MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki “destekten yoksun kalma tazminatı” davasından dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.03.2018 tarihli ve 2017/717 E., 2018/137 K. sayılı kararın bozulmasına ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2020/(17) 4-191 E., 2021/514 K. sayılı kararının, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Hukuk Genel Kurulunun kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,
Aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 490TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,
Karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,19.10.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
KARŞI OY
Karar düzeltme talebine konu olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.04.2021 tarih, 2020/(17)4-191 Esas, 2021/514 Karar sayılı kararında yer alan karşı oy yazısında belirtilen nedenlerle, karar düzeltme talebi kabul edilerek değişik gerekçeyle direnme uygun bulunup, sigorta genel şartlarının Kanun hükümlerine uygun olup olmadığı değerlendirilip, varsa Kanun hükümlerine aykırı genel şart hükümleri yerine Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği yönünde bir inceleme yapılıp tazminata hükmedilmesi gerekip gerekmediği, gerekiyorsa hükümde belirtilen miktarların doğru olup olmadığı incelenmek üzere dosyanın özel daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan karar düzeltme talebinin reddi yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Full & Egal Universal Law Academy