(4857 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasındaki işçilik alacakları davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; A. 2.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.03.2008 gün ve 2006/1109 E-2008/227 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.06.2008 gün ve 2008/21477-17485 sayılı ilamı ile;
(... 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalılardan Seyhan Belediye Başkanlığının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı Miray Yönetim Org. Ltd. Şirketinin temyizine gelince:
Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin olduğu gerekçesiyle davaya konu istekler bakımından her iki davalı birlikte sorumlu tutulmuştur. Dairemizin konuya dair kararlarında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı kabul edilmiş ve yerel mahkemece bu yönde verilen kararlar onanmak suretiyle kesinleşmiştir. Böyle olunca davalılardan Miray Yönetim Org. Ltd. Şti. hakkında husumet yokluğu sebebiyle red kararı verilmesi gerekirken diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması hatalı olmuştur...),
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.
Yerel Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; Özel Dairenin yukarıda yazılı bozma kararı üzerine; iyiniyetli olan davacı yönünden taraf olmadığı muvazaanın ileri sürülemeyeceği ilkesi nedeniyle hükmedilen miktardan davalıların müteselsil sorumlu olduğu belirtilerek direnme kararı verilmiştir.
Somut olayın özelliği dikkate alındığında; davacının işçilik hak ve alacaklarının korunması ve tahsili amacına yönelik olarak, davacı işçiyi hizmet akdi ile fiilen çalıştıran davalı şirketin de dava konusu alacaklar yönünden sorumluluğu bulunduğu gözetildiğinde davalıların müteselsil sorumluluğuna karar verilmesi doğru bulunmaktadır.
Yukarıda belirtilen maddi ve yasal olgular dikkate alındığında Yerel Mahkemenin direnme kararı isabetli bulunmaktadır.
Ne var ki, Özel Dairece işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmemiş olup, dosyanın temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan dosyanın işin esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için 9.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.12.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY:
Davacı işçi, davalı Seyhan Belediyesi ile Miray Ltd. Şti.ne karşı açtığı dava ile iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş ve dava konusu alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteğinde bulunmuştur.
Davalı S. Belediyesi cevabında belediyeye ait temizlik işlerinin ihale ile yüklenicilere verildiğini, bu sebeple belediyeye husumet düşmeyeceğini belirterek davanın öncelikle husumet yönünden reddini istemiş; esas bakımından da taleplerin haksız ve yersiz olduğunu savunmuştur.
Diğer davalı M. Ltd. Şti. belediyeden temizlik işini alan alt işveren konumunda olduğu açıkladıktan sonra davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği belirlenip davalı Seyhan Belediyesinin asıl işveren olduğu belirtilerek 4857 sayılı İş Yasası'nın 2. maddesi gereğince davacının gerçekleşen alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar Dairemizce davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu belirtilerek Miray Şirketi hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmesi gereğine değinilerek bozulmuş; mahkemece davalılar arasındaki sözleşme muvazaalı olsa bile bu durumun davacıya karşı ileri sürülemeyeceği gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.
Yerel mahkemenin direnme kararı yüksek Genel kurulun sayın çoğunluğu tarafından benimsenmiş ise de, davalılar hakkında başka işçilerin açmış olduğu işe iade davalarının temyiz incelemesi sırasında Dairemizce davalılar arasında 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesi anlamında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığı sonucuna varılmış ve davalılardan Miray Ltd. Şti. yönünden davanın reddine işçilerin diğer davalı işveren belediyeye ait işyerine iadesine dair kararlar vermiştir. (Yargıtay 9.HD 12.2.2007 gün ve 2007/ 2254 E, 2007/2962 K ve takip eden 15 dosya ile Yargıtay 9HD 19.2.2007 gün 2007/3360 E, 2007/4435 K ve devamı 55 dosya) Bundan başka çok sayıda alacak davasında da aynı sonuca varılmış ve kararlar kesinleşmiştir. Sözü edilen davalarda, davalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, asıl işveren alt işveren münasebetinin bulunmadığı yönündeki tespitin bu davada da nazara alınması gerekir. Bu itibarla somut olay yönünden de davacı işçinin gerçek işvereni davalı Seyhan Belediye Başkanlığıdır. Diğer davalı M. Ltd. Şti.nin işverenlik sıfatı bulunmamaktadır. İşçi işveren arasında görülmesi gereken davada M. Ltd. Şti.nin davalı sıfatı olmadığı için davanın adı geçen davalı yönünden husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi gerekir. İşçinin iyi niyetli olması ve muvazaanın tarafı olmaması bu sonucu değiştirmez. Aksinin kabulü hukuki istikrar ilkesi ile bağdaşmaz.
Açıklanan nedenlerle direme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan karara katılamıyoruz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy