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 22. maddesi, vekalet ücretinin de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi göz önüne alınarak hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2009 gününde, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy