© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/diplomacy [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, https://www.gov.pl/web/diplomacy [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA
SEKCJA PIERWSZA
DECYZJA
Skarga nr 9786/23
Daniel ZAŁUSKI
przeciwko Polsce
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza), na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2026 r., zasiadając jako Komitet w składzie:
Davor Derenčinović, przewodniczący,
Artūrs Kučs,
Anna Adamska-Gallant, sędziowie,
oraz Liv Tigerstedt, zastępca kanclerza sekcji,
Mając na uwadze:
skargę (nr 9786/23) przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej złożoną do Trybunału na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”) w dniu 16 lutego 2023 r. przez obywatela polskiego, pana Daniela Załuskiego („skarżący”), który urodził się w 1976 r., mieszka w Warszawie i był reprezentowany przez pana P. Kładocznego, prawnika praktykującego w Warszawie;
decyzję o zakomunikowaniu rządowi RP („rząd”), reprezentowanemu przez pełnomocnika, panią A. Kozińską-Makowską z Ministerstwa Spraw Zagranicznych, zarzutu skargi na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji dotyczącego braku dostępu skarżącego do sądu oraz o uznaniu pozostałej części skargi za niedopuszczalną;
uwagi stron;
po naradzie wydaje następującą decyzję:
PRZEDMIOT SPRAWY
1. Sprawa dotyczy dostępu skarżącego do sądu w związku z próbą przejścia w stan spoczynku ze względów zdrowotnych.
Fakty sprzed zakomunikowania skargi rządowi2. Od wypadku w 2017 r. skarżący, prokurator, pozostawał niezdolny do pracy, a od 13 września 2017 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Po wypadku podjął kilka prób przejścia w stan spoczynku – zarówno z własnej inicjatywy, jak i za pośrednictwem przełożonego – ale właściwi lekarze orzecznicy oceniający jego stan zdrowia uznali, że nie jest „trwale niezdolny do wykonywania obowiązków prokuratora z powodu choroby lub utraty sił”, jak wymaga prawo w przypadku przejścia w stan spoczynku ze względów zdrowotnych.
3. Skarżący twierdził, że mimo prawnego obowiązku takiego działania Prokurator Generalny nie wydał decyzji odmawiającej uwzględnienia jego wniosków o przeniesienie w stan spoczynku, która podlegałaby kontroli sądowej.
Zarzut skargi4. Skarżący zarzucał na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji, że został pozbawiony dostępu do sądu z powodu braku formalnej decyzji w sprawie wniosków o przejście w stan spoczynku.
Dalsze wydarzenia5. W dniu 21 grudnia 2023 r. Prokurator Generalny wydał decyzję odmawiającą przeniesienia skarżącego w stan spoczynku. Skarżący odwołał się od tej decyzji; sprawa została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym, posiedzenie niejawne zostało zaplanowane na 24 września 2024 r.
6. W marcu 2024 r. skarżący przeszedł kolejną ocenę lekarską, której wyniki (udostępnione 3 kwietnia 2024 r.) potwierdziły, że jest on trwale niezdolny do pełnienia obowiązków prokuratora.
7. W dniu 22 lipca 2024 r. Prokurator Generalny przeniósł skarżącego w stan spoczynku. Skarżący nie odwołał się od tej decyzji, która stała się ostateczna.
OCENA TRYBUNAŁU
8. W swoich uwagach rząd zgłosił kilka zastrzeżeń dotyczących dopuszczalności skargi, w tym że skarżący nie doznał znaczącego uszczerbku oraz że utracił status ofiary, co skarżący kwestionował. W niniejszej sprawie Trybunał nie dostrzega konieczności rozstrzygnięcia tych zarzutów. W świetle uwag stron uważa, że obecna skarga może zostać skreślona z listy spraw na podstawie art. 37 ust. 1 Konwencji z powodów przedstawionych poniżej.
9. Trybunał zauważa, że sednem zarzutu skarżącego na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji była niemożność uzyskania sądowej kontroli podjętej wobec niego de facto decyzji o odmowie przeniesienia go w stan spoczynku. Kontrola taka miała z kolei dać skarżącemu możliwość zmiany niekorzystnej decyzji i, potencjalnie, uzyskania możliwości przejścia w stan spoczynku, zgodnie z wnioskiem.
10. Trybunał zauważa jednak, że po zakomunikowaniu skargi rządowi, skarżący otrzymał dostęp do sądu w celu uzyskania kontroli niekorzystnej decyzji Prokuratora Generalnego odmawiającej przeniesienia go w stan spoczynku (zob. paragraf 5), a następnie jego wniosek o przeniesienie w stan spoczynku został uwzględniony na mocy nowej decyzji Prokuratora Generalnego (zob. paragraf 7 powyżej).
11. W tym kontekście Trybunał uważa, że po wydarzeniach wymienionych w poprzednim paragrafie, a szczególnie od momentu przejścia skarżącego w stan spoczynku, nie zachodzą już okoliczności, na które skarżył się skarżący, a skutki ewentualnego naruszenia Konwencji zostały naprawione. Trybunał zatem uznaje, że oba warunki zastosowania art. 37 ust. 1 lit. b Konwencji zostały spełnione (zob. El Majjaoui i Stichting Touba Moskee przeciwko Holandii (skreślenie z listy) [WI], nr 25525/03, §§ 30–34, 20 grudnia 2007 r., oraz Kłucińska-Głuszczak przeciwko Polsce (dec.), nr 33274/22, § 34, 14 października 2025 r.).
12. W związku z tym sprawa będąca podstawą do złożenia skargi na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji może być uznana za „rozstrzygniętą” w rozumieniu art. 37 ust. 1 lit. b Konwencji. Trybunał powtarza również, że na potrzeby art. 37 ust. 1 lit. b Konwencji nie jest wymagane, aby władze krajowe uznały naruszenie Konwencji ani aby skarżący, oprócz uzyskania załatwienia swojej sprawy, otrzymał również odszkodowanie (zob. H.P. przeciwko Danii (dec.), nr 55607/09, § 78, 13 grudnia 2016 r.).
13. Wreszcie, żaden szczególny powód dotyczący poszanowania praw człowieka w rozumieniu Konwencji nie wymaga od Trybunału kontynuowania rozpatrywania skargi na podstawie art. 37 ust. 1 in fine.
14. W konsekwencji skarga powinna zostać skreślona z listy spraw Trybunału.
Z tych powodów Trybunał jednogłośnie,
Decyduje skreślić skargę z listy spraw.
Sporządzono w języku angielskim i notyfikowano na piśmie w dniu 19 lutego 2026 r.
Liv Tigerstedt Davor Derenčinović
Zastępca Kanclerza Przewodniczący