(818 S. K. m. 262) (6570 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasındaki tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; A. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.05.2007 gün ve 2006/2383 E- 2007/1027 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 18.12.2007 gün ve 2007/11857-14058 sayılı ilamı ile;
(... Dava, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme istemin reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, dava konusu kiralananın büfe vasfında olup, gayrimusakkaf niteliğinde bulunduğunu, söz konusu büfenin tahliyesi için Borçlar Kanunu'nun 262/3. maddesi gereğince, akdin feshedileceğini bildirir ihtarnamenin davalıya tebliğ ettirilmesine rağmen kiralananın tahliye edilmediğinden bahisle feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı, kiralananın 6570 Sayılı Yasaya tabi olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, sözleşmenin 10. maddesi gereğince kendilerine 15 günlük süre verilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.
Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.1997 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın niteliği büfe olarak belirlenmiştir. Davalı tarafça dava konusu büfenin musakkaf, sabit nitelikte ve 6570 sayılı yasaya tabi olduğu savunulmuş olmasına rağmen, yerinde keşif yapılmadığından kiralananın niteliğinin açıkça belirlenemediği görülmüştür. Mahkemece, uzman bilirkişi aracılığıyla yerinde keşif yapılarak, dava konusu büfenin niteliği tespit edilip, Borçlar Kanunu ya da 6570 Sayılı Yasaya tabi olup olmadığı belirlendikten sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir...),
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 03.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy