MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)
1. Taraflar arasındaki “karşılıklı boşanma” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Körfez Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince verilen “asıl davanın kabulü, karşı davanın reddine” dair 07.12.2012 tarihli ve 2011/448 E., 2012/851 K. sayılı kararının, davalı-karşı davacı tarafından her iki davaya ilişkin temyizi üzerine, Özel Dairece “karşı davanın da kabulünün” gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, bozma sebebine göre sair temyiz itirazları incelenmemiştir.
2. Mahkemece bozmaya uyularak verilen Körfez Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 12.11.2013 tarihli ve 2013/751 E., 2013/1097 K. sayılı ikinci kararında “Boşanma konusunda bozma olmadığından boşanma hükmü kesinleşmiş olmakla karşılık davada boşanma yönünde karar verilmesine yer olmadığına ve devamında kadın eş yararına 10.000TL manevi tazminat ödenmesine” dair karar verildiği, kararın davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece “uyulmasına karar verilen ilk bozma kararı ile yerel mahkeme hükmünün tamamen ortadan kalktığı, dolayısıyla mahkemece yapılacak işin her iki boşanma davası ve ferileri yönünden hüküm kurulması” gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, bozma sebebine göre sair temyiz itirazları yine incelenmemiştir.
3. Mahkemece ikinci bozma kararına da uyularak verilen Körfez Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli ve 2014/350 E., 2014/240 K. sayılı üçüncü kararında “asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ve devamında kadın eş yararına 10.000TL maddi, 50.000TL manevi tazminat ödenmesine” dair karar verildiği, kararın davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece “tarafların eşit kusurlu oldukları, dolayısıyla asıl davanın da kabul edilmesi” gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma sebebine göre sair temyiz itirazları yine incelenmemiştir.
4. Mahkemece üçüncü bozma kararına karşı Körfez Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2015/161 E., 2015/291 K. sayılı dördüncü kararında Özel Daire bozma kararına karşı direnme kararı verilerek “asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve devamında kadın eş yararına 10.000TL maddi ve 15.000TL manevi tazminat ödenmesine” dair karar verildiği, direnme kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
5. Yerel mahkemece direnme adı altında verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 29.11.2017 tarihli ve 2017/2-2652 E., 2017/1470 K. sayılı ilamında “mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, önceki kararın bazı hükümlerinin farklı şekilde oluşturulduğu görülmekle, yeni hüküm niteliğinde olduğu” kabul edilerek yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.
6. Dosya bu aşamada; sehven Özel Daire yerine yerel mahkemeye gönderilmiş, fakat bu kez de Mahkemece, sehven Özel Daire yerine işlem yapılmaksızın dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.
7. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:
8. Dava, karşılıklı boşanma ve fer'îlerine yönelik istemlere ilişkindir.
9. Mahkemece verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile incelenmiş, davacı-karşı davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
10. Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının Özel Dairesince incelenmesi gerekmektedir.
11. O hâlde; dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
Davacı-karşı davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 30.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy