(634 S. K. m. 19) (YHGK. 03.11.2010 T. 2010/18-566 E. 2010/552 K.)
Dava: Taraflar arasındaki eski hale getirme ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sarıyer 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 29.04.2008 gün ve 2007/571 E- 2008/374 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 25.03.2009 gün ve 2009/1259-3209 sayılı ilamı ile;
(...Davacılar vekilinin karar düzeltme dilekçesi ile eklerinin ve dava dosyasının yeniden incelenmesi sonucunda dava dilekçesinde davalının, anataşınmazın onaylı mimari projesine aykırı olarak ortak alan olan bahçenin duvarlarını yükselttiği ileri sürülerek söz konusu projeye aykırılığın kal'ine, bahçe kodunun eski hale getirilmesine karar verilmesini istediği, mahkemece bu konudaki istemin reddine karar verildiği yerel mahkeme kararının Dairemizce onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 23.09.2008 gün 2008/6275-9721 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptıramaz. Yargılama sırasında yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda davalıların anataşınmazın ortak yeri olan bahçe duvarını onaylı mimari projeye aykırı olarak yükselttikleri, duvarın üzerine demir parmaklık yerleştirdikleri belirtilmiştir. Bu durum ve yukarıda değinilen yasa hükmü dikkate alınarak mahkemece projeye aykırı olarak yapılan imalat, tesis ve değişikliklerin yıkılmasına, projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, binaların yapı kullanma iznine sahip oldukları, bina kodları arasındaki farkın projeye aykırılık olarak değerlendirilemeyeceği gibi hukuki olmayan gerekçelerle davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)
gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 02.06.2010 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy