Taraflar arasındaki "boşanma, maddi, manevi tazminat ve nafaka" davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda; Nazilli Aile Mahkemesi’nce boşanma davasının kabulüne nafaka davasının kısmen kabulüne, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, dair verilen 29.04.2010 gün 2009/173 E., 2010/275 K. sayılı kararın incelenmesi Taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 03.11.2011 gün 2010/17008 E., 2011/18140 K. sayılı bozma ilamı ile;
(...1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda, birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşine hakaret eden, istemediğini söyleyen davalı-davacı kocanın ağır kusuruna karşılık, davacı-davalı kadının cinsel ilişkiden kaçınma suretiyle az da olsa kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Kusur durumu böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir...)
gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Asıl dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma, nafaka ve maddi, manevi tazminat, karşı dava maddi, manevi tazminat istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece ilk kararda, evlilik birliğinde hukuken korunması gereken menfaat kalmadığı gerekçesiyle boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ortak hayatın temelinden sarsılmasına ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte geçimsizliğe neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle karşılıklı maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, davacı- karşı davalının nafaka isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraf vekillerinin temyizi üzerine Özel Dairece; yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçe ile karar davacı-karşı davalı yararına bozulmuştur.
Yerel Mahkemece, önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnme kararı verilmiş, hükmü davacı-karşı davalı vekili tarafından temyize getirilmektedir.
Uyuşmazlık, Mahkemece, toplanan deliller dikkate alındığında, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesinin mümkün olup olmadığı, buna bağlı olarak davacı-karşı davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesi gerekip gerekmeyeceği noktasında toplanmaktadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
SONUÇ: Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.01.2013 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy