MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi
TARİHİ : 18/09/2012
NUMARASI : 2012/669-2012/800
Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1.İş Mahkemesi'nin davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.12.2009 gün ve 1101-942 sayılı kararının incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 18.04.2012 gün ve 5955-13497 sayılı ilamı ile;
(...1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.
Davacı işyerinde çalışırken ayağına sıcak su dökülmesi nedeniyle yanık oluştuğunu, bu nedenle istirahat kullanmak isteyince iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia etmektedir. Davalı işveren ise davacının iş kurmak için istifa ettiğini savunmaktadır. Ancak buna ilişkin davacı tarafından verilmiş bir yazılı belge ibraz edememiştir. Davalı tanık beyanına göre davacının çalışırken ayağına kaynar su dökülmesi nedeniyle yanık meydana geldiği ve bu nedenle 15-17 Kasım 2007 tarihleri arasında 3 gün raporlu olduğu sabittir. Davacının işyerindeki toplam kıdemi 7 yıl 5 ay 10 gündür. Bu kadar bir kıdemi bulunan bir işçinin durup dururken iş sözleşmesini feshetmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Davalı, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından kıdem ve ihbar tazminatı hak kazanmayacak şekilde sona erdirildiğini ispatlayamamıştır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken reddi isabetsizdir...)
gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile vergi iadesi, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının ödenmesini istemiştir.
Davalı,davacının istifa ederek işten ayrıldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil çalışma ücretine hükmedilmiş, diğer taleplerin ise, reddine karar verilmiştir.
Davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Daire'ce yukarıya metni alınan gerekçe ile bozulmuştur. Mahkeme önceki kararda direnmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, davalı şirkette son olarak 15.06.2003 tarihinde yeniden işe başladığı, iş aktinin 18.11.2007 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.
Hukuk Genel Kurulu önüne uyuşmazlık; iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde sona erdirildiğinin kanıtlanıp kanıtlanamadığı; buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alınmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.
Davacı yan, iş aktinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş; davalı işveren ise davacının iş kurmak için istifa ettiğini savunmuştur. Mahkemece “…dinlenen tanık beyanlarına göre davacının başka bir iş yerinde yüksek ücretle iş bulduğunu ve ayın 15 inde maaşını almak için geldiğini, kendisinden işveren iş kurmasında yardımcı olmasını istediğini ve kendisinin yanında işverene iş kurmak için ayrılmak istediğini söylediğini, bunun üzerine işverenin de gidebileceğini söylediğini ve bu şekilde iş aktinin feshedildiği anlaşıldığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı…” gerekçesi ile işverenin savunmasına değer verilerek iş aktinin haksız feshedilmediğine karar verilmiş ise de, mahkemece eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmuştur.
O halde, Mahkemece; iddia ve özellikle davalı işverenin savunması üzerinde de durularak, davacının, davalı işyerinden ayrıldığı dönemde yeni bir işe başlayıp başlamadığı hususu araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
Yerel Mahkeme direnme kararı açıklanan bu değişik gerekçe ile, usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekir.
SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı Kanunun 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Full & Egal Universal Law Academy