MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi
Taraflar arasındaki “ayıplı malın iadesi ve tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 07.06.2012 gün ve 2011/166 E. - 2012/343 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 14.02.2013 gün 2012/24159 E. - 2013/3403 K. sayılı ilamı ile;
“...Davacı, diğer davalının ithal ettiği, Toyota Auris marka aracını 25.7.2008 yılında davalı ... AŞ. den satın aldığını, aracın sürekli arızalandığını,motordan ses geldiğini, seyir halinde iken kilitlenip stop ettiğini, gaz pedalı değiştirildiği halde aynı şikayetlerin devam ettiğini, 10.8.2010 tarihinde şehirlerarası yolda aracın kilitlenip stop ettiği ve çekici ile servise gittiğini, aracın hatalı üretimi nedeniyle ayıpsız misli ile değişiminin istendiğini, 2.9.2010 tarihinde ihtar gönderildiğini bilahare araç üzerinde tesbit yaptırdıklarını, aracın ayıplı üretildiğinin tesbit edildiğini bildirerek aracın satış bedelinin tahsilini, çekici ve servis bakım giderleri ile toplam 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalılardan satın aldığı aracın yolda arızalanması üzerine araç üzerinde 20.9.2010 tarihinde yaptırdığı tesbit sonucu verilen 24.10.2010-29.12.2010 tarihli bilirkişi raporlarında; Araçta biyel kolunun kırılması sonucu motor arızasının meydana geldiği, motorun yağsız kaldığı,kullanım hatası olduğu konusunda bir emareye rastlanmadığı, arızaların üretim hatası olduğu bildirilmiştir. Mahkemece yargılama safhasında alınan 20.2.2012 tarihli heyet raporunda; Araçtaki arızanın davacının düzenli bakımlarını yaptırmamasından kaynaklanan bir kullanım hatası olduğu, imalat hatası olmadığı bildirilmiştir. Davacı tarafça bu bilirkişi raporuna itiraz edilerek yeniden bilirkişi incelemesi yapılması istenmiştir. Dava konusu araçla ilgili olarak tesbit bilirkişi raporu ile dosyada alınan bilirkişi raporları arasında tam bir çelişki oluşmuştur. Zira tesbit raporu da hukuki bir delildir. Mahkemece, raporlar arasındaki çelişkiyi gidermek için üniversitelerin otomotiv kürsüsünden seçilecek bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir…”
gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava; ayıplı malın iadesi ile ayıp nedeniyle ortaya çıkan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece her ne kadar tespit bilirkişi raporları ile davaya konu hasarın imalat hatasından kaynaklandığı belirlenmiş ise de buna ilişkin raporun davalılara tebliğ edilmediği, karşı tarafa tebliğ edilmeyen bilirkişi raporunun davada delil olarak kullanılamayacağı, bu nedenle mahkemece alınan bilirkişi heyetince hazırlanan rapor ile hasarın kullanım hatasından kaynaklandığının tespit edildiğinden bahisle davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.
Mahkemece, bir önceki kararda dayanılan gerekçelerle direnme kararı verilmiş, direnme kararını davacılar vekili temyize getirmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; karşı tarafa tebliğ edilmeyen delil tespit raporunun davada delil olarak kabul edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, karşı tarafa tebliğ edilmeyen veya tebliğ edilip de itiraza uğrayan delil tespit tutanağı ile bilirkişi raporunun delil olarak kullanılamayacağı ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca bozma kararında açıklanan nedenlerle benimsenmemiştir.
O halde, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.03.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy