MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
1. Taraflar arasındaki "menfi tespit ve istirdat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapanan)13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
3. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:
4. 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) eklenen “Geçici madde 3” hükmü gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 429. maddesinde herhangi bir istisna getirilmeden, direnme kararının temyiz edilmesi hâlinde temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılacağı hüküm altına alınmıştır.
5. Bununla birlikte, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 45. maddesi ile HMK'ya eklenen “Geçici madde 4” ile;
"(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay hukuk daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir.
(2) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan dosyalar, kararına direnilen daireye gönderilir.
(3) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan ve 30/1/1950 tarihli ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2 nci maddesi uyarınca ilgili daire tarafından incelenen dosyalar, kararına direnilen daireye yeniden gönderilmez.
(4) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir." yönünde düzenleme getirilmiştir.
6. Anılan düzenleme ile direnme kararlarının doğrudan Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi uygulamasından vazgeçilmiş, bunun yerine direnme kararlarının öncelikle kararına direnilen daire tarafından incelenmesi usulü benimsenmiştir. Bu surette Daire, direnme kararını yerinde gördüğü takdirde kendi kararını düzeltebilecek, aksi takdirde dosyayı Hukuk Genel Kuruluna gönderecektir.
7. Somut olaya gelince, Mahkemece verilen 03.05.2016 tarihli ve 2015/356 E., 2016/122 K. sayılı davanın kabulüne ilişkin kararın, Yargıtay (kapanan) 13. Hukuk Dairesinin 31.03.2017 tarihli ve 2017/2330 E., 2017/3865 K. sayılı kararı ile bozulması üzerine Mahkemece direnme kararı verildiği, direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın 13. Hukuk Dairesine gönderildiği, anılan Dairece 15.01.2019 tarihli ve 2017/8911 E., 2019/97 K. sayılı kararıyla bozma kararına karşı eski hükümde direnildiği gerekçesiyle dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderildiği, söz konusu gönderme kararında direnme kararının yerinde görülüp görülmediğiyle ilgili herhangi bir değerlendirmede bulunulmadığı anlaşılmıştır.
8. O hâlde, yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeler dikkate alınarak Mahkemece verilen direnme kararının yerinde olup olmadığı ile ilgili bir karar vermek üzere (bozma kararını veren Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin kapatılmış olması nedeniyle 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı gereğince) dosyanın 3. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
Mahkemece verilen direnme kararının yerinde olup olmadığı ile ilgili bir karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 23.12.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.