(1086 S. K. m. 438) (818 S. K. m. 41, 43, 47, 49)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 19.11.2008 gün ve 2006/301 Esas, 2008/254 Karar sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 08/12/2009 gün ve 2009/5652 E., 13841 K. sayılı ilamı ile;
(...1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Dosya kapsamından; tarafların taşınmazlarının ortak sınırını oluşturan dere yatağı üzerinde bulunan dut ağaçlarının yetiştirilmesi ve bakımlarının davacı tarafından yapıldığı; davalının ise ağaçları haksız olarak kestirdiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacının bu ağaçlar nedeniyle uğradığı maddi zararının kapsamı belirlenerek kabul edilmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, ortak sınırda yer alan ağaçlara ilişkin maddi tazminat isteminin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)
gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK'nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü.
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 30.06.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy