-Hukuk İstinaf No. 15/73
(Dava No. 15/73; Mağusa)
YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA
Mahkeme Heyeti: M.Nenati Münir Başkası, Ülfet Emin ve Ahmet İzzet
İstinaf eden: Hasan Derviş, Kritya
(Davacı)
ile
Aleyhine -istinaf edilen: Tahir Derviş, Kritya
(Davalı)
a r a s ı n d a
İstinaf eden namına: Osman Mehmet
Aleyhine istinaf edilen namına: Gürsel E. Kadri
Hukuk Usulû - Ara Emri - Ara emrinin bazı şartlara tabi olarak verilebil mesi.
Ara Emri - Ara- emri verilebilmesi için konunun ciddi olması gerekir.
OLAY: Davacı 37 adet hayvanını beklemesi için çoban olan Davalıya verdi. Davalı koyunları iade etmedi.
Davacı Davalının 'koyunları iade etmesini veya tazminat ödemesini talep etti. Davacı ayrıca, ihb-arsız (ex-parte) bir istida ile dava konusu koyunların dava sonuna kadar kendisine veya köy muhtarına verilerek muhafaza edilmesini talep etti. Davacı istidasını Fasıl 6 H:M. Usulü Yasasının 4(1) maddesine dayandırdı. Davacı yemin varakasında Davalının koy-unları satmayı tasarladığını ve sattığı takdirde verilecek hükmün icrasının mümkün olamayacağını ileri sürdü.
İlk Mahkeme istenen ara emrini koyunların Davacının annesine ait olması nedeniyle reddetti. Davacı İlk Mahkemenin bulgusunun hatalı olduğunu ileri- sürerek istinaf etti.
SONUÇ: Yüksek Mahkeme, koyunların Davacıya ait olduğu hususunda sarih beyan olduğunu, bu beyana göre koyunların Davacıya ait olmasının muhtemel olduğunu belirterek İlk Mahkemenin ara emrini vermemekle hata ettiği sonucuna vardı, İlk- Mahkemenin kararını iptal etti ve koyunların köy muhtarına verilmesini, Davacının muhafaza ve bakım masraflarını karşılamak için Mukayyitliğe 30 K.L. yatırmasını emretti.
Yüksek Mahkeme ayrıca istidaya itiraz etmek üzere Davalıya 10.3.73'te Kaza Mahkemesi-nde isbatı vücut etmesini emretti.
HÜKÜM
M. Necati Münir Başkan:
Bu istinafta Mahkemenin hükmünü Sayın Üye Ülfet Emin okuyacaktır.
Ülfet Emin, Üye:
Davacı Mağusa Kaza Mahkemesinde 10 Ocak 1973' de davalı aleyhine ikame ettiği 15/73 sayılı dava ile 37 -adet çeşitli renk ve yaşta koyunun davacıya ait olduğunu ve kardeşi olan davalı çoban olduğu cihetle sözü geçen koyunları beklemesi için davalının tasarrufuna verdiğini iddia ederek, diğer şeyler meyanında, dava konusu koyunların davacıya iadesini ve/veya -tazminat talep etti. Davacı ayni tarihte mahkemeye dosyaladığı ihbarsız yarü ex parte bir istida ile dava konusu olan 37 koyunun davanın neticelenmesine kadar muhafaza edilmesi için davacıya ve/veya köy muhtarına iade edilmesine mütedair Hukuk Usulü Kanunu-nun Fasıl 6, madde 4(1)'e istinad ederek mahkemenin bir Emir vermesini talep etti. Davacının işbu istidası ilk önce 9 Ocak 1973 tarihli bir yemin verekası tarafından desteklenmekte idi, daha sonra ise davacı 22.1.1973 tarihli ikinci bir yemin verekası yapa-rak mahkemeye dosyalamıştır. Her iki yemin verekasında davacı sözü geçen koyunların 8 Ocak 1972' den itibaren sahibi olduğunu ve sözü geçer koyunların 0051 sayılı. tasarruf tezkeresi tahtinde sahibi olduğunu yemin verekasında beyan etmişti. Davacı yemin ve-rekeasında dava konusu koyunların davalının tasarrufundan alınmaması halinde davalinın koyunları satmayı tasarladığını ve sattığı takdirde koyunlardan davacının mahrum olacağını, alınacak herhangi bir hükmün icrasının mümkün olamayacağını, davalının hükmü -karşılayacak herhangi başka menkul malı bulunmadığını beyan etti.
Bidayet Mahkemesi 22 Ocak 197'3'de istida ile yemin verekalarını tezekkür ettikten sonra şunları söylemiştir:-
-"I have considered the writ of summons, particularly paragraph "A" of the prayer and the contents of the affidavits and from the facts I am not satisfied that there is a proper case to issue an interim order. On the contrary the animals in question accordi-ng to the affidavit supplemented belong or are in the possession of their mother. Therefore, under this circumstances an interim order cannot be granted against the defendant. It is hereby dismissed. No order as to cost."
--
Davacı ihbarsız istida ile talep ettiği emri mahkeme reddetmekle hataya düştüğünü ileri sürerek istinaf eyledi.
Kanaatımızca B-idayet Mahkemesi yemin verekalarında dava konusu olan koyunların davacının annesine ait olduğu kanaatına vardı ve bu yüzden ihbarsız istida ile talep edilen emri reddetti. Yemin verekaları iyice incelendiğinde yemin verekalarında dava konusu koyunların da.-vacıya ait olduğu hususunda sarih beyan vardır. Dava konusu koyunların yemin verekalarına istinaden ciavacıya ait olmasının muhtemel olduğunu ve dava konusu koyunların davalı tarafından satılması halinde davacının dava konusu koyunlardan mahrum olabileceği-ni ve zarara uğrayabileceğini nazarı itibara alarak ihbarsız istida ile talep olunan Emrin Bidayet Mahkemesi tarafından verilmesi gerektiği kanaatındayız.
Bunun için ihbarsız istida talep olunduğu gibi dava konusu davacıya ait 37 adet koyunun, davanın din-lenmesine ve tamamen sonuçlanmasına kadar muhafaza edilmesi için davalı tarafından köyün muhtarına teslim edilmesine emir veririz. Davacının köy muhtarının, koyunların muhafaza ve bakımı için, sarfetmesi muhtemel olan herha.ngi bir masrafı karşılamak için -Mağusa Kaza Mahkemesine K.L.3O.- yatırması ve davalıya ileride doğacak herhangi bir zarar ziyanı karşılamak için K.L.500.lık bir kefalet senedi vermesine emir verilir.
İhbarsız istidaya istinaden verilen işbu emrin yürürlükte kalmaması hususunda davalı ar-zu ettiği takdirde itiraz etmesini sağlamak için ve herhangi bir itiraz yapıldıktan sonra Mağusa Kaza Mahkemesinin herhangi bir değişikliği yapmasını sağlamak için davalının 10 Mart 1973'de Mağusa Kaza Mahkemesinde isbatı vücut etmesi emrolunur. İhbarsız i-stidanın Bidayet Mahkemesi huzurundaki masrafları Bidayet Mahkemesi tarafından dava dinlendikten sonra karara bağlanması uygun görülmüştür. İstinaf huzurundaki masrafların davalı tarafından ödenmesine emir verilir.
Yüksek Mahkeme
2 Mart 1973.
Full & Egal Universal Law Academy