T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
17. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2023/1695
KARAR NO: 2023/1649
KARAR TARİHİ: 10/10/2023
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İZMİR 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 10/08/2023 tarihli ara karar
NUMARASI: 2023/541 Esas
DAVANIN KONUSU: İtirazın İptali
BAM KARAR TARİHİ: 10/10/2023
KARAR YAZIM TARİHİ: 10/10/2023
Davacı tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
DAVA :
Davacı dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin arabuluculuğa başvurma zorunluluğu kapsamında, 2022/93765 dosya numarası ve 2022/33 arabuluculuk numarası ile arabulucuya başvurduğu ancak arabuluculuda davalı ile anlaşma sağlanamadığından vaki itirazın iptali ve icra takibinin devamına karar verilmesi istemi ile Sayın Mahkemenize başvurma zorunluluğu hasıl olduğu, öncelikle müvekkil şirket ile davalı arasında ticari alış veriş ilişkisi bulunduğu, aralarında gerçekleşen ticari ilişki uyarınca müvekkil, davalıya mal satışı yaparak karşılığında fatura düzenlediği, mal alışverişi dolayısıyla davalı firmanın müvekkiline borçlanmış olduğu halde, satış bedelinden doğan bakiye alacağı borcunu ödemediği, davalının fatura bedelini müvekkile ödememesi üzerine aleyhine Çeşme İcra Müdürlüğü’nün 2022/482 Esas sayılı dosyasından bir adet cari hesaptan kaynaklanan asıl alacağa ilişkin ilamsız icra takibi başlatıldığı ancak kendisine ödeme emri tebliğ edilen davalı borçlu, ödeme emrindeki borca haksız, mesnetsiz ve kötüniyetli olarak itiraz ettiği ve takibin durduğu, duran icra takibine devam edebilmek için iş bu davanın açılması zarureti hasıl olduğu, arz ve izah olunan nedenlerle, öncelikle davalı taraf üzerine kayıtlı malların tümünü devrederek elinden çıkarması durumunda davamızın kabulüne karar verilse bile alacak semeresiz kalacağından ve 2004 sayılı İİK’nun 257.vd. maddelerinde yer alan tüm koşullar oluştuğundan davalı taraf üzerine kayıtlı taşınır ve taşınmaz mallar ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine dava konusu alacağa yetecek kadar ihtiyati haciz konulmasına, davanın kabulü ile; davalı borçlunun Çeşme İcra Müdürlüğü’nün 2022/482 Esas sayılı dosyasına yaptığı vaki itirazlarının iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine alacağın % 20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı karşı yandan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ :
Mahkemece; "...Somut olayda; ihtiyati haciz isteğinde bulunan alacaklı şirket vekili, alacağın dayanağı olarak esas itibariyle faturalara dayanmıştır. Fatura, tek taraflı olarak ve her zaman düzenlenmesi mümkün olup tek başına alacağın varlığını göstermeye yeterli olmayan bir belge türüdür. Dosya içerisinde isteme konu alacağın muaccel alacak niteliğine ilişkin iddiayı kanıtlar belge örneğinin sunulmamış olduğu, alacağın muaccel ve talep edilebilir nitelikte olduğunun yargılamayı gerektirdiği, yaklaşık ispat kuralına uygun mahkememizde kanaat oluşturacak nitelikte ve yeterlilikte delil ve belge sunulmadığı, İİK 257.vd. maddelerinin ruhuna uygun ihtiyati haciz koşullarının gerçekleşmediğinden yerinde görülmeyen ihtiyati haciz talebinin reddine..." şeklinde karar verildiği,
08/08/2023 tarihli talep üzerine mahkemece "...Somut olayda davacı vekilinin ihtiyati haciz talebi 25/07/2023 tarihli kararla değerlendirilmiş, 08/08/2023 tarihli dilekçe ve ekindeki evraklar değerlendirildiğinde önceki kararda talebin reddine ilişkin gerekçelerin aynen varlığını koruduğu, önceki ihtiyati haciz talebinin reddine dair olarak verilen karardan sonra değişen hiçbir durum ve koşulun ileri sürülmediği, ayrıca özellikle önceki talebe yönelik olarak verilen ret kararının istinaf yasa yoluna tabi olduğu ve istinaf süresinin henüz sona ermediği dikkate alınarak, ikinci kez olmak üzere sunulan ihtiyati haciz istemi konusunda karar verilmesine yer olmadığına..." şeklinde karar verildiği görülmüştür.
İSTİNAF NEDENLERİ :
Davacı vekili istina dilekçesinde özetle; borcun varlığının sabit olduğunu ihtiyati haciz taleplerinin reddine dair verilen kararın hatalı olduğunu, taleplerinin kabuü ile mahkemenin 10/08/2023 tarihli ara karar ile verilen ihtiyati haciz talebinin reddi kararının kaldırılmasını ve itirazların incelenerek ihtiyati haciz kararı verilmesine karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.
HUKUKİ NİTELENDİRME,
DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ:
Dairemizce HMK'nın 355 maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzenine ilişkin hükümlerle sınırlı olmak üzere inceleme yapılmıştır.
Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 Sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 341/2 fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı 3.000,00 Türk Lirasıdır. 6100 Sayılı HMK'nın ek 1. maddesi uyarınca 01/01/2023 tarihinden itibaren ise, bu sınır 17.830,00 Türk Lirasıdır. Davacı tarafın istinafa konu ettiği alacak miktarının 15.329,19 TL olması nedeniyle 10/08/2023 tarihli ara karar bu yönü ile kesin niteliktedir.(Yargıtay 19. HD. 2019/2829 E ve 2019/4446 Karar sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)
Somut olayda; mahkemece verilen karar kesin nitelikte olup, kesin olan kararlara karşı HMK'nın 346. maddesi hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, HMK'nın 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebilir. Bu karar usule ilişkin nihai karardır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu usulden ret kararına karşı temyiz yolu da kapalıdır.(Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05/01/2018 tarih, 2017/5397 esas ve 2018/5 karar sayılı ilamı bu yöndedir.)
Öte yandan; mahkemece verilen kararlara karşı tarafların hangi kanun yoluna ve hangi sürede başvuracağının tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirtilmesi, bu belirlemenin tarafların iradesini yanıltmayacak bir şekilde doğru olarak yapılması gerekeceği, başka bir deyişle, verilen karar, ara ve ek kararlarda, yargı mercii tarafından hem kanun yolunun hem de kanun yoluna ilişkin başvuru süresinin tarafları hataya düşürmeyecek şekilde doğru olarak gösterilmesi gerekecektir. Aksi takdirde, bu durumun tarafların haklarını arayabilmelerini zorlaştıracağı, dolayısıyla mahkemece verilen kararda kanun yolunun hatalı belirlenmesi durumunda, hatalı belirlemenin sonuçlarının taraflara yükletilmeyeceğinden gerek istinaf başvuru harcı ve gerekse istinaf karar harcının taraflardan tahsiline yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
Yukarıda açıklanan gerekçelerden HMK'nın 352. maddesindeki düzenleme gereğince mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-İlk derece mahkemesi ara kararı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesi uyarınca kesin olması sebebiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun USULDEN REDDİNE,
2-Davacının yatırmış olduğu 220,70 TL istinaf kanun yolu başvuru harcı ve 80,70 TL istinaf karar harcının istemi halinde davacıya iadesine,
3-Taraflarca yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerilerinde bırakılmasına,
4-Kararın tebliği, kesinleştirme, harç ve yargılama giderlerinin iadelerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda uyuşmazlık konusu miktar dikkate alındığında Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352 maddesi uyarınca kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.10/10/2023