(4857 S. K. m. 32)
Dava: Taraflar arasındaki işçilik hak ve alacakları davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Aydın 1. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.1.2007 tarih ve 180-30 s. kararın tetkiki davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12.7.2007 tarih ve 22553-23318 s. ilamı ile;
(... Davacının 25.12.1992 gününde işveren tarafından sair işçilerle birlikte, iş sözleşmesini feshederek topluca 22.3.1993 gününde yeniden işe alındığı anlaşılmaktadır.
Davacının üyesi olduğu sendika ile davalı işverenin anlaşması üzerine davacının imzaladığı 23.11.1993 tarihli, protokolde tekrar işe alınan işçilerin ücretlerinin çıkarılmadan çalışan emsal işçi ücretleri düzeyine çıkarılacağı hususu öngörülmüştür. Davacının protokol gününden sonra ücreti emsal işçi ücreti düzeyine çıkarılmamasına rağmen fesih tarihi olan Temmuz 2002 ye kadar bir uyuşmazlık çıkarmadan düşük ücret alması işyeri koşulu haline gelmiş bulunmaktadır. Emeklilik suretiyle işyerinden ayrılan ve ibraname imzalayan davacının yaklaşık yedi senelik bir süre sonra fark ücret talebine dayalı kıdem, ihbar ve fazla mesai talep etmesi iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz. Mahkemece anılan fark isteklerine ait talebin reddi yerine yazılı biçimde kabulüne karar verilmesi hatalıdır. ...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici sebeplere ve özellikle işyerinde toplu iş sözleşmesinin uygulanmakta olması ve ayrıca protokolde kararlaştırılmasına karşın emsal işçi ücretinin davacıya tatbik edilmediğinin belirlenmiş bulunması karşısında yerel mahkemenin direnme kararı isabetli bulunmaktadır.
Ne var ki, yukarda açıklanan sebeplerle Özel dairece işin esasına yönelik sair temyiz itirazları incelenmemiş olup, dosyanın temyiz itirazlarının değerlendirilmesi için Özel daireye gönderilmesi gerekir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerle direnme uygun bulunduğundan dosyanın işin esasına yönelik sair temyiz itirazlarının tetkiki için 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy