(3402 S. K. m. 12) (YHGK. 21.10.2009 T. 2009/7-489 E. 2009/438 K.)
Dava: Taraflar arasındaki muhdesat tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Yomra Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.11.2007 gün ve 2007/17 E-225 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 16.05.2008 gün ve 2008/1942-2188 sayılı ilamıyla;
(...Dava niteliği ve içeriği itibariyle taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tesbiti ve tapu kütüğünün beyanlar hanesindeki şerhin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, tarafların sıfatına, dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.
Toplanan delillerden davaya konu binanın üzerinde bulunduğu fındık bahçesi ve kargir ev nitelikli 106 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 08.07.2004 tarihinde davalılar Mustafa Yıldırım, Güller Sağlam, davacı Seyfi Sağlam ve Osman Sağlam adına tespit edildiği, tutanağın beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki evin Osman Sağlam'a ait olduğunun gösterildiği, tespitin 09.12.2004 tarihinde kesinleştiği ve bu şekli ile tapuya tescil edildiği, davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hakdüşürücü süre içinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Tespit tutanağı içeriğinde davaya konu binanın 1967 yılında yapıldığı yazılı olup bu konuda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık evin kimin tarafından, kim adına ve hesabına yapıldığı noktasındadır. Davacı taraf dava dilekçesinde evin 1967 yılında babaları tarafından kısmen yapılmasına rağmen daha sonra kendisi tarafından yeni baştan inşa edildiğini, babalarının sağlığında bu evin kendisine verildiğini öne sürmüş ise de, dinlenilen tutanak tanıkları Hamza İskender, Ahmet Çavuş ve Salman Hatipoğlu tutanak tarihinde davaya konu evde davacı Seyfi Sağlam oturmakta ise de, evin sağlığında Osman Sağlam tarafından yaptırıldığını, taşınmazların sağlığında çocukları arasında taksim ederek davaya konu evi oğlu olan davacı Seyfi Sağlam'a verdiğine ilişkin bilgileri bulunmadığını açıklayarak tutanağı doğrulamışlar, dinlenilen davalı tanıkları da aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Davacı tanıklarından Mehmet Kırkbir taraflar arasında evlerin aidiyeti konusunda daha önce de tartışmalar yaşandığını, bunun üzerine Osman Sağlam'ın 12 parsel üzerinde bulunan evi davalı Mustafa Yıldırım'a, 13 parsel üzerindeki davaya konu evi de davacı Seyfi Sağlam'a verdiğini açıklamış, ayrıca tüm davacı tanıkları evin yapımı sırasında bir kısım malzeme ve işçilik giderlerinin davacı Seyfi Sağlam tarafından karşılandığından söz etmişlerse de bu beyanlar tutanağın aksini kanıtlamaya yeterli olmayan, yer ve zaman içermeyen, soyut ve geçersiz açıklamalardan ibarettir. Davacı taraf evin miras bırakanı Osman Sağlam tarafından kendisine bağışlandığını kanıtlayamadığı gibi, davaya konu evin yapıldığı tarihte davacının 21.05.1943 doğumlu ve 24 yaşlarında olduğu, ayrı bir işi ve geliri bulunduğunun kanıtlanamadığı gözetildiğinde babası ile birlikte oturan davacının kendi adına ve hesabına ev yaptırmasından da sözedilemez.
Hal böyle olunca mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsizdir...) gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davacının alım gücünün bulunduğu, kadastro tespit tarihine kadar davalı ile aralarında bir ihtilaf bulunmadığı, çekişmeli taşınmazdaki evin davacıya ait olduğu hususunun yerel bilirkişi, tanık beyanları ve dosya içerisindeki belgelerle kanıtlandığı gerekçesi ile isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy