MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 10/04/2012
NUMARASI : 2012/209 E.-2012/555 K.
Taraflar arasındaki “el atmanın önlenmesi ve yıkım” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Osmaniye Sulh Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 10.05.2011 tarih, 2009/1794 E.- 2011/939 K sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı Cengiz tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 02.11.2011 tarih, 2011/10753 E.-2011/13327 K. sayılı ilamı ile;
(...Davacılar, davalıların kadastro tespitinde yol olarak terkin edilen yeri taşınmazlarına katarak kullandığını, ayrıca taraf taşınmazları arasına diktikleri okaliptus ağaçlarının da gerek kök gerekse dalları ile taşınmazlarına zarar vererek verimini düşürdüğünü ileri sürerek belirterek, yola ve taşınmazlarına elatmasının önlenmesini ve okaliptus ağaçlarının kal'ini istemişlerdir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalıların çekişmeli yolun 325 m2 kısmına elatmalarının önlenmesine ve davalı Cengiz’e ait 16 ve Davalı Ertuğrul’a ait 11 ağacın kal'ine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı C.. K.. temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-6100 sayılı HMK'nun 26.maddesinin 1.fıkrası gereğince "hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."Davada istem sadece taşınmaza elatmanın önlenmesi ve üzerinde bulanan okaliptus ağaçlarının kal'ine ilişkin olduğu halde davalılara ait diğer meyve ağaçlarının da kesilmesine karar verilmesi taleple bağlılık kuralına aykırılık teşkil etmiştir.
Talep bulunmadığı halde meyve ağaçlarının da kal’ine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalı C.. K..'ın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün bozulmasına…)
karar verilerek dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, komşuluk hukukuna dayalı el atmanın önlenmesi, ağaçların kal'i ve yola müdahalenin önlenmesi isteklerine ilişkindir.
Davacılar, 328 parsel nolu taşınmazın maliki olduklarını, davalıların taşınmazı ile aralarında bulunan yolu davalıların kendi tarlalarına katmak suretiyle yola tecavüz ettiklerini, bu kısma diktikleri okaliptus ağaçlarının kök ve dalları ile taşınmazlarına zarar verdiğini ileri sürerek, tecavüz edilen yolun açılmasını ve okaliptus ağaçlarının sökülmesini istemişlerdir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece; el atmanın önlenmesine ve A ve B ile gösterilen alandaki ağaçların kal’ine karar verilmiştir.
Davalılardan Cengiz'in temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan ilamla bozulmuştur. Yerel Mahkeme önceki kararda direnmiş olup, direnme kararını temyize davalı Cengiz getirmiştir.
Mahkemece verilen kararda el atmanın önlenmesi ve okaliptus ağaçları ile ilgili olarak verilen kabul kararı, bunlara ilişkin temyiz itirazları Özel Dairece reddedilmek suretiyle kesinleşmiştir.
Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, mahkemece okaliptus ağaçları dışındaki ağaçların da kal'ine karar verilmesinde; talebe bağlılık kuralına (6100 s.yasa 26/1 m) aykırı hüküm kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların 328 parsel sayılı taşınmazda; davalıların da komşu 504 parsel sayılı taşınmazda paydaş oldukları, taşınmazlar arasında yol bulunduğu ve yolun; bilirkişi raporunda belirtildiği üzere (A) ile gösterilen bölüme davalı Cengiz tarafından; (B) ile gösterilen bölüme ise davalı Ertuğrul tarafından okaliptus, zeytin, limon, dut gibi muhtelif ağaçlar dikilmek suretiyle işgal edildiği anlaşılmaktadır. Davacılar bu ağaçların dikilmiş olması nedeniyle yolu kullanamadıklarını ve ayrıca dikilen okaliptus ağaçlarının taşınmazlarına kök ve dalları ile zarar verdiğini ileri sürerek, yola müdahalenin önlenmesi ve okaliptus ağaçlarının da sökülmesini istediklerine göre; yoldaki ağaçlar sökülmeden yolun kullanıma açılması olanağı bulunmadığından, yolun açılması isteminin ağaçların sökülmesini de içerdiği kabul edilmelidir.
Açıklanan gerekçe ile Yerel Mahkemece verilen usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.
SONUÇ: Davalı Cengiz'in temyiz itirazlarının reddi ile, yukarıda açıklanan nedenlerle 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla direnme kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (30,08 TL) harcın temyiz edenden alınmasına, 1086 sayılı HUMK’nun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 02.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy