T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2021/1022
KARAR NO: 2024/315
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İZMİR FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 14.04.2021
NUMARASI: 2020/60 E. - 2021/62 K.
DAVANIN KONUSU: Tasarımın Hükümsüzlüğü
KARAR TARİHİ: 15.02.2024
KARAR YAZIM TARİHİ: 15.02.2024
İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 14.04.2021 tarih 2020/60 E. - 2021/62 K.sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
DAVA : Davacı vekili, davacının ... markasını taşıyan radyatörleri yıllarca ürettiğini, davalı şirketin kötü niyetli olarak TPMK nezdinde 2019/02386 tescil numaralı endüstriyel tasarım tescillerinden 1 ve 5 nolu radyatör tasarım tescillerini aldığını, bu tasarımın uzun yıllardır piyasada var olan davacıya ait tasarımlar olduğunu, davalı tescilinin yenilik kriterini sağlamadığını, belirterek; 2019/02386 tescil numaralı 23-03 sınıfında bulunan 1 ve 5 numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
CEVAP : Davalı vekili, Menemen mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacının dava ehliyeti bulunmadığını, davaya konu tasarımların davalıya ait olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik niteliği taşıdığını, tasarımlar için tescil başvurusu yapmadan önce piyasaya sunduğunu, belirterek; davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait tasarımların, davacının tescilinden çok daha önce kamuya sunulmuş olduğu, davacı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığı, belirtilerek; hükümsüzlük talebinin kabulüne karar verilmiştir.
Karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ : Davalı vekili, dava konusu tasarım Türk Patent nezdinde davacı adına tescilli olduğundan davacının mutlak ve münhasır hak sahibi olduğunu, kararada yenilik ve ayırt edicilik vasıfları hatalı olarak değerlendirildiğini, bilirkişi raporunda davacı adına tescilli 09.04.2019 başvuru ve tescil tarihli, 2019 02386 tescil numaralı çoklu tasarımla davacının iddia ve delilleri bakımından hiçbir karşılaştırma yapılmadığını, hiçbir güvenilirliği yahut denetimi olmayan ve sonradan değiştirilebilecek nitelikteki .... sitesi kayıtları üzerinden inceleme yapıldığını, davacı yanın internet sitesi kayıtlarına delil olarak da dayanmadığını, ... sitesi kayıtlarına dayanarak tanzim edilen bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, rapora itirazların karşılanmadığını, davacının iddialarına dayanak olarak gösterdiği basım tarihi belirsiz kataloglar ile şahsi bilgisayarında bulunan, üzerinde dilediği gibi tasarruf edebileceği kayıtlar olduğnu, bilirkişi raporuna dayanak olarak gösterilen ... sitesi kayıtları tasarımları hükümsüz kılmaya elverişli olmadığını, tasarımın tescil tarihinden önce kamuya sunulduğudu iddiasına ilişkin delil bulunmadığını, belirterek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
Davacı vekili istinafa cevap dilekçesi ile davalının istinaf talebinin reddini talep etmiştir.
GEREKÇE : Dava endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
1. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.
2. Toplanan tüm deliller ile hukuki ve maddi vakıalar karşısında; ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli, dosya kapsamına uygun olmasına, davaya konu davalıya ait ürünün ayırt edilemeyecek kadar benzerlerinin tasarım tescili için başvuru tarihinden önce kamuya sunulmuş olduğunun tespit edilmesine, bu hali ile tasarım yönünden yenilik ve ayırt edicilik niteliğine haiz olmamasına, hükümsüzlük koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazları yerinde değildir.
Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-Davalı yönünden istinaf karar harcı olan 427,60-TL'den peşin alınan 59,30-TL'nin mahsubu ile bakiye 368,30 -TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
3-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere 15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.