T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2024/224
KARAR NO: 2024/237
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İZMİR 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 21/12/2023
NUMARASI: 2023/846 Esas 2023/1043 Karar
DAVANIN KONUSU: Zayi Belgesi Verilmesi
KARAR TARİHİ: 05.02.2024
KARAR YAZIM TARİHİ: 05.02.2024
İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 21.12.2023 tarih 2023/846 Esas 2023/1043 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, başkan ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
DAVA : Davacı vekili, müvekkilinin pandemi dönemindeki ekonomik sıkıntılar nedeniyle kiralarını ödeyemediği için üç kez taşınmak zorunda kaldığı esnada gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen taşınma sırasında elde olmayan nedenlerle 2018-2019-2020 yıllarına ait ticari defterleri ile hiç kullanılmamış olan fatura defterinin zayi olduğunu, vergi mükellefi oldukları için boş faturaların kaybolması veya çalınmasının önemli risk oluşturduğunu, neticeten pandemi sırasındaki ekonomik zorluklar sebebiyle kiraların ödenemediği için üç kez taşınmak zorunda kaldıkları esnada elde olmayan nedenlerle bu defterlerin kaybolduğunu ileri sürerek zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: İlk derece mahkemesince iddia ve toplanan tüm delillerin değerlendirilmesi sonucunda; iddia edilen sebeplerin olağanüstü durumlardan olmadığı, şirket faaliyetlerinin olağan seyri içerisinde şirkete ait defterlerin ve faturaların gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olsa dahi kaybedilmesinin mümkün olacağı hallerden birinin gerçekleşmesi halinde talebin kabulü mümkün olabileceği, davacı tarafça olağanüstü bir hadisenin varlığının iddia ve ispat edilemediği, gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi sonucunda ticari defterlerin ve faturaların kaybedilmiş olmasının zayi belgesi verilmesine neden olamayacağı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili dava dilekçesi içeriğini aynen tekrar ederek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili şirketin defter ve belgelerin saklanmasında basiretli tacir gibi davrandığını, gerekli dikkati gösterdiğini, buna rağmen taşınma sırasında zayi olduğununu anlaşıldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istinaf konusu etmiştir.
GEREKÇE : Dava, davacı şirketin kaybolduğu iddia olunan defter ve belgelerinin zayi olduğuna ilişkin zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.
HMK'nın 355. maddesi gereği istinaf incelemesi istinafa başvuran davacı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinde bildirdiği sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar re'sen gözetilerek yapılmıştır.
Somut olayda davacı, müvekkilinin pandemi döneminde kiralarını ödeyemediğinden üç kez taşınması sırasında gerekli özen ve dikkati göstermesine rağmen ticari defter ve faturaların kaybolduğu ileri sürülerek zayi belgesi istemendi bulunmuştur. Davacı taraf tacir olup TTK hükümleri uyarınca işlerini yapmakta ve belgelerini saklamakta gerekli dikkat ve özeni göstermeli ve basiretli davranmalıdır. Kaybolma nedeni olarak herhangi bir neden ileri sürülmediği gibi basiretli bir tacir gibi davranarak ilgili belgelerin saklanmasında özensiz davranıldığı dolayısıyla davacının zayi iddiasının inandırıcı bulunmadığının kabulü gerekmiştir. Açıklanan bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun bulunmuştur.
Dosya üzerinde yapılan incelemede istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 427,60 TL peşin olarak alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
3-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 362/1-ç maddesi uyarınca kesin olmak üzere 05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.