MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
1. Taraflar arasındaki "meskeniyet şikâyeti" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Burdur İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen şikâyetin kabulüne dair karara karşı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen alacaklının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 353-(1)-b-2 maddesi uyarınca esastan kısmen kabulüne, Burdur İcra (Hukuk) Mahkemesi'nin 21.06.2018 tarihli ve 2017/178 E., 2018/173 K. sayılı kararının kaldırılmasına, borçlunun şikâyetinin kısmen kabulüne ilişkin kararın alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Antalya Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
2. Hukuk Genel Kurulunca yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:
3. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’a paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun ile İİK’ya eklenen Geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.
4. 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik İİK’nın 364. maddesinin 2. fıkrasına göre, temyiz yoluna başvurma ve incelemesi 6100 sayılı HMK’ya göre yapılır.
5. Somut olayda, dosya temyiz incelemesi için Hukuk Genel Kurulunda bulunduğu sırada borçlu ... tarafından sunulan ve kimlik tespiti yapılmış olan 27.07.2021 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiği görülmüştür.
6. Feragat, 6100 sayılı HMK’nın 307. maddesinde, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; aynı Kanunun 311. maddesinde ise feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı açıklanmıştır.
7. Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca görüşülmeyen bir direnme kararı, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.
8. Feragatin, mahkemece nihai karar verilmesi üzerine dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmış olması hâlinde ne gibi işlem yapılacağı konusuna ilişkin 28.07.2020 tarihli ve 31199 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunu’nun (7251 sayılı Kanun) 29. maddesiyle değişik HMK’nın 310. maddesinin 3. fıkrası; “…Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.
9. Bu durumda HMK’nın 310. maddesinin 3. fıkrası gereğince mahkeme tarafından feragat hususunun değerlendirilmesi suretiyle ek bir karar verilmesi gerekmektedir.
10. O hâlde dosya, feragat hususunda ek karar verilmek üzere bölge adliye mahkemesine gönderilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
Borçlu tarafından sunulan feragat dilekçesi uyarınca 6100 sayılı HMK’nın 310. maddesinin 3. fıkrasına göre gerekli değerlendirme yapıldıktan sonra ek karar verilmek üzere dosyanın Antalya Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.09.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.