T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2026/450
KARAR NO : 2026/858
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : MANİSA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ARA KARAR TARİHİ : 26/01/2026
NUMARASI : 2026/89 Esas (Derdest)
DAVANIN KONUSU : İhtiyati Tedbir
KARAR TARİHİ : 15/05/2026
KARAR YAZIM TARİHİ : 15/05/2026
Manisa Asliye Ticaret Mahkemesinin 26/01/2026 tarih 2026/89 Esas sayılı ara kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TALEP : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı .... Şti.'nin ortağı olduğunu, şirketin diğer ortağı ve yetkilisi ....'ın çoğunluk paya sahip olmanın verdiği gücü kötüye kullanarak şirketi fiilen tek başına yönettiğini, müvekkili karar alma süreçlerinden dışladığını ve şirket mali yapısını şeffaflıktan uzak biçimde idare ettiğini, Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2023/678 E. – 2024/24 K. sayılı ilamı ile şirkete kayyım atandığını, ardından kayyım gözetiminde yapılan genel kurul kararlarının aynı mahkemenin 2024/488 E. – 2025/654 K. sayılı ilamı ile iptal edildiğini, söz konusu iptal kararında şirketin ticari defterleri ibrazdan kaçındığının mahkemece tespit edildiğini, şirket yönetiminin basiretli tacir yükümlülüğünü ihlal ederek 8.359.473 TL tutarında idari para cezasına muhatap kaldığını, affectio societatis'in tamamen yok olduğunu beyan ederek TTK m.638/2 uyarınca müvekkilinin ortaklıktan çıkmasına, ayrılma akçesinin şirketin gerçek değeri üzerinden bilirkişi marifetiyle tespitine ve 1.000,00 TL'nin kısmi olarak davalıdan tahsiline, ayrıca davanın devamı süresince müvekkilin şirketten doğan hak ve borçlarının dondurulması ile şirket malvarlığı üzerine devir-temlik yasağı konulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, ihtiyati tedbir talebinin yargılamaya muhtaç olduğu, yaklaşık ispat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davacının ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı ihtiyati tedbir talep eden davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; TTK m.638/2 hükmünün mahkemeye ortaklıktan çıkma davası süresince davacı ortağın hak ve borçlarını dondurma yetkisi verdiğini, müvekkilin kontrol edemediği bir yönetimin yaratacağı kamu borçlarından şahsen sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olacağını, Manisa ATM'nin kendi kararlarında (2023/678 E. ve 2024/488 E.) şirketin defterleri ibrazdan kaçındığının tespit edildiğini ve bu durumun yaklaşık ispat için yeterli olduğunu, ihtiyati tedbir yargılamasında tam ispat değil yaklaşık ispat koşulunun arandığını, İzmir Bam 11.Hukuk Dairesi'nin 2023/1978 E. – 2024/92 K. sayılı kararında da benzer olayda TTK 638/2 kapsamında hak ve borçların dondurulduğunu belirterek ara kararın kaldırılmasını ve ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, TTK'nın 638/2. maddesi uyarınca haklı sebeple limited şirket ortaklığından çıkma istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince ihtiyati tedbir talebinin yaklaşık ispat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; davacı vekili karara karşı istinaf yoluna başvurmuştur.
Dairemizce inceleme, HMK'nın 341 ve devamı maddeleri uyarınca ihtiyati tedbir talebinin reddi kararına yönelik istinaf başvurusuyla sınırlı olarak yapılmıştır.
TTK'nın 638/2. maddesi; ortaklıktan çıkma davasını kabul eden mahkemenin, dava süresince davacı ortağın durumunu güvence altına almak amacıyla ortaklıktan doğan hak ve borçların tümünü ya da bir kısmını dondurmasına veya diğer önlemlere karar verebileceğini açıkça düzenlemektedir. Bu hüküm, ortaklıktan çıkma davasına özgü bir ihtiyati tedbir yetkisi içermekte olup uygulanması için olağan ihtiyati tedbir koşullarına ek olarak ayrıca değerlendirilmesi gereken kendine özgü bir düzenlemedir.
Somut olayda dava, mahkemenin ara karar tarihi itibariyle dilekçeler aşamasında olup, davacı tarafın iddialarının dava dilekçesi ekinde sunulan deliller itibariyle yaklaşık ispat ölçüsünde ispat edilmediği ve dosyada henüz taraflarca dayanılan delillerin toplanmadığı, yaklaşık ispat koşulunun bu aşama gerçekleşmediği, yargılamanın ilerleyen safhalarında toplanan delillere göre şartlarının oluşması ve talep edilmesi halinde ihtiyati tedbir hususunun mahkemece tekrar değerlendirilmesinin tabii bulunmasına göre, ihtiyati tedbir talebinin reddine dair ara kararın yerinde olduğu kanaatine ulaşılmıştır.
Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-İhtiyati tedbir isteyen davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-İhtiyati tedbir isteyen davacı yönünden istinaf karar harcı olan 1.206,00 TL'den peşin alınan 732,00 TL'nin mahsubu ile eksik kalan 474,00 TL'nin ihtiyati tedbir isteyenden alınarak hazineye gelir kaydına,
3-İstinaf başvurusu nedeniyle ihtiyati tedbir isteyenin yaptığı giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-f maddesi gereğince kesin olmak üzere 15/05/2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.