(4077 S. K. m. 23) (YHGK. 03.03.2004 T. 2004/19-134 E. 2004/134 K.) (YHGK. 20.10.2004 T. 2004/19-550 E. 2004/550 K.) (YHGK. 05.10.2005 T. 2005/14-490 E. 2005/563 K.) (YHGK. 09.04.2008 T. 2008/14-311 E. 2008/311 K.)
Dava: Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 6.Tüketici Mahkemesince mahkemenin görevsizliğine dair verilen 11.01.2007 gün ve 2007/15 E, 2007/6 K. sayılı kararın incelenmesinin bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 11.07.2007 gün ve 2007/7777 E., 2007/9210 K. sayılı ilamı ile;
(... Davada, davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün yükleniciden satın alındığı iddiasıyla tescili istenmiştir.
İddia şekline göre; davacının konut olan bu yeri oturmak amacıyla satın aldığı anlaşılmaktadır.
4077 Sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasada değişiklik yapan 4822 Sayılı Yasanın 3/c maddesi ile konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallar da tüketicinin korunması hakkındaki yasa kapsamına alınmıştır. Aynı yasanın 23. maddesi uyarınca tüketicinin korunması hakkındaki yasa uygulamasından kaynaklanan her türlü uyuşmazlıkların Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekir.
09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir.
Açıklanan bu olgu karşısında, mahkemece davaya bakılması gerekirken, uyuşmazlığın, kanunda yapılan değişiklikten önce meydana geldiğinden bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir...),
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlerle, görev kurallarının kamu düzenine ilişkin olduğu, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden (resen) dikkate alınması gerektiği, taraflar için usuli kazanılmış hak doğurmayacağı, bu nedenle sonradan çıkan bir kanunla kabul edilen görev kuralının geçmişe etkili bir biçimde uygulanması ve davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkemenin yeni bir kanunla görevsiz hale gelmesi üzerine görevsizlik kararı verilmesinin zorunlu olduğu, bu kapsamda, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren hüküm ile konut amaçlı taşınmaz malların 4077 sayılı Kanun kapsamına alınmış olduğu, aynı Kanunun 23. maddesi uyarınca bu tür davalara bakma görevinin tüketici mahkemesine ait olduğu hususunun Hukuk Genel Kurulu'nun 03.03.2004 gün ve 2004/19-134 E., 2004/134 K.; 20.10.2004 gün ve 2004/19-550 E., 2004/550 K.; 05.10.2005 gün ve2005/14-490 E., 2005/563 K.;09.04.2008 gün ve 2008/14-311 E., 2008/311 K. sayılı kararlarında da benimsenmiş bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar Y. Ç. ve Ş. D. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 06.10.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy