(818 S. K. m. 92)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 4.Aile Mahkemesince asıl davanın kısmen kabul kısmen reddine, karşı davanın reddine dair verilen 25.03.2009 gün ve 2007/357-2009/314 sayılı kararın incelenmesi davalı-karşı davacı T. Y. vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 06.07.2010 gün ve 2009/9698-2010/13508 sayılı ilamı ile; bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI
Dava, boşanmaya ilişkin olup, karşılıklı açılmıştır.
Mahkemenin 22.02.2011 günlü direnme kararını davalı-karşı davacı T. Y. vekili Av. T. Ü. 12.05.2011 harç tarihli dilekçesiyle temyiz etmiştir.
Ne var ki, davalı-karşı davacı asil T. Y. ve vekili Avukat T. Ü. birlikte imzaladıkları altında açık kimliklerinin tespitinin yapıldığı 08.07.2011 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiklerini bildirmişlerdir. Asil temyizden feragat beyanında bulunduğu gibi, adı geçen vekilin vekaletnamesinde de temyizden feragat yetkisi bulunmaktadır.
O halde, davalı-karşı davacı asil ile feragate yetkili vekili birlikte temyiz isteğinden vazgeçtiklerinden temyiz dilekçelerinin feragat nedeniyle reddi gerekir.
Sonuç: Davalı-karşı davacı asil T. Y. ve vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy