(1412 S. K. m. 34, 223, 230, 231, 232, 261, 268) (1086 S. K. m. 381, 388, 389, 438) (6100 S. K. m. 294, 297, 298)
Dava: Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 29.4.2010 gün ve 2009/182 E. 2010/236 Sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 30.11.2010 gün ve 2010/7711 E. - 2010/12574 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: H.G.K.nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.nun 2494 Sayılı Kanun ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 Sayılı H.U.M.K.nun 388. (6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu nun 297) maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.
Aynı kural, 1086 Sayılı H.U.M.K.nun 389. (6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 298.) maddesinde de tekrarlanmış; HUMK. nun 381. (6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294.) maddesinde ise Kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur hükmüne yer verilmiştir.
Açıklanan hükümlerin ortaya koyduğu bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.
Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.
Nitekim, uzun süre uygulanan mülga 1086 Sayılı H.U.M.K.nun 381, 388 ve 389.maddelerinde de yer alan benzer hükümler nedeniyle, Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (H.G.K.nun 19.6.1991 gün 323/391;10.9.1991 gün 281/415 ; 25.9.1991 gün 355/440; 5.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 ; 23.1.2008 gün ve 2008/14-29/4; 30.12.2009 gün ve 2009/2-595-2009/603; 10.11.2010 gün ve 2010/20-626-2010/568; 13.7.2011 gün ve 2011/13-516-2011/529 Sayılı kararları).
Ceza Genel Kurulunca da önceleri C.M.U.K.nun benzer hükümleri taşıyan 261. ve 268.maddelerinin, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girmesi ile birlikte de bu kanunun 34, 223, 230, 231, 232.maddelerinin uygulanmasında bozulan kararın geçerliliğini ve yerine getirilme yeteneğini yitirdiğinden önceki hükümde direnilmesine denilmekle yetinilerek ve atıf suretiyle hüküm kurulamayacağı kabul edilmiştir (Ceza Genel Kurulunun 2.2.1976 gün 1/22-25 sayılı; 12.5.1998 gün ve 1998/6-104-171 sayılı; 5.2.2002 gün ve 2001/1-417-2002/153 Sayılı kararları).
6100 Sayılı HMKnun yürürlüğünden sonraki dönemde de H.G.K.nun 5.10.2011 gün ve 2011/20-607 E. - 604 K.sayılı kararıyla bu ilkeler aynen kabul edilmiştir.
Somut olayda da; aslolan kısa ve buna uygun yazılması gereken gerekçeli kararda, açıklanan hükümlere uygun bir hüküm fıkrası oluşturulmamış; sadece davanın reddine denilmekle yetinilmiş; harç, vekalet ücreti ve yargılama giderleri konusunda olumlu olumsuz herhangi bir hüküm kurulmamıştır.
Oysa açıklandığı üzere hüküm fıkrasında hüküm sonucu bölümünde davanın kabul ya da reddi yanında harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de hükme bağlanıp gösterilmesi gerekir.
Nitekim kararı davacı taraf tüm yönleriyle davalı taraf da vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz etmişlerdir.
O itibarla mahkemece, 6100 Sayılı HMK (mülga 1086 Sayılı HUMK)nun yukarda açıklanan amir hükümleri gözetilmeksizin yazılı biçimde usule aykırı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, temyiz itirazları bu yönleriyle yerindedir ve direnme kararı bu sebeple bozulmalıdır. Diğer temyiz itirazları ise bozma nedenine göre incelenmemiştir.
Sonuç: Direnme kararının yukarda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy