T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
14. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/1475
KARAR NO: 2024/479
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO: 2020/725
KARAR NO: 2021/352
DAVA TARİHİ: 09/12/2020
KARAR TARİHİ: 13/04/2021
DAVA: İtirazın İptali (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ: 27.03.2024
KARARIN YAZ. TARİH: 27.03.2024
İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 13.04.2021 tarih ve 2020/725 Esas, 2021/352 Karar sayılı kararının, istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü.
İSTEM:
Davacı vekili tarafından verilen dava dilekçesinde özetle; İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2019/13114 Esas sayılı 7 örnek - ilamsız icra takibinde davalı - borçlu tarafından ödenmeyen 35.000,00 TL alacağın (faiz ve masraflar hariç) tahsilinin istendiği, davalı - borçlu tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığı gibi 06/12/2019 tarihli dilekçe ile borcun tamamına itiraz edildiği ve takibin durduğu, taraflar arasındaki takibe konu alacağın para alacağı olduğundan İzmir icra müdürlüklerinin yetkili olduğu, davalı - borçlunun icra takibine itirazının haksız olup itirazın iptali ve takibin devamının gerektiği, taraflar arasında 22/07/2019 tarihinde şifaen "TRT 120-T MANTI MAKİNASI (HLT - 700 MUADİLİ)" ve "TK 100 HAMUR KESME MAKİNASI (9LU) (EK-100 MUADİLİ)" olmak üzere toplamda iki adet imalatın yapılması hususunda mutabakata varıldığı, buna göre makinelerin bedelinin toplamda 135.080,00 TL olarak belirlendiği, ödemelerin 35.000,00 TL nakit peşinat, geriye kalanının ise sözleşme tarihinden sonra 90 gün vadeli çekler ile ödenmesinin kararlaştırıldığı, nitekim işbu ödeme planı çerçevesinde 35.000,00 TL'lik nakit peşinatın müvekkili tarafından davalının hesabına; 23/07/2019 tarihinde 20.000,00 TL, 26/07/2019 tarihinde 5.000,00 TL, 31/07/2019 tarihinde 10.000,00 TL olarak EFT ile ödendiği, davalı - borçluya toplam takip tutarında yazılı olan 35.000,00 TL gönderilmiş olmasına rağmen davalı - borçlunun hiçbir teslimatta bulunmadığı, makinelerin teslimatını yapmadığı ve ödenen peşinat bedelini de müvekkiline iade etmediği belirtilerek açıklanan nedenlerle davalı - borçlunun haksız ve hukuka aykırı itirazının iptaline, takibin devamına, alacak likid ve muayyen olduğundan davalı - borçlunun alacak miktarı üzerinden %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, masraf ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesinin talep edilmiştir.
CEVAP:
Mahkemece dava dilekçesi davalı yana tebliğ edildiği halde davalının davaya cevap vermediği görülmüştür.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:
İlk derece mahkemesinin 13.04.2021 tarih ve 2020/725 Esas, 2021/352 Karar sayılı kararı ile özetle;
''...1- Davanın KABULÜ ile İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2019/13114 Esas sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın iptali ile takibin 35.000,00 TL alacak yönünden aynen devamına,
-Asıl alacağa takip tarihinden itibaren %19,50 oranından az olmamak üzere ve artan oranlarda avans faizi uygulanmasına,
2-İİK 67/son gereği hükmolunan tutarın %20'si olarak hesaplanan 7.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' dair karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı vekili tarafından verilen 02.07.2021 havale tarihli istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesi ile özetle;
- Yerel mahkemenin yeterli ve gerekli araştırma yapmadığını, müvekkiline usulüne uygun tebligat yapılmış ise de müvekkilinin içinde bulunmuş olduğu ekonomik sıkıntılar, pandemi ve İstanbul içerisinde ikamet ediyor olması sebebiyle davayı takip edemediğini, usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermeyen davalının davayı tümden reddettiğini, iş bu sebeple de davanın davacı tarafından ispatlanması ve yerel mahkemenin yeterli ve gerekli inceleme ile sonuca gitmesi gerekirken, yalnızca davacının soyut iddialarına göre sonuca gitmiş olmasının hatalı olduğunu,
-Müvekkiline bir takım ödemelerin yapılmış olduğunun doğru olduğunu, ancak yalnızca ödemenin yapılmış olmasının davacı iddialarının ispatı niteliğinde kabul edilemeyeceğini, müvekkili ile davacı arasında iki adet makine imalatı yapılması konusunda 135.000 TL tutarlı bir anlaşma yapıldığını, bu anlaşma gereğince davacı tarafın 35.000 TL kaparo vermesi ve bakiye 100.000 TL’nin ise çek olarak ödenmesinin gerektiğini, ancak taraflar arasında kararlaştırılan 100.000 TL tutarlı çekin hiçbir zaman müvekkiline ödenmediğini, hamur kesme makinesi ve mantı makinesinin müvekkili tarafından üretildiğini ve hali hazırda işyeri deposunda bekletildiğini, bu konuda keşif yapabileceğini, müvekkilinin anlaşma gereği dava konusu her iki makineyi de imal ettiğini, bu hususu karşı tarafa da bildirdiğini, ancak sözleşme gereği ödenmesi gereken 100.000 TL ödenmediğinden müvekkilinin makineleri göndermediğini, kaldı ki davacı tarafın da müvekkilinden makineleri teslim almaya gelmediğini ve böyle bir talepte de bulunmayarak 3. bir firmadan 2. el makineler satın alarak müvekkili ile olan sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, asıl mağdur olanın müvekkili olduğunu, zira söz konusu makinelerin üretildiğini ve müvekkilinin deposunda bekletildiğini,
-Her iki tarafın da tacir olup, ödemelerin yapılmaması halinde sözleşme konusu malların teslim edilemeyeceğini ve tarafların basiretli bir iş adamı gibi davranarak sözleşmeye uygun hareket etmelerinin bilincinde olmalarının gerektiğini, ödemeler tamamlanmadan müvekkilinden söz konusu malları teslim etmesinin beklenemeyeceği gibi taraflardan birinin sözleşme hükümlerini yerine getirmeden tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetmesinin beklenemeyeceğini, davacı tarafın 3. kişilerden mal alımı ile ve huzurdaki dava ile sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, müvekkilinin yapmış olduğu üretimle ve huzurdaki dava sonucu borçlu çıkması nedeniyle mağdur edildiğini, yerel mahkemenin yeterli ve gerekli incelemeyi yapmadığını, gerçekten böyle bir malın üretilip üretilmediğini, ödenen bedelin kaparo niteliğinde olup olmadığını, kaparonun ödenmesi üzerine malların hangi sürede teslim edilmesi gerektiğini, teslimat süresine uyulup uyulmadığını araştırmaksızın, müvekkilinin iş yeri deposunda keşif yapmaksızın, yalnızca davacının soyut beyanları ve bir takım banka dekontları ile sonuca gittiğini,
Belirterek yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, hukuki dayanaktan yoksun, haksız davanın reddine, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davacıya tahmiline karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
DELİLLER, DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; HMK.nın 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan inceleme sonucunda,
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verildiği, verilen kararın davalı vekili tarafından istinaf edildiği görülmüştür.
Davacı iş sahibi ile davalı yüklenici arasında "hamur kesme makinası ve mantı makinası imalatı" hususunda sözlü eser sözleşmesi yapıldığı, sözleşme bedelinin 135.000,00 TL olduğu, davacı iş sahibinin 35.000,00 TL nakit peşinat, geriye kalanı ise çeklerle ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, davacı iş sahibinin 35.000,00 TL nakit peşinatı davalı yükleniciye ödediği anlaşılmıştır.
Davacı iş sahibi, davalı yüklenicinin sözleşmeye konu makinaları teslim etmediğini, ödediği 35.000 TL peşinat bedelinin de iade edilmediğini belirterek ödediği peşinat bedelinin iadesi istemiyle başlattığı icra takibine davalının itirazı üzerine eldeki itirazın iptali davasını açtığı anlaşılmıştır.
Eser sözleşmelerinde işin imal edilip teslim edildiğini kanıtlama yükümlülüğü yüklenicide, iş bedelinin ödendiğini kanıtlama yükümlülüğü ise iş sahibindedir. Yüklenici eseri teslim etmediği sürece iş bedeline hak kazanamaz. (Yargıtay 15.H.D. 2015/1136 Esas ve 2015/4921 Karar sayılı kararı)
Somut olayda davacı iş sahibi tarafından eser sözleşmesi uyarınca belirlenen 35.000,00TL peşinatın banka aracılığıyla "makina bedeli peşinatı" açıklamasıyla davalı yükleniciye gönderildiği, sözkonusu bu ödemenin davalı yüklenicinin de kabulünde olduğu; davalı yüklenicinin eser sözleşmesinde konu 2 adet makinayı imal ederek teslime hazır hale getirdiğini ve davacı iş sahibine teslim ettiğine yönelik dosyaya herhangi bir delil sunmaması nedeniyle eseri teslim etmediğinin anlaşıldığı, buna göre eseri teslim etmeyen davalı yüklenicinin iş bedeline hak kazanamayacağından davacı iş sahibi tarafından iş bedeli olarak ödenen 35.000,00 TL peşinatı iade etmekle yükümlü olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesinde usule ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davalı vekilinin istinaf istemi yerinde görülmemiştir.
Dosya kapsamı, mahkeme gerekçesi ve yapılan değerlendirmeye göre; mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olup, kamu düzenine aykırılık teşkil eden bir hususa da rastlanmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 13.04.2021 tarih ve 2020/725 Esas, 2021/352 Karar sayılı kararı, usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davalı vekilinin bu karara karşı yapmış olduğu istinaf kanun yoluna başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olması nedeniyle, alınması gereken 2.390,85 TL istinaf karar harcından, peşin alınan 597,71 TL harcın mahsubu ile kalan 1.793,14 TL'nin davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,
3-Davalı vekili tarafından yatırılan 162,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-Kararın, ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/(1)-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere 27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.