-
D.25/80 Y.İ.M. 265/80
Yüksek İdare Mahkemesi Olarak Oturum Yapan
Yüksek Mahkeme Huzurunda.
Mahkeme Heyeti: Ülfet Emin, Başkan, N. Ergin Salâhi,
Niyazi F. Korkut.
Anayasanın 118. Maddesi hakkında.-
Müstedi: Esat Varoğlu, Çatalköy.
- ile -
Müstedaaleyh: K.T.F.D. Bakanlar Kurulu vasıtasıyle KTFD Başsavcısı,
Lefkoşa.
A R A S I N D A.
Müstedi tarafından avukat Şefika Durdu-ran adına Fuat Veziroğlu. Müstedaaleyh tarafından Akın Sait.
İstemin Özeti: Bakanlar Kurulu tarafından alınan mala el koyma emrinin
yürürlükten kalkışına ilişkin kararın ve/veya elkoyma emrinin 15
Mayıs 1980'de yürürlükten kaldırılmış olacağ-ına dair alınan
kararın hükümsüz ve etkisiz olduğuna ve herhangi bir sonuç doğur-
mayacağına karar verilmesi.
OLAY: Müstedi 1975 yılında sözkonusu eve Rum evi olduğunu zannederek
girdi. Daha sonra evin İngilize ait olduğu öğrenildi ve- Müstedi
mal sahibi ile anlaşarak kira karşılığı evde oturmağa başladı.
Bilâhare ev bir Türk tarafından satın alındı. Yeni mal sahibi,
Müstedi aleyhine tahliye davası açtı. Kaza Mahkemesi evin tahliye-
sine emir verdi. Tahliye emri -31.1.1980 tarihine kadar durduruldu.
4.3.1980'de Bakanlar Kurulu mala el koyma emri verdi.
SONUÇ: Elkoymadan sonra, evin Müstediye verildiğine veya Müstedinin
işgal etmesine izin verildiğine dair bir şahadet yoktur. Bu mese-
lede, Müstedin-in meşru menfaatı olduğu kuşkuludur. Mala el koyma
emrinin her an geri alınabileceğini göz önünde tutarak bu safhada
geçici ara emri verilmesi adil değildir.
İstida reddolunur.
H Ü K Ü M
Ülfet Emin, Başkan: Müst-edi 265/80 sayılı başvurusu ile Girne Kazasına bağlı Çatalköyde kâin olup Harita 371 Koçan No.6161 tahtinde kayıtlı bulunan arsa ve evle ilgili olarak 4 Mart 1980 tarih ve 29 sayılı Resmi Gazetenin Ek.III'ünde yayınlanan Mala El Koyma Emri tahtinde bahsi g-eçen mal ile ilgili olarak verilen El Koyma Emrinin müstedaaleyh tarafından iptali veya yürürlükten kalkışına ilişkin verilen kararın ve/veya bahsi geçen El Koyma Emrinin 15 Mayıs 1980'de yürürlükten kaldırılmış olacağına dair müstedaaleyh tarafından 15 Ma-yıs 1980 tarihinde alınan kararın hükümsüz ve etkisiz olduğuna ve herhangi bir sonuç doğuramayacağına dair Mahkemece hüküm verilmesi isteminde bulundu.
Esas başvuru Mahkemeye 21 Mayıs 1980'de dosyalandı. Esas başvuru dosyalandıktan sonra müstedi aynı- gün esas başvuru sonuçlanıncaya dek müstedaaleyhin 15 Mayıs 1980 tarihli ilgili kararının icrasının durdurulması hususunda mahkemece geçici olarak bir emir verilmesi talebinde bulundu. 1962 Yüksek Anayasa Mahkeme Tüzüğünün 13. Maddesi uyarınca bu gibi hal-lerde herhangi bir safhada mahkeme veya iki hakim başvurunun adilâne bir şekilde kararlaştırılmasını icap ettirirse başvuruyu esasında sonuçlandırmayan bir geçici emir verebilir. Kanımızca bu madde tahtında herhangi bir geçici emrin verilebilmesi için müst-edinin ciddi bir davası olduğu davasının haklı bir nedene dayandığı ve geçici emir verilmediği takdirde telâfisi imkânsız zarara uğrayacağı hususunda mahkemeyi ilk bakışta ikna etmesi gerekir. Bu başvuruda müstedi 1975 yılında başvuru konusu eve girdi. Eve- girerken Rum evi olduğunu zannetti ancak daha sonra evin bir İngilize ait olduğu tespit edildi ve evin sahibi ile yaptığı bir icar anlaşması uyarınca ev sahibine bir miktar kira vererek evde oturmaya devam etti. Daha sonra başvuru konusu ev bir Türk taraf-ından satın alındı ve aralarında ihtilâf doğduğundan yeni mal sahibi müstedi aleyhine Girne Kaza Mahkemesinde 104/79 sayılı davayı ikame etti. O davada verilen hüküm emare IV olarak ibraz edilmiştir. O davada verilen hükme göre davalı ve ailesinin ve/veya -çocuklarının dava konusu evi tahliye ederek tasarrufunu boş olarak davacıya teslim etmesi hususunda Kaza Mahkemesi emir ve hüküm verdi. Tahliye emri 31.1.1980 tarihine kadar durduruldu. Daha sonra 4.3.1980 tarihli Resmi Gazetenin Ek III'ünde çıkarılan bir -emirname ile söz konusu eve Bakanlar Kurulu tarafından el konuldu. Ancak bu el koymadan sonra bu evin müstediye tahsis edildiği ve/veya herhangi bir kişiye verildiği ve/veya müstedinin söz konusu evi işgal etmesi için ilgili makam tarafından izin verildiği- hususunda en ufak bir şahadet olmadığı gibi böyle bir iddia da yoktur. Bilâkis bir soru üzerine böyle bir tahsisin veya devrin yapıldığı hususunda böyle bir emrin olmadığı söylenmiştir. Kanımızca bu olgular ışığında müstedinin söz konusu ev hususunda meşr-u menfaatı olduğu kuşkuludur. Ancak bu konuda bu ara emir istidasında kesin karar vermek doğru değildir, ve bu hususta bu aşamada kesin karar vermiş değiliz. Meselenin tüm olgularını ve Mala El Koyma Emrinin ilgili yasa uyarınca her an geri alınabileceğini- göz önünde tutarak kanımızca bu istidada bir geçici emrin verilmesi adil değildir. Bu nedenle ara emri istidası reddolunur.
(Ülfet Emin)(N. Ergin Salâhi)(Niyazi F. Korkut)
Başkan Yargıç Yargıç
29 Mayıs 1980
- 117 -
Full & Egal Universal Law Academy