(4721 S. K. m. 4, 174) (818 S. K. m. 42, 43, 44, 49)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma, maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fatih 2. Aile Mahkemesince boşanma davasının kabulüne, maddi-manevi tazminat talebinin reddine dair verilen 17.11.2005 gün ve 2004/774 E- 2005/705 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 04.05.2006 gün ve 2006/793-6918 sayılı ilamı ile;
(...1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalın kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.
2- Toplanan delillerden davacı kocanın eşini dövdüğü ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.
Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK. Md, 4 BK. md.42 ve 44) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42, 43, 44, 49) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.) gerekçesi ile "Temyiz edilen hükmün 2.bentte belirtilen nedenle kadın yararına tazminatlar yönünden bozulmasına...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle davacı tarafından açılan ilk boşanma davası Mahalli Mahkemece davalının kusuruna dayalı olarak kabul edilmiş ise de bu karar Özel Daire tarafından bozulmuş, yerel mahkemenin ısrarı üzerine Hukuk Genele Kurulu'nda görüşülen karar Özel Daire bozma gerekçesi yerinde bulunarak bozulmuş ve mahalli mahkemece boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Bu durumda davalı kadının kusurlu olmadığı hususu kesinleşmiştir. Görülmekte olan boşanma davasında ise ilk boşanma davası reddedildikten sonra taraflar üç yıl bir araya gelmemiş olup genel olarak boşanmada davalının kusurlu bulunduğundan söz edilemez. Ayrıca tarafların bir araya gelmemesi konusunda davalının kusurlu olduğu kanıtlanamamıştır. Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 19.03.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy