T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2024/1289
KARAR NO: 2024/1449
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: MUĞLA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 20.05.2024
NUMARASI: 2024/479 E.
İHTİYATİ TEDBİR TALEP EDEN
TALEBİN KONUSU: İhtiyati Tedbir
KARAR TARİHİ: 04.09.2024
KARAR YAZIM TARİHİ: 04.09.2024
Muğla Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.05.2024 tarih 2024/479 E. sayılı ara kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati tedbir talep eden (davacı) vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, başkan tarafından düzenlenen rapor dinlenip, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
TALEP : İhtiyati tedbir isteyen davacı vekili, esasa ilişkin açmış olduğu menfi tespit davasında müvekkilinin kefaletinin geçersiz ve zaman aşımına uğradığından bahisle borçlu olmadığının tespitine ve başlatılan Bodrum 1. İcra Müdürlüğünün 2022/2685 Esas sayılı dosyasındaki takibin tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ ARA KARARININ ÖZETİ: Mahkemece 20.05.2024 tarihli ek ve gerekçeli karar ile icra takibinden sonra açılan menfi tespit davalarında tedbir yolu ile takibin durdurulmayacağı kanaatine varılarak tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.
Karar karşı ihtiyati tedbir isteyen davacı vekili istinaf yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili, dava dilekçesi içeriğini tekrar ederek taraflarınca öncelikle teminatsız olarak tedbir istenmiş ise de, uygun görülmediği halde teminatla birlikte tedbir kararı verilmesi talep edildiğini, mahkemesince bu hususların değerlendirilmediğini, İİK 72/3 maddesi uyarınca tedbir yoluyla icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesinin istenebileceğini, takibe dayanak sözleşme ve takip tarihine göre eski TBK 598/3 maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin 25.05.2016 tarihinde dolduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.
GEREKÇE : Talep, menfi tespit davasında davadan önce başlatılan takibin teminatsız şekilde durdurulması istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmiştir.
İİK'nın 72/3. maddesinde " İcra takibinden sonra açılan menfi tespit davasında ihtiyati tedbir yolu ile takibin durdurulmasına karar verilemez. Ancak, borçlu geçikmeden doğan zarraları karşılamak ve alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere göstereceği teminat karşılığında, mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyla icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini istiyebilir." hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, dava açılış tarihinden önce takibin başlatılmış olduğu hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı tarafça açıkça takibin durdurulması tedbir isteminde bulunulmuştur. Yasanın amir düzenlemesi karşısında takipten sonra açılan menfi tespit davasında tedbiren takibin durdurulması mümkün olmamakta olup bu konuda istinaf istemi yerinde değildir. Talepte bulunan tarafından açıkça yargılama aşamasında icra veznesindeki paranın alacaklıya ödenmemesi husunda talepte bulunulması halinde bu husus ayrı bir talep olup, mahkemesince değerlendirilebilecek hususlardandır.
Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM :Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-İhtiyati tedbir talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-İhtiyati tedbir talep eden davacı yönünden istinaf karar harcı olan 704,50 TL'den peşin alınan 427,60 TL'nin mahsubu ile eksik kalan 276,90 TL harcın ihtiyati tedbir talep edenden davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
3-İstinaf başvurusu nedeniyle ihtiyati tedbir talep eden davacının yaptığı giderlerin kendi üzerlerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-f maddesi gereğince kesin olmak üzere 04.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.