İSTİNAF BAŞVURUSUNDA
BULUNAN ve TARİHİ:Sanık (04/03/2019)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/291 Esas 2017/192 Karar sayılı ilamı ile verilen hapis cezasının infazı sırasında şartla tahliye edildikten sonra suç işlediğinden şartlı tahliye kararının geri alınması için mahkemesine ihbarda bulunulmamış ise de; bu hususun infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Didim(Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/291 Esas 2017/192 Karar sayılı ilamında TCK'nun 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş olmasına rağmen, sanığın ikinci defa mükerrrir olduğu kararda belirtilmeyerek 5275 Sayılı Yasanın 108/3 maddesine aykırı davranılması aleyhe istinaf istemi bulunmadığından davanın yeniden görülmesine karar verilmemiştir.
Mahkemenin kararında eleştirilen hususlar dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı ve ileri sürülen başkaca istinaf nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Kesin olmak üzere 31/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.(¤¤)