MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece)
Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince verilen davanın esastan reddine ilişkin 26.09.2017 tarihli ve 2016/55 E., 2017/40 K. sayılı kararın onanmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 18.04.2019 tarihli ve 2018/4-375 E., 2019/473 K. sayılı kararın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Her ne kadar Hukuk Genel Kurulu kararında, kararın kesin olarak verildiği belirtilmiş ise de bu hususun maddi hatadan kaynaklandığı, karar düzeltme yolunun açık olduğu kabul edilmelidir.
Hâl böyle olunca; Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,
Aynı Kanun’un 442/3. ve 4421 sayılı Kanun’un 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 450TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine;
Harçlar Kanunu uyarınca eksik yatırılan 20.80TL harcın karar düzeltme talep edenden alınmasına 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.