-D.5/2020 YİM: 34/2018
Yüksek İdare Mahkemesinde
Anayasanın 152. Maddesi Hakkında
Mahkeme Heyeti: Mehmet Türker, Tanju Öncül, Beril Çağdal
Davacı: Canan Sezenler, Yulaf Sokak, Blok 30 Daire 1 Kermiya
Sos-yal Konutları, Lefkoşa.
- ile -
Davalı: Maliye Bakanlığı vasıtasıyla KKTC Başsavcılığı, Lefkoşa.
A r a s ı n d a
Davacı namına: Avukat Boysan Boyra
Davalı namına: Başsavcı Yardımcı -Muavini İlter Koyuncuoğlu
----------------
K A R A R
Mehmet Türker: Davacı, Davalılar aleyhine dosyalamış olduğu bu dava
ile;
"A. Davalı ve/veya Davalıya bağlı Gelir ve Vergi Dairesi
- Müdürlüğü tarafından alınan 5/12/2017 tarihli ve
GVD.0.00-310.02-17-E.26828 sayılı olup, Davacının
Emeklilik Yasası uyarınca 1/4/1996 ile 16/2/2003
tarihleri arasında geçici personel olarak yaptığı
hizmetlerin emeklilik h-akkı kazandıran hizmetlerden
sayılabilmesi için ihtiyat sandığından aldığı devlet
katkısını devlet bütçesine geri ödenmesi koşulu ile
saydırmak istemesi ve buna istinaden 58/17 sayılı
'İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kur-allar)'
kapsamında ihtiyat sandığından aldığı devlet
katkısının değerlendirilerek ve/veya faizinin
hesaplanması talebine karşın, söz konusu tarihler
arasında ihtiyat sandığından alınan devlet katkısının
'İndirimli T-ahsilata İlişkin (Geçici Kurallar)
Yasası' kapsamına giren bir alacak olmadığı gerekçesi
ile Davacının konu yasadan yararlanma hakkı olmadığına
dair kararın hükümsüz ve etkisiz olduğuna ve/veya
herhangi bir sonuç doğuramay-acağına dair bir hüküm
verilmesi,
B. Davacının 1/4/1996 ile 16/2/2003 tarihleri arasında
geçici personel olarak yaptığı hizmetler nedeni ile
Devlet tarafından yatırılıp Davacı tarafından alınan
ihtiyat sandığı parası v-e faizinin 58/17 sayılı
'İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar)'
kapsamına giren bir alacak olmadığına ve Davacının
konu yasadan yararlanma hakkının olmadığına dair
Davalı ve/veya Davalıya bağlı Gelir ve Vergi Daire-si
Müdürlüğü tarafından alınan 5/12/2017 tarihli ve
GVD.0.00-310.02-17-E.26828 sayılı kararın hükümsüz
ve etkisiz olduğuna ve/veya herhangi bir sonuç
doğuramayacağına dair bir hüküm verilmesi,
C. Gelir ve Vergi Dairesi-nin 58/17 sayılı 'İndirimli
Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar)' kapsamında
değerlendirmeyerek Davacının geçici personel olarak
görev yaptığı hizmetine karşılık aldığı ihtiyat
sandığı devlet katkısını
Ana Para: 5,42-5.47 TL
Gecikme Zammı: 31,344.96 TL
Toplam: 36,770.43 TL
Şeklinde değerlendiren 1/12/2017 tarihli ve
GVD.0.00-301.12-17-E.26401 sayılı yazı tahtındaki
kararı hükümsüz ve etkisiz olduğuna ve/veya herhangi
bir -sonuç doğuramayacağına dair bir hüküm verilmesi,
D. Yukarıda (A) ve (B) paragraflarında belirtilen
kararlar nedeni ile Davalı ve/veya Davalıya bağlı
Gelir ve Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından
Davacının 1/4/1996 ile 16/2/200-3 tarihleri arasında
geçici personel olarak yaptığı hizmetler nedeni ile
Devlet tarafından yatırılan ve Davacı tarafından
alınan ihtiyat sandığı parası ve faizinin 58/17
sayılı 'İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar)'-
kapsamında değerlendirilmemesinin yapılmaması
gereken bir ihmal olduğuna ve ihmal olunan hususun
yapılması gerektiğine dair bir mahkeme hükmü itası;"
taleplerinde bulunmuştur.
TARAFLARIN ARGÜMANLARI
1/4/1996 ile 16/2/2003- tarihleri arasında İçişleri ve Köyişleri Bakanlığına bağlı İskân Dairesinde geçici personel olarak çalışan Davacı, 1/10/2003 tarihinde emeklilik hakkı kazandıran kadroya atanmıştır. 5/11/2003 tarihinde geçici personel olarak çalıştığı
1996-2003 yıllarına- karşılık Devlet tarafından yatırılan İhtiyat Sandığı Devlet katkısını alan Davacı, 16/11/2017 tarihinde 26/1977 sayılı Emeklilik Yasası'nın 39(6) maddesine istinaden, geçici olarak çalıştığı yılların emeklilik hakkı kazandıran hizmetten sayılabilmesi için- kendisine ödenen İhtiyat Sandığı Devlet katkısını iade etmek istemiş ve bu meblağın 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar) Yasası'na tabi olduğunu iddia ile iade edeceği meblağın faizlerinin bu Yasa kuralları gereğince hesaplanmasını- talep etmiş, ancak bu talebi Davalı tarafından reddedilmiştir. Davacı, Davalının bu talebini reddetmekle 48/1977 sayılı Kamu Alacaklarının Tahsili Usulü Yasası ve 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar) Yasası'na aykırı davrandığını i-ddia etmektedir.
Davalı ise Davacının İhtiyat Sandığı'ndan aldığı İhtiyat Sandığı Devlet katkısını iade ederek geçici personel olarak çalıştığı bu yılların emeklilik hakkı kazandıran hizmet sayılmasını talep etmesinin yasal hakkı olduğunu, 26/1977 sa-yılı Yasa'nın 39. maddesinin (6). fıkrasının (b) bendindeki 1 aylık sürenin YİM/İstinaf 17/1990 (D.3/1991) sayılı karardan hareketle yön verici olarak uygulandığını, 39. maddenin (6). fıkrasından yararlanmanın ihtiyari olduğunu, bu maddenin Davacıya uygula-nmasının zorunlu olduğuna dair bir kural bulunmadığını, geçici hizmetlerini emeklilikten saydırıp saydırmamanın tamamıyla kamu görevlilerinin kendi insiyatifine kaldığını, bu meblağın 48/1977 sayılı Kamu Alacaklarının Tahsili Usulü Yasası kapsamında bir ka-mu alacağı olmadığını, bu nedenle, Davacının geri ödemeyi talep ettiği İhtiyat Sandığı Devlet katkısının 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar) Yasası'na tabi bir kamu alacağı olmadığından Davalının Davacının talebini reddeden kararın-ın hukuka uygun olduğunu iddia etmektedir.
İNCELEME
Davacının 16/11/2017 tarihli Emare 5 yazı ile Hazine Muhasebe Dairesi Müdürlüğünden 1996-2003 yılları arasında İhtiyat Sandığı'na yatırılan ve aldığı Devlet katkısının, geri ödeyebilmesi için hesapl-anmasını talep etmesi üzerine, Hazine ve Muhasebe Dairesi, 23/11/2017 tarihli Emare 6 yazı ile Davacının almış olduğu İhtiyat Sandığı Devlet katkı miktarını 5,425.47TL olarak saptayarak 1/11/2003 tarihinden itibaren Kamu Alacakları Tahsili Usulü Yasası'nda-ki faiz oranı ile hesaplanarak faizi ile birlikte tahsil edilmesini Gelir ve Vergi Dairesine bildirmesi üzerine, Davacı
23/11/2017 tarihli Emare 7 yazı ile Gelir ve Vergi Dairesine başvurarak Hazine ve Muhasebe Dairesinin saptadığı ve Gelir ve Vergi Daire-sine bildirdiği İhtiyat Sandığı Devlet katkı payının, 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar) Yasası kapsamında değerlendirilerek faizinin bu Yasa altında hesaplanmasını talep etmiş, ancak Gelir ve Vergi Dairesi, Davacının almış olduğu-
5,425.47TL İhtiyat Sandığı Devlet katkısının faizlerini Kamu Alacakları Tahsili Usulü Yasası'ndaki gecikme zammı oranlarını dikkate alarak hesaplayıp, Davacının geri ödemesi gereken meblağı
Ana Para 5,425.47TL, Gecikme Zammı 31,344.96TL Toplam 36,770.43T-L olarak saptadıktan sonra (Emare 8) Emare 4 karar ile Davacının talebini reddetmiştir. Gelir ve Vergi Dairesinin Davacının talebini reddeden 5/12/2017 tarihli Emare 4 kararı aynen şöyledir:
"KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ
BA-ŞBAKAN YARDIMCILIĞI VE MALİYE BAKANLIĞI
GELİR VE VERGİ DAİRESİ MÜDÜRLÜĞÜ
Sayı: GVD.0.00-310.02-17-E.26828 5 Aralık 2017
Konu: İhtiyat Sandığı'ndan aldığı devlet
katkısını iade etmesi hk.
Sayın Canan S-EZENLER
Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığı
İzin Kurulu Sekreteri
İlgi: 23 Kasım 2017 tarihli yazınız.
İlgi dilekçe ile şahsınıza ait İhtiyat Sandığı Devlet
katkısının 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin
(Geçici Kurallar) Yasası- kapsamında indirilmiş halinin
hesaplanıp tarafınıza bildirilmesini talep ettiniz.
Konu, incelenmiş ve Emeklilik Yasası uyarınca iade etmeyi
talep ettiğiniz bu miktar İndirimli Tahsilata İlişkin
(Geçici Kurallar) Yasası kapsamına giren bir al-acak
olmadığından konu yasadan yararlanma hakkınızın olmadığına
karar verilmiştir.
Tarafınıza saygı ile bildirilir.
Özdemir KALKANLI
Gelir ve Vergi Dairesi Müdürü"
-Davacı ve Avukatı, Davalının, Davacının iade etmesi gerekli meblağın faizlerini 48/1977 sayılı Kamu Alacakları Tahsili Usulü Yasası'ndaki gecikme zammı ve/veya faiz oranlarına göre hesapladığı halde bu meblağı 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin (Ge-çici Kurallar) Yasası kapsamında bir kamu alacağı kabul etmemekle Yasa'ya aykırı davrandığını iddia etmekte ve Davalının kararının hukuka aykırı olduğu nedeniyle iptal edilmesini talep etmektedir.
58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Ku-rallar) Yasası'nın ihtilafı ilgilendiren ve ihtilafın çözümünde uygulanması gereken kuralları içeren, Yasanın amaç ve kapsamını belirten 3. ve
4. maddeleri aynen şöyledir:
"Amaç3. Bu Yasanın amacı, kamu alacakları ile gerçek ve tüzel kişiliğe sahip -yükümlülerin; 1 (1)2014 yılı ve önceki vergilendirme dönemlerine ait kısmen veya tamamen ödenmemiş vergi, vergi cezası, özel usulsüzlük cezası ve bunlara ilişkin gecikme zamlarının, (2(2)31 Aralık 2014 tarihinden önce ödeme süresi gelmiş ve kıs-men veya tamamen ödenmemiş harç, karşılıksız çek, kamu alacağı kapsamında olan telefon ücretleri (GSM telefon ücretleri hariç), diğer resim, harç ve herhangi bir nedenden doğan diğer kamu alacakları, ceza, dava masrafı, para cezası gibi alacaklar, Devletin- kira alacakları ve bunlara ilişkin gecikme zamlarının, yeniden düzenlenmesine olanak vermek suretiyle gerekli mali düzenlemelerin yapılması ve tahsilatın hızlandırılmasının, yeniden düzenlenmesine ilişkin mali kuralların yapılmasıdır. Kapsam
4.(-1)Bu Yasa kuralları; Gelir Vergisi Yasası, Kurumlar Vergisi Yasası, Banka ve Sigorta İşlemleri Vergisi Yasası, Katma Değer Vergisi Yasası, Taşınmaz Mal Vergisi Yasası, Vefat Edenlerin Beyan Edilmeyen Gelirleri ile Vefat ile Devreden Mallarının Vergilendir-ilmesi Yasası, Vergi Usul Yasası ve Kamu Alacaklarının Tahsili Usulü Yasası kapsamına giren ve ödeme süresi 31 Aralık 2014 tarihi ve öncesi olan vergiler, vergi cezaları, gecikme zamları ile kamu alacağı kapsamında olan telefon ücretleri (GSM telefon ücret-leri hariç), diğer resim harç ve herhangi bir nedenden doğan diğer kamu alacakları, ceza, dava masrafı, vergi cezası, para cezası gibi alacaklar ve bunlara ilişkin gecikme zamları,Devletin kira alacakları ve bunlara ait gecikme zamlarına ilişkin düzenlemel-eri kapsar.
Ancak, Belediyeler kendi meclislerinde, Vakıflar İdaresi ise yetkili kurullarında alacakları kararla, gecikmiş alacaklarının tahsilinde bu Yasa kurallarından yararlanabilirler.
(2)Yukarıdaki (1)'inci fıkra uyarınca bu Yasanın kapsamına- alınan alacaklar hakkında uyuşmazlık sebebiyle Yüksek İdare Mahkemesi kararı bulunanlar bu Yasa kapsamının dışındadır."
Davacının geçici personel olarak çalıştığı yıllar için emeklilik hakkından faydalanmasını düzenleyen 26/1977 sayılı Emeklilik Ya-sası'nın 39(6) maddesi ise şöyledir:
-"-(6)--Bir kamu görevlisinin emeklilik hakkı kazandıran bir mevkiye asaleten atanması halinde, geriye dönük olarak ödeyeceği periyodik iştirak paylarına ilaveten İhtiyat Sandığına bağlı olarak adaylık süresine ve Devlette yapmış olduğu geçici hizmetlere karşı-lık İhtiyat Sandığından almış olduğu İhtiyat Sandığı Devlet katkısını, ikramiye ve tazminatını:----(A)--Halen bu Yasa kapsamında olanlar 1 Nisan 1987 tarihinden başlayarak en geç dört ay içerisinde----(B)--1 Nisan 1987 tarihinden sonra kamu görevine atananlar ise asaletleri onaylandığı tarihten başlayarak en geç bir ay içerisinde;-
-bir defada Devlet bütçesine ödedikleri takdirde, Devlette İhtiyat Sandığına bağlı olarak yapılmış geçici hizmetleri emeklilik hakkı kazandıran hizmetten sayılır.
Ancak, bu fıkra kuralları emekliye ayrılmış kişiler için uygulanmaz."
---
Davacı geri ödemesi gereken İhtiyat Sandığı Devlet katkısının, gecikme zammı ve/veya faizlerinin Kamu Alacaklarının Tahsili Usulü Yasası'na göre hesaplandığından bu meblağın bir kamu alacağı olduğunu, bu nedenle bu meblağın 58/2017 sayılı İndirimli T-ahsilata İlişkin (Geçici Kurallar) Yasası kapsamında olup bu Yasa kurallarına göre hesaplanması gerektiğini ileri sürmektedir.
26/1977 sayılı Emeklilik Yasası'nın 39(6) maddesi Davacıya emeklilik hakkı kazandıran bir kamu görevine atanması halinde ge-çici hizmet yılları için İhtiyat Sandığı'ndan almış olduğu İhtiyat Sandığı Devlet katkısını asaletinin onaylandığı tarihten itibaren
1 ay içinde Devlet bütçesine ödeyerek geçici hizmet yıllarını emeklilik hakkı kazandıran hizmet yılları olarak saydırma hak-kı vermektedir. Yasa'nın bu maddesi Davacıya bir tercih hakkı vermekte ve dilediği takdirde geçici hizmet yıllarını emeklilik hakkı kazandıran hizmet yılları olarak saydırma olanağı tanımaktadır. Yasa maddesi bu hakkı kullanmayı tamamen Davacı ve/veya Dava-cı ile aynı durumda olan kişilerin tercihine bırakmıştır. Yasa maddesi Davacı veya aynı durumdaki kişilere bir zorunluluk yüklememiştir.
48/1977 sayılı Yasa'nın tefsir maddesi olan 3. maddesinde kamu alacağının, Yasa'nın 2. maddesi kapsamına giren a-lacaklar olduğu belirtilmektedir. 48/1977 sayılı Kamu Alacaklarının Tahsili Usulü Yasası kapsamına giren ve kamu alacağı niteliğinde olan ve bu Yasa kurallarına tabi alacaklar bu Yasa'nın 2. maddesinde sayılmaktadır. Madde aynen şöyledir:
"Kapsam 2.-(1) Devlete, belediyelere, köy idarelerine
ve köy idarelerinin kurdukları birliklere
ait vergi, resim, harç, verilen hizmetlerden
doğan asli alacak ve/veya özel yasa ile
kuru-lmuş kamu kurum ve kuruluşlarına ait
herhangi bir nedenden doğan asli alacak
ve/veya yasa dışı olarak tasarrufa geçirilen
para gibi asli alacak, ceza, dava masrafı,
vergi cezas-ı, para cezası gibi asli alacaklar
ile kira, gecikme zammı, faiz ve taksitle
satılan taşınır ve taşınmaz malların taksit
bedelleri gibi diğer alacaklar ve bunların
takibat gi-derleri hakkında bu Yasa kuralları
uygulanır.
(2) Devletle kira sözleşmesi imzalanmaması
ve/veya kira sözleşmesinin
sona ermesi hallerinde, Maliye İşleriyle
- Görevli Bakanlık bünyesinde oluşturulan Kira
Takdir Komisyonu ve/veya Komisyonlar tarafından
takdir edilen taşınmaz mal kira bedellerinin
tahsilatı ve takibat giderleri
hakkı-nda bu Yasa kuralları uygulanır.
Kira Takdir Komisyonları ile İtiraz
Komisyonlarının Kuruluş ve işleyişine ilişkin
esaslar Tüzükle belirlenir.
(3) Çeşitli yasalarda belirtile-n her türlü kamu
alacakları ve Kamu İktisadi
Teşebbüslerine ait kira alacaklarının tahsili
de bu Yasa kurallarına bağlıdır."
Yukarıda alıntıladığımız 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İliş-kin (Geçici Kurallar) Yasası'nın amaç ve kapsam maddeleri ile 48/1977 sayılı Kamu Alacaklarının Tahsili Usulü Yasası'nın yine alıntıladığımız kapsamla ilgili maddesi karşılaştırıldığı zaman her iki Yasa'da da kamu alacaklarının aynı kapsamda olduğu ortaya -çıkmaktadır. Her iki Yasa'da da kamu alacakları belirlenmiş olup Davacının Devlet bütçesine geri ödemek istediği İhtiyat Sandığı Devlet katkısının bu Yasa'lar kapsamında bir kamu alacağı olmadığı görülmektedir.
Davacının 26/1977 sayılı Emeklilik Yas-ası'nın 39(6) maddesinin kendisine verdiği hakkı kullanmayı tercih edip geçici hizmet yıllarını emeklilik hakkı kazandıran yıllar olarak saydırmak için, İhtiyat Sandığı'ndan almış olduğu İhtiyat Sandığı Devlet katkısını, kendi isteği ile Devlet bütçesine ö-demek istediğini Davalılara bildirip bu meblağın faizlerinin hesaplanmasını istemesi ve Davalıların Davacının almış olduğu İhtiyat Sandığı Devlet katkısının faizlerini 48/1977 sayılı Kamu Alacaklarının Tahsili Usulü Yasası kurallarında öngörülen faiz ve/ve-ya gecikme zammı oranlarına göre hesaplaması ve ödeyeceği faizi Davacıya bildirmesi Davacının Devlet bütçesine ödemek istediği İhtiyat Sandığı Devlet katkısını bir kamu alacağı niteliğine sokmamaktadır.
Bu safhada, Savcılığın, Emeklilik Yasası'nın 3-9. maddesinin (6). fıkrasının (b) bendindeki 1 aylık sürenin, YİM/İstinaf 17/1990
(D.3/1991)'de belirtilen görüşlere istinaden emredici olmadığı şeklindeki beyanını ve bu sürenin emredici olmadığı kabul edilerek yapılan uygulamayı dikkate alarak YİM/İstina-f 17/1990 (D.3/1991)'de
belirtilenleri irdelemeyi uygun bulduk. Bu kararda Davacı olan Hasan Yolcu'nun, ilgili kadroya asaleten atandığı 29/3/1985 tarihi göz önüne alınarak, 26/1977 sayılı Emeklilik Yasası'nın 38/1987 sayılı Yasa ile değiştirilmiş 3. madd-esinin (10). fıkrası göz önünde bulundurulmadan bir inceleme yapıldığı görülmektedir.
YİM/İstinaf 17/1990 (D.3/1991) sayılı kararda alıntısı yapılan 39. maddenin (6). fıkrasının 38/1987 sayılı Değişiklik Yasası ile esas Yasa'ya konduğu açıktır. Ancak- 38/1987 sayılı Değişiklik
Yasası incelendiğinde, bu Değişiklik Yasası ile 3. maddenin (10). fıkrasının da değiştirildiği ve tadil edilmiş şekli ile bu fıkranın şöyle olduğu görülmektedir:
"3.38/1987 (10) Bu Yasanın 39'uncu maddesinin (6)'ncı
- fıkrası kuralları saklı kalmak koşuluyla,
bu maddenin kapsamına girenlerin yukarıdaki
fıkralarda sayılan hizmetlerinden önce
kesintili olup olmadığına bakılmaksızın,
- Devlette emeklilik hakkı kazandırmayan
geçici veya daimi işçi statüsünde, geçici
veya arizi memur statüsünde veya sözleşmeli
olarak yapılan kamu görevleri.
Ancak, bu fı-kra kuralları emekli maaşı
çeken kişileri kapsamaz."
YİM/İstinaf 17/1990 (D.3/1991) karara bağlanırken, bu madde yürürlükte olmasına rağmen dikkate alınmadığı ve bu kararda
dikkate alınanın 38/1987 sayılı Yasa ile tadil edilmede-n önceki
3. maddenin (10). fıkrası olduğu, bu fıkranın ise şöyle düzenlendiği görülmektedir:
"Bu maddenin kapsamına girenlerin, yukarıdaki fıkralarda
sayılan hizmetlerinden önce, kesintili olup olmadığına
bakılmaksızın, emeklilik hakkı kazan-dırmayan geçici statüde
veya arizi olarak yapılan kamu görevleri:"
YİM/İstinaf 17/1990 (D.3/1991)'deki Davacı için asaletin onaylanması 38/1987 sayılı Değişiklik Yasası'ndan önce olduğundan dolayı, madde 3(10)'da yapılan değişikliğin YİM/İstinaf- 17/1990 (D.3/1991)'deki Davacıya uygulanması mümkün değildir. Ancak
kararda belirtilen Yasa Koyucunun 3. maddenin (10). fıkrasını değiştirmediği, diğer maddelerinde ise değişiklik yaptığı veya
39. maddenin (6). fıkrasının 3. maddenin (10). fıkrasına atıft-a bulunmadığı veya kararda yazıldığı şekilde "Yasanın amacı dikkate alındığında Yasa Koyucunun 39(6) maddesi ile bu kadar katı bir sonuç doğuracak olumsuz bir niyeti olduğu söylenemez. Böyle bir niyeti olmuş olsaydı, bu niyetini ortaya koyan daha kesin ve -açık bir ifade kullanması ve özellikle Yasanın 3(10) maddesine atıfta bulunarak
bu maddeye rağmen yasanın 39(6) fıkrasındaki koşulun bir ön koşul olup olmadığını açıklıkla belirtmesi gerekirdi" şeklindeki değerlendirmeler ve buna göre yapılan yorumlar 38/1-987 sayılı Yasa ile değiştirilmiş 3. maddenin (10). fıkrasında "bu yasanın 39. maddesinin (6). fıkrası kuralları saklı kalmak koşuluyla" düzenlemesi dikkate alındığı zaman bu davadaki Davacının durumuna uygulanamaz. 38/1987 sayılı Yasa'yla değiştirilmiş 3.- maddenin (10). fıkrası ile 39. maddesinin (6). fıkrasının içerikleri birlikte değerlendirildiğinde, Yasa Koyucunun, İhtiyat Sandığından alınmış olan devlet katkısının, ikramiye ve tazminatın devlet bütçesine ödenmesini, kamu görevlisinin asaletinin onayla-nmasından itibaren
1 aylık süreye bağladığı veya bunu amaçladığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle YİM/İstinaf 17/1990 (D.3/1991)'de belirtilenlerin 38/1987 sayılı Yasa ile değiştirilen 3(10) maddesinin gözden kaçırılarak söylendiği ortaya çıkmaktadır.
Yuk-arıda belirtilen nedenlerle Davalının, Davacının 1/4/1996 ile 16/2/2003 tarihleri arasında geçici personel olarak yaptığı hizmetler dolayısıyla İhtiyat Sandığına yatırılan ve almış olduğu Devlet katkısını 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici -Kurallar) Yasası kapsamında saymaması ve Davacının bu Yasa'dan yararlanma hakkı olmadığına dair kararında herhangi bir yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Bu nedenlerle Davacının Talep Takririnin A, B ve C paragraflarındaki taleplerinin reddedilmesi gerekmek-tedir.
Davacının Talep Takririnin D paragrafına bakıldığında ise, Davacı tarafından Devlet bütçesine ödenmek istenen İhtiyat Sandığı Devlet katkısı ve faizinin Davalı tarafından 58/2017 sayılı İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar) Yasası kaps-amında değerlendirilmemesinin yapılmaması gereken bir ihmal olduğuna dair karar verilmesinin talep edildiği görülmektedir.
İdari ihmal en genel tanımı ile idarenin alması gereken bir idari kararı almaması veya yapması gereken yönetsel bir işlemi yap-mamasıdır. İdare bir konuda bir karar almış veya işlem yapmışsa o hususta artık idarenin ihmalinden bahsedilemez. Bu davada Davalı, yani İdare bir karar alarak Davacının Devlet bütçesine geri ödemek istediği İhtiyat Sandığı Devlet katkısının 58/2017 sayılı- İndirimli Tahsilata İlişkin (Geçici Kurallar) Yasası kapsamında olmadığına dair bir karar vermiştir. Bu konuda İdarenin bir kararı bulunduğundan artık İdarenin ihmalinden söz edilemez. Bu nedenle, Davacının Talep Takririnin D paragrafındaki talebinin de r-eddilmesi gerekmektedir.
Tüm belirtilenler nedeniyle Davacı davasında başarılı olamadığından, davanın reddedilmesi gerekmektedir.
Netice itibarıyle;
Davacının davası ret ve iptal edilir.
Meselenin tüm durum ve koşulları nedeniyle dav-a masrafları ile ilgili emir verilmez.
Mehmet Türker Tanju Öncül Beril Çağdal
Yargıç Yargıç Yargıç
18 Şubat, 2020
11
Full & Egal Universal Law Academy