T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
13. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/993
KARAR NO: 2024/499
KARAR TARİHİ: 27/02/2024
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İZMİR 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO: 2019/1175
KARAR NO: 2022/28
DAVA TARİHİ: 15/11/2019
KARAR TARİHİ: 17/01/2022
DAVANIN KONUSU: Alacak (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
DAİRE KARAR TARİHİ:27/02/2024
KARAR YAZIM TARİHİ:27/02/2024
İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17/01/2022 Tarih ve 2019/1175 E. 2022/28 K.sayılı kararının istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelenmenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü.
İSTEM:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin ... Sitesi ... Blok .../... Sokak No:.../... .../... adresinde ... unvanı ile tekstil üretimi alanında faaliyet gösterdiğini, ... A.Ş. tarafından yapılan inceleme sonucunda müvekkiline ait işyerinin 18052621 tesisat nolu sayacının üzerinde kaçak elektrik kullanımına rastlandığının öne sürüldüğünü ve müvekkiline toplam 101.775,13 TL tutarında fatura tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin ... San. Sitesi ... Blok .../... Sokak No:.../... ... — İzmir adresine 2016 yılı Ocak ayında taşındığını, bu işyerine taşınma tarihinden itibaren elektrik faturalarının yüksek şekilde tahakkuk ettiğini, buna bağlı olarak her ay müvekkilince yüksek elektrik faturası ödendiğini, bu durum ortadayken müvekkilinin kaçak elektrik kullandığı iddiasının yersiz olduğunu, müvekkilinin ... A.Ş. tarafından tahakkuk ettirilen kaçak elektrik faturasını taksitlendirmek suretiyle 20.05.2019 tarihinde 15.000 TL; 24.06.2019 tarihinde 43.387,57 TL ve 19.07.2019 tarihinde 43.387,56 TL olarak ödediğini, müvekkilinin bu faturayı elektriğinin kesilmesini önlemek ve dolayısıyla işyerindeki faaliyetine devam edebilmek amacıyla zorunlu olarak ödediğini, işyerinde elektriğin kesilmesinin müvekkili açısından telafisi imkansız ve mini maddi zarara sebep olacağından, borcun ödenmesinin kesinlikle borcun ikrarı mâhiyetinde olmadığını, müvekkilinin kaçak elektrik faturasını ödediği tarihten sonra işyerine tahakkuk eden faturaların kaçak tespiti öncesi döneme benzer şekilde olduğunu, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre tutanak öncesi ve tutanak sonrası fatura miktarlarında bariz bir farklılık olması halinde kaçak elektrik kullanıldığının kabul edildiğini, ancak müvekkilinin tutanak öncesi ve tutanak sonrası faturalarının birbirine oldukça yakın olduğunu, bu durum karşısında elektrik sayacında kaçak olmadığı ve müvekkiline haksız bir şekilde borç ödettirildiğinin ortaya çıktığını, müvekkilinden haksız olarak tahsil edilen kaçak elektrik bedeli için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,- TL'nın her bir faturanın ödeme gününden itibaren başlayacak avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
CEVAP:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davaya konu olan ... Mah. ..../.... Sokak No:.../... .../... adresindeki işyerine (03.04.2015 tarihinde takılan 63271705 seri nolu sayacın müvekkili şirket görevlilerince 25.02.2019 tarihinde endeks okumalarının uzaktan okuma sistemi ile yapılabilmesi amacıyla (OSOS kapsamında) sökülerek 35417610 seri nolu sayaç ile değiştirildiğini, bu işyerinden 25.02.2019 tarihinde sökülen 63271705 seri nolu sayacın incelenmesi sonucu; “ölçü-ayar mühürlerinin açılarak sayaç içerisindeki akım uçlarının (R-S-T fazlarının) şöntlenmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiğini ve sayaca müdahale edildiğine dair K/21075 nolu Kaçak Elektrik Tespit Tutanağının düzenlendiğini, bu kaçak tespit tutanağına dayanılarak 99.197 W güç tespiti ölçümlemesi ve 8 saat üzerinden 04.02.2009 — 25.02.2019 tarihleri arasındaki 21 günlük döneme 16.665 kWh kaçak elektrik tüketimi ile 25.02.2018 — 04.02.2019 tarihleri arasındaki 344 günlük süreye de 272.990 kWh kaçak elektriğe bağlı ek tüketim hesaplanarak ve bu tarihler içinde sayacın kaydettiği tüketimler tenzil edilerek 365 gün üzerinden kaçak elektrik ve kaçak elektriğe bağlı ek tahakkuk hesaplamasının yapıldığını, davacıya tahakkuk ettirilen fatura ile yapılan işlemlerin her birinin karşılığının Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinde açık bir şekilde yer aldığını, yapılan işlemlerin tümünün mevzuata uygun olarak gerçekleştirildiğini, dava konusu işyerinde davacı tarafından sayaca müdahale edildiğinin ekte sunulu Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı İzmir İl Müdürlüğü Ölçü Ayar İstasyonunca verilen inceleme raporunda açıkça tespit edildiğini, kaçak elektrik faturası tahakkukunun da mevzuat çerçevesinde yapılmış olup davacı tarafın iddialarının kabulünün mümkün olmadığını, davacının kendisine tahakkuk ettirilen borcu herhangi bir ihtirazi kayıt koymaksızın ödediğini, ihtirazi kayıt olmaksızın yapılan ödemenin istirdadının mümkün olamayacağına ilişkin çok sayıda Yargıtay kararının mevcut olduğunu, açıklanan nedenlerle; haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ÖZETİ:
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda;Davacının davasının KABULÜ İLE 101.775,13 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan alınıp tahsiline ve davacıya verilmesine dair karar verilmiştir.
İSTİNAF TALEBİNDE BULUNAN:
Davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ:
Davalı vekili istinaf başvurusunda özetle; davaya konu ... Mah. .../... Sok. N:.../... .../... adresinde 03.04.2015 tarihinde takılan 63271705 seri numaralı sayacın 25.02.2019 tarihinde endeks okumalarının uzaktan Okuma ile yapılabilmesi amacıyla OSOS kapsamında 35417610 seri numaralı sayaç ile değiştirildiğini, davacının kaçak elektrik kullandığı tutanak, fotoğraf ve ölçümlerle sabit olduğunu, bilirkişi raporunda davacının ödemiş olduğu bedelin iadesini talep edemeyeceği tespit edilmesine rağmen hatalı değerlendirmeler içeren son bilirkişi raporunun dikkate alındığını söz konusu rapora itirazları ise değerlendirilmediğini, tehir-i İcra talebimizin kabulü ile sonuçta, usul ve esas yönünden maddî vakıalara ve hukuka aykırı olan ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak yeniden yerel mahkemede açılan davanın reddi yönünde karar verilmesini, yargılama harç ve giderleri ile vekâlet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.
GEREKÇE:
Dava; davalı tarafça haksız kaçak elektrik kullanımından kaynaklı tahsil edilen bedelin davacıya iadesine ilişkin alacak talebine ilişkindir.
Davacı vekili müvekkilinin işyerinde kaçak elektrik kullanıldığına dair tutanak tutulduğunu ve müvekkilinden haksız tahsilat yapıldığını,ancak müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını, sayaca herhangi müdalesinin olmadığını, 06.06.2016 tarihinde elekrik abonesini mevcıt sayaç üzerinden yaptığını,sayacın değiştirimesinden sonraki kullanım ile önceki kullanım miktarı arasında önemli bir farklılık bulunmadığını belirterek haksız olarak tahsil edilen bedelin iadesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince taraf delilleri toplanmış , bilirkişi raporu alınmış, itirazlar ve talep üzerine yeniden oluşturulan bilirkişi heyetinden rapor ve ek raporlar alınmıştır.
Davacı adına kayıtlı 18052621 tesisat nolu elektrik aboneliğinde kaçak kullanım iddiası ile tahsil edilen miktarın davalıdan tahsilinin gerekip gerekmediği, davacı adına kayıtlı elektrik aboneliğinde kaçak elektrik kullanımı olup olmadığı ve bedelin tespiti noktalarında uyuşmazlığın toplandığı anlaşılmakla; ilk derece Mahkemesince yapılan yargılamada toplanan deliller ve hüküm kurmaya ve denetime elverişli bilirkişi heyetinin ibraz ettiği rapora göre, dava konusu sayacın 03.04.2015 tarihinde takıldığı, davacının kiraladığı işyerine 01.10.2015 tarihinde girdiği, 06.06.2016 tarihinde elektrik aboneliğini mevcut sayaç üzerinden üzerinde aldığı, kaçak elektrik tutanağının 25.02.2019 tarihinde “ölçü ayar mühürleri açılarak sayaç içerisinden akım uçlarını R-S-T fazlarını şöntleyerek” şeklinde düzenlendiği, davacının söz konusu sayacı eski aboneden devir almış olduğundan sayaca yapılan bu müdahalenin 03.04.2015-01.10.2015 tarihleri arasında davacıdan önceki eski aboneler tarafından yapılmış olabileceği görüşü ile davacının kaçak tutanak tarihi olan 25.02.2019 öncesi ve sonrası tüketimleri de incelendiğinde de aşırı bir düşüş ve yükseliş değerleri tespit edilemediğinden; “Davalı kurumun davacıdan kaçak elektrik kullandığı gerekçesi ile düzenleyerek faizi ile tahsil etmiş olduğu 30.04.2019 tarihli 2Z/88653 numaralı 98.009,38 TL bedelli Kaçak elektrik faturasının davalı kurumca haksız bir şekilde düzenlenmiş olduğu davacıdan faizi ile birlikte toplamda 101.775,13 TL nin davacıdan haksız bir şekilde tahsil ettiği, Davalı taraf vekilince dosyaya sunulan “İdari Şikayetli Elektronik/ Mekanik Sayaçlara Ait İnceleme Raporu” zaten dava dosyası içinde yer alan 02.12.2019 tarihli Sayı: 26931 İdari Şikayetli Elektronik/Mekanik Sayaçlara Ait İnceleme Raporu Rapor No:1381 İnceleme sonucu: “Sayaç müdahaleli” evrakın aynısı olduğunu, buradan sayacın davalı kurum tarafından muhafaza edilmediği, yargılama aşamasında sayacın sunulamadığı dolayısı ile sayacın ölçü ayar mühürlerinin bulunduğu kapağın açılma tarihinin belirlenmesi işleminin yapılamadığı, bu nedenle de davacının davalı şirketten 101.775,13 TL alacaklı olduğuna dair verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmakla davalı tarafın istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekmişmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerinde takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, kararın usul ve yasaya uygun olduğu, davacının istinaf başvuru nedenlerinin yerinde olmadığı, kararda kamu düzenine aykırı bir yön de bulunmadığı bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya ve denetime elverişli olup,itirazların değerlendirildiği anlaşılmakla, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17/01/2022 Tarih ve 2019/1175 E. 2022/28 K.sayılı kararının kararı usul ve yasal düzenlemelere uygun olduğundan davalının karara yönelik istinaf başvurusunun HMK 353(1)-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-İstinaf talebinde bulunan davalı taraftan alınması gereken 6.952,25 TL istinaf karar harcından 1.738,10 TL'nin mahsubu ile kalan 5.214,15 TL'nin davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf talebinde bulunan davalı tarafından karşılanan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/(1)-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere 27/02/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.