(1086 S. K. m. 74) (6100 S. K. m. 26)
Dava: Taraflar arasındaki "ecrimisil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 7.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.07.2011 gün ve 2009/55 Esas 2011/251 Karar sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 25.01.2012 gün ve 2011/19359 Esas-2012/1740 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; davalı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 27.06.2012 gün ve 2012/11277 E.-2012/16316 K. sayılı ilamı ile;
(... Davada haksız işgal nedeniyle ecrimisil talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine verilen onama kararına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
Dosya kapsamına göre; davalı tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme talepleri yerinde değildir. Ancak;
1-Dava haksız işgal nedeniyle ecrimisil istemine ilişkin olup, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, taşınmazın değeri esas alınmak suretiyle, değerin %5'inin yıllık kira bedeli olacağı benimsenerek ecrimisil hesabı yapılmıştır.
Ecrimisil, kötü niyetli şagilin ödemek durumunda olduğu tazminat miktarı olup, en azı kira geliri, en çoğu da tam gelir kaybıdır.
Bunun için işgal edilen taşınmazın emsal taşınmazların kira bedelleri ile kıyaslaması da yapılmak suretiyle getirebileceği kira bedeli dayanakları da gösterilmek suretiyle bilirkişilere hesap ettirilerek mahkemece bir sonuca varılmalıdır. Bu şekilde hazırlanmayan rapora göre hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
2-Davacı tarafından verilen 07.09.2010 tarihli ıslah dilekçesinde ıslah ile arttırılan miktara dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi talep edildiği halde, mahkemece HUMK'nun 74.maddesi hükmü (HMK.md.26) göz ardı edilerek, ıslah ile arttırılan miktara her dönem sonu itibariyle faiz yürütülmüş olması da doğru görülmemiştir.
Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşıldığından davalı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin 25.01.2012 gün ve 2011/19359 E-2012/1740 K. sayılı onama ilamı kaldırılarak yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı lehine bozulmasına...),
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.11.2009 gün ve 2009/3-554 Esas ve 2009/552 Karar sayılı ilamı ile 09.04.2014 gün ve 2013/3-1045 Esas 2014/496 Karar sayılı kararlarında da emsal taşınmazların kira bedelleri ile işgal edilen taşınmazın kıyaslaması yapılmak suretiyle getirebileceği kira bedelinin bilirkişilerce hesaplanması gerekliliğinin benimsenmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 04.03.2015 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy