T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/734
KARAR NO: 2022/841
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: MANİSA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/09/2021
NUMARASI: 2021/642 Esas - 2022/57 Karar
DAVA : Menfi Tespit (Kambiyo Senetlerinden Kaynaklanan)
BAM KARAR TARİHİ: 26/05/2022
KARAR YAZIM TARİHİ: 26/05/2022
İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyasının incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
DAVA :
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ...'ün 18.09.2011 tarihinde vefat ettiğini, müvekkilinin eşi adına kayıtlı olan tapunun, İzmir İli, .. İlçesi, ... Mahallesi, ... Ada, ... Parselde kayıtlı 430 m2 yüz ölçümlü, 2 Katlı ev vasfında taşınmazın mevucut olduğunu, müvekkilinin, eşinin vefatından sonra bir süre İzmir'de yaşadığını, daha sonra eşinin önceki eşinden olan çocukları ile anlaşamadığı için, evlenmeden önce yaşamakta olduğu Salihli'ye gittiğini, burada da ... adlı kişiyle tanıştığını, ...'ın kendisini bekar olarak tanıttığını, müvekkili ile yakınlaştığını, müvekkilin eşinin vefat ettiğini, eşinin adına kayıtlı bina kaldığını öğrenince, tavırlarının değiştiğini ve müvekkilinden zorla 2 adet senet aldığını, senetlerden birinin 250.000,00 TL bedelli, diğerinin ise 150.000,00 TL bedelli olduğunu, iki senedin toplam bedelinin 400.000,00.TL olduğunu, senetlerin alacaklı kısmına "..." yazıldığını ve senetlerden 250.000,00 TL lik olanının Salihli 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/4848 Esas sayılı dosyası ile 150.000,00TL' lik olanının ise Salihli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/4697 Esas sayılı dosyası ile takibe konu edildiğini, buu sırada ...'ın, takip alacaklısı olarak görünen arkadaşı ... ve ... adlı arkadaşı ile müvekkili üzerinde baskı kurarak, evden çıkmasına izin vermediklerini ve sürekli tehdit altında tuttuklarını, ... adına takip işlemlerinin devam ettiğini ve bu kişinin alacaklı sıfatıyla İzmir 7.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/184 Esas sayılı dosyası ile Ortaklığın Giderilmesi Davası açtığını, davalının halen derdest olduğunu, davalı tarafın amacasının taşınmazı sattırarak davacı adına düşen hissenin bedelini aldığını, müvekkilinin ilk fırsatta evden kaçtığını ve Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduğunu, soruşturmanın halen devam ettiğini, müvekkilinin Salihli'yi terk ettiği halde halen tehdit altında olduğunu, devam eden tehditlerle ilgili olarak ta Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduğunu, müvekkilinin ... ile herhangi bir alış verişi olmadığını, 400.000 TL gibi yüksek bir miktarda borçlanmasını gerektirir bir durumun da bulunmadığını, kaldı ki, ...'un Salihli Otogarında şehirler arası otobüs firmalarından bazılarının bilet gişesini işletmekte ve kestiği bilet karşılığı komisyon aldığını, bu kişinin de 400.000 TL tutarlı bir işlem yapmasının söz konusu olmadığını, ... adlı kişinin, Tehdit, Kadın Kaçırma, Fuhuş, Uyuşturucu, Darp ve Evlenme vaadiyle Dolandırıcılık, 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından sabıkası bulundğunu, ... adlı kişininde Tehdit, Hakaret, Darp ve Kasten Yaralama suçlarından sabıkası bulunduğunu, davalının, ... adlı arkadaşının yönlendirmesi ile ve birlikte hareket ederek, davacı ...'ün vefat eden eşinden kalan evini sattırmak ve parasını almak istediklerini ortada herhangi bir alacak borç ilişkisi bulunmadığını, müvekkilinin ev hanımı olduğunu, dava harç ve giderlerini ve teminatı karşılayacak durumu bulunmadığını, tüm bu nedenlerle; adli yardım taleplerinin kabulüne, tedbir talebinin kabulü ile Salihli 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/4848 Esas sayılı dosyasıve Salihli 2.İcra Müdürlüğü'nün 2014/4697 Esas sayılı dosyasının tedbiren durdurulmasına, davanın kabulü ile davacının, Salihli 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/4848 Esas sayılı dosyasıve Salihli 2.İcra Müdürlüğü'nün 2014/4697 Esas sayılı dosyasından borcunun bulunmadığının tespitine; Salihli 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/4848 Esas ve Salihli 2.İcra Müdürlüğü'nün 2014/4697 Esas sayılı takip dosya dayanağı senetlerinin iptaline; davalının %20 den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine; yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
CEVAP :
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Salihli 1.İcra Müdürlüğü’nün 2014/4848 E. Sayılı ve 2.İcra Müdürlüğü’nün 2014/4697 E. Sayılı icra takip dosyalarının alacak nedeni olan senetlerin zorla imzalattırıldığı iddiasıyla açılan bu dava haksız ve hukuki mesnetten yoksun olup reddinin gerektiğini, davaya konu edilen bonolar TTK ‘nın ilgili hükümleri uyarınca kayıtsız ve şartsız bir bedelin ödenmesi için havaleyi içeren kambiyo senedi vasfında bir belge olduğunu, davacı tarafından borcuna karşılık olarak vermiş olduğu bonoların hukuki gücünü tehditle zorla imzalatıldığı öne sürülerek bertaraf edilmeye çalışılması kabul edilemeyeceğini, zira davacının bunun aksini yazılı delil ile ispat etmesinin gerektiğini, bu nedenle davacı tarafın tanık deliline dayanmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkilinin baskı ve tehditleri nedeniyle senetleri imzaladığı yönündeki beyanlarının tamamen gerçek dışı olduğunu, davacının kendi iradesi ile kayıtsız şartsız muayyen bir bedelin ödenmesi için senetleri imzaladığını, sonra da bedeli ödememek adına birtakım asılsız sebepler ortaya attığını, bahsi geçen bonolarda ki imzalar da inkar edilmediği gibi borçlu-davacının kendisinin icra müdürlüklerine gelerek sürelerden feragat ederek takibin kesinleştiğini, borçlunun yaklaşık üç yıl sonra açmış olduğu menfi tespit davasının icra takip dosyaların da sona gelinmiş olması ve icra takip dosyalarının sonuçsuz ve veya sürünceme de kalması için kötü niyetli açıldığını, davalı-müvekkili tarafından İzmir 7.Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülmekte olan 2015/184 esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasında davacı tarafından sürüncemede bırakılmak adına her türlü yolun denendiğini, şimdi de senetlerin zorla imzalattırıldığı iddiasıyla açılan bu menfi tespit davasının da davacının borcu ödememek için denediği yollardan biri olduğunu, tüm bu nedenlerle müvekkili hakkında açılmış bulunan işbu menfi tespit davasının reddine, davasında haksız ve kötü niyetli olan borçlu hakkında takip konusu alacağın % 20’sinden az olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI :
İlk derece mahkemesince ;"... 1-Davanın, 6100 Sayılı HMK'nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince USULDEN REDDİNE,
2-Mahkememizin GÖREVSİZLİĞİ'ne, görevli mahkemenin SALİHLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA) OLDUĞUNA,
3-Mahkememiz görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra 2 hafta içerisinde taraflardan birinin mahkememize başvurarak dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesini talep etmesi halinde 6100 Sayılı HMK'nun 20. Maddesi gereğince dosyanın görevli "SALİHLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNE (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)" GÖNDERİLMESİNE,
4-Mahkememiz görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra 2 haftalık süre içerisinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinin talep edilmemesi halinde 6100 sayılı HMK'nun 20. Maddesi gereğince davanın açılmamış sayılacağının taraflara bildirilmesine,..." şeklinde hüküm kurulmuştur.
İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki kambiyo senedinin sebebini oluşturan işlemin mevcut olmadığını, müvekkilinin kimsesiz ve cahil bir kişi olduğunu, davalının dava konusu senetlere karşılık hiç bir şey vermediği gibi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, aralarında iş ilişkisine yönelik mevcut bir halin olmadığı dikkate alındığında 250.000,00 TL ve 150.000,00 TL olmak üzere toplamda 400.000,00 TL'lik senetlerin iradeye bağlı verilmediğinin anlaşılacağını, zira müvekkilin ev hanımı olup üç aydan üç aya dul aylığı almaktadır ve böyle büyük meblağlı bir borcun altına girebilecek ekonomik ve sosyal koşullara sahip olmadığını, üstelik müvekkil ile davalının arasında herhangi bir tanışıklık ya da iş ilişkisi bulunmadığını, davalının Salihli Otogarında şehirler arası otobüs firmalarından bazılarının bilet gişesini işletip kestiği bilet karşılığı komisyon alan birisi olduğu dikkate alındığında da bu kişinin de 400.000,00 TL tutarlı bir işlem yapmasının mümkün olmayacağının ortaya çıkacağını, dolayısıyla dava konusu senetlerin imzalanmasında taraflar arasında geçerli bir hukuki ilişki olmadığını, davalının arkadaşı olan ve senetleri müvekkiline zorla imzalatan ... adlı kişinin, Tehdit, Kadın Kaçırma, Fuhuş, Uyuşturucu, Darp ve Evlenme vaadiyle Dolandırıcılık, 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından sabıkalı olduğunu, davalı ... da Tehdit, Hakaret, Darp ve Kasten Yaralama suçlarından sabıkalı olduğunu, kaldı ki davalının yemini eda etmediğinin 20.03.2019 tarihli duruşmaya dahi ceza evinden getirilmiş olduğunu, davalının kötü niyetle hareket ettiğini, müvekkilinin kimsesiz ve cahil olmasından faydalanarak, hayattaki tek mal varlığı olan taşınmaz hissesini satarak parasını ele geçirmeye çalıştığını, söz konusu senetlerin de bu amaçla, müvekkilinin bu yönde herhangi bir iradesi olmaksızın düzenlenerek imzalatıldığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava; bonoya dayalı icra takibinden sonra açılan menfi tespit istemine ilişkindir.
Mahkemece; görevsizlik kararı verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
İstinaf incelemesi HMK.nun 355. maddesi uyarınca istinaf sebebleri ile sınırlı olarak ve kamu düzeni yönünden yapılmıştır.
1-Somut olayda; davanın konusunun, bonoya dayalı icra takibinden sonra açılan menfi tespit istemine ilişkin olduğu, aynı yasanın 4. maddesine göre TTK'dan kaynaklanan uyuşmazlıkların ticari dava sayılacağının açıkça belirtilmesine göre, uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu hususunda kuşku bulunmamaktadır.
Uyuşmazlık ise; özel kanunlarına göre kurulmuş olan ihtisas mahkemelerinin yargı alanlarının yeniden belirlenmesi ile ihtisas mahkemesi kurulmayan yerlerde bu mahkemelerin görev alanına giren iş ve davalara hangi mahkemenin bakması gerektiği hususlarında HSK’nın 07.07.2021 tarihli ve 608 sayılı kararında dava tarihi itibariyle görevli olan mahkemenin davaya bakmaya devam edeceğine dair bir belirleme bulunmadığı ve eldeki davada görevli mahkemenin dava tarihi itibariyle görevli olan ve görevsizlik kararını veren Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi mi, yoksa 01.09.2021 tarihinde faaliyete geçen ve istinafa konu görevsizlik kararını veren Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi' mi olduğu noktasında toplanmaktadır.
2-Öncelikle belirtilmelidir ki genel anlamda bir mahkemenin görevi belirli bir davaya, dava konusunun niteliği veya değerine göre o yerdeki aynı yargı koluna ait ilk derece mahkemelerinden hangisi tarafından bakılabileceğini belirtir.
Bilindiği üzere, medeni yargılamada ilk derece mahkemeleri genel mahkemeler ve özel mahkemeler olarak ikiye ayrılmışlardır. Hangi davalara özel mahkemelerde, hangi davalara genel mahkemelerde bakılacağı ve genel mahkemelerde bakılacak davalardan hangilerine asliye hukuk mahkemesinde, hangilerine sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı hususuna görev, bunu düzenleyen kurallara da görev kuralları denir. Genel mahkeme ile özel mahkeme arasındaki ilişkinin bir görev ilişkisi olduğu ve görevle ilgili kuralların kamu düzenine ilişkin bulunduğu konusunda öğretide ve uygulamada duraksama bulunmamaktadır.
Genel mahkemelerin bakacakları davalar belirli kişi ve iş gruplarına göre sınırlandırılmamış olup, aksi belirtilmedikçe medeni yargılama hukukuna giren her türlü işe bakmakla görevlidirler. Açık kanun hükmü ile özel mahkemelerde görüleceği belirtilmemiş olan bütün davalar genel mahkemelerin görevine girer (Kuru, B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, Cilt 1, s.164).
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 136. ve 142’nci maddelerinde mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişleri ve yargılama usullerinin kanunla düzenleneceği hükme bağlanmıştır. Mahkemelerin görevi kıyas veya yorum ile genişletilemez ya da değiştirilemez. Kanunda açıklık bulunmayan durumlarda görev genel mahkemelere aittir ( 5.12.1977 tarihli, 1977/4 E., 1977/4 K. sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı).
Usul hukukumuzda mahkemelerin görevi ancak kanunla düzenlenir ve göreve ilişkin kurallar kamu düzenindendir (HMK m.1). Mahkemenin görevli olması aynı zamanda dava şartıdır (HMK m.11/1-c). Bu nedenle taraflarca yargılamanın her aşamasında görev itirazında bulunulabileceği gibi taraflarca ileri sürülmese dahi mahkemenin de yargılamanın her aşamasında görevli olup olmadığını resen gözetmesi ve görevsiz olduğu kanısına varırsa kendiliğinden görevsizlik kararı vermesi gerekir (HMK m.115). Davaya bakan hüküm mahkemesi gibi kanun yolu incelemesini yapan üst mahkemelerin de görev hususunu resen gözetip, hükmü veren mahkemenin görevli olup olmadığını incelemesi gerekir. Hatta bunun için tarafların hükme karşı görevsizlik nedeniyle kanun yoluna başvurmuş olmalarına dahi gerek yoktur.
Bu nedenle, dava açılırken dayanılan hukuki ve maddi olguların göreve etkili olduğu durumda öncelikle hukuki niteleme yapılmalı ve sonucuna göre mahkemenin görevsiz olduğu kanısına varılırsa dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmelidir. Davanın görev nedeniyle reddi kararında görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğu belirtilmeli ve dava dosyasının bu görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmelidir (HMK m.20).
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kanunî hâkim güvencesi” başlığını taşıyan 37’nci maddesi; “Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.” hükmünü öngörmektedir.
Bilimsel çevrelerde ve uygulamada, kanunî hâkim güvencesi, uyuşmazlığı yargılayacak ve çözecek olan mahkemenin o uyuşmazlığın doğmasından önce kanunen belli olması olarak kabul edilmektedir. 1982 tarihli Anayasa’yı kabul eden Danışma Meclisi’nin Anayasa Komisyonu’nun gerekçesinde “…bu suretle davanın olaydan sonra çıkarılacak bir kanunla yaratılan bir mahkeme önüne getirilmesi yasaklanmakta, yani kişiye yahut olaya göre kişiyi yahut olayı göz önünde tutarak mahkeme kurma imkânı ortadan kaldırılmaktadır. Bu ise tarafsız yargı merciinin ilk gereğidir.” denilmektedir (Özbudun, E.: Türk Anayasa Hukuku, Ankara 2005, 8. Baskı, s: 118-119).
Dikkat edilecek olursa Anayasa’daki bu düzenleme hukuk ya da ceza davaları yönünden herhangi bir ayrım gözetmemiş ve uyuşmazlığın doğduğu tarihte bu uyuşmazlığı çözecek olan mahkemenin belli olması durumunda yargılama yapacak veya yargılamaya devam edecek mahkemeyi gösteren yasal bir düzenleme yapılmadığı takdirde davanın, mutlaka bu mahkeme tarafından çözüme kavuşturulması öngörülmüştür.
Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere; uyuşmazlık konusunu teşkil eden her hukuki olay, meydana geldiği tarihteki yasal düzenlemelere tabidir ve olayın meydana geldiği zamanda mevcut olan mahkemeler tarafından çözümlenmelidir.
O hâlde; yeni bir mahkeme kurulurken o mahkemenin kuruluş yasasında zaman bakımından faaliyete geçme gününden önceki uyuşmazlıklara bakacak mahkemelerle ilgili özel bir düzenleme bulunmadığı taktirde her uyuşmazlık, meydana geldiği tarihte bu işe bakacak olan mahkemece çözümlenecektir. Başka bir anlatımla her dava açıldığı koşullara göre görülüp sonuçlandırılacaktır.
Dava konusu edilen hukuki uyuşmazlığın meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasalara göre kurulmuş bulunan mahkemelerin uyuşmazlığı çözmesi ana kural olmakla birlikte bazen yasal düzenlemelerle böyle bir uyuşmazlığın çözümü yeni kurulan mahkemelere de verilebilmektedir.
Nitekim; 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun geçici 1. maddesi; “Aile Mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde, yargı çevresinde ve görev alanına giren sonuçlanmamış dava ve işler, yetkili ve görevli aile mahkemelerine devredilir.” hükmünü içerdiğinden, bu yasal düzenlemeye istinaden diğer mahkemeler, Aile Mahkemelerinin görev alanına giren dava ve işleri bu mahkemelere devretmiştir. Aynı hususlar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.05.2011 tarihli ve 2011/11-233 E., 2011/330 K. sayılı kararında da vurgulanmıştır.
Somut olayımızda ise; Hâkimler ve Savcılar Kurulu’nun 07.07.2021 tarihli ve 608 sayılı kararında; kurulmasına karar verilen Asliye Ticaret Mahkemeleri' nin yargı çevrelerinin kuruldukları illerin " mülki sınırlarını " kapsayacak şekilde belirlenmesine ve kararın 01/09/2021 tarihinden itibaren uygulanmasına karar verilmiş olup, halihazırda açılmış davaların il merkezlerinde yeni kurulan Asliye Ticaret Mahkemelerine devredileceğine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir.
O hâlde, yeni bir mahkemenin faaliyete geçirildiği tarihten önce derdest bulunan davaların, istek üzerine veya doğrudan doğruya görevsizlik ya da gönderme kararı ile yeni kurulan mahkemeye gönderilmesine olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan bu hukuki ve maddi olgular karşısında somut olay irdelendiğinde; dava tarihi 17/04/2017 tarihi olup, davanın 01/09/2021 tarihinden önce açıldığı, yukarıda da ifade edildiği üzere, taraflar arasındaki uyuşmazlığı yargılayacak ve çözecek olan mahkeme, uyuşmazlığın doğmasından önce kanunen belli olan Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) olup, dava tarihinden sonra kurulan ve faaliyete geçirilen Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi'nce davanın görülmesi mümkün olmadığından, istinafa konu görevsizlik kararında usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmamaktadır. (Aynı yönde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 04/04/2019 tarihli 2017/11-10 esas - 2019/401 karar sayılı ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 17/05/2011 tarihli 2009/13600 esas - 2011/6019 karar sayılı ilamları).
Tüm bu açıklamalara, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, HMK.nun 355. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmaması nazara alınarak davacı vekilinin istinaf sebebleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davacı vekilinin Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 22/09/2021 tarihli 2021/642 Esas-2022/57 Karar sayılı kararına yönelik istinaf itirazlarının HMK’nın 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-HMK'nın 353/(1)-a maddesi gereğince davanın Dairemiz kararına uygun şekilde yeniden görülmesi için dava dosyasının görevli ve yetkili SALİHLİ 1. ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ'NE GÖNDERİLMESİNE,
3-Karardan bir örneğin istinaf kaydının kapatılması için Manisa Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine,
4-İstinaf başvurusunda bulunan davacının adli yardım talebinin ilk derece mahkemesince kabul edildiği anlaşılmakla yatırılması gereken 80,70 TL istinaf başvuru harcı ve 220,70 TL istinaf karar harcı olmak üzere toplam 301,40 TL harcın ilk derece mahkemesince yapılacak yargılama sonunda haksız çıkacak taraftan alınmak üzere yargılama giderlerinde değerlendirilmesine,
5-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına,
6-Kararın 6100 sayılı HMK'nın 359-(3) maddesi uyarınca; ilk derece mahkemesi tarafından taraflara tebliğine,
7-İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
8-İstinaf eden tarafından yatırılan istinaf avansından kullanılmayan kısmının HMK'nın 333. maddesi uyarınca; karar kesinleştikten sonra ilk derece mahkemesince istinaf eden ilgilisine iadesine,
Dair; dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda HMK'nın 362/1-c maddesi uyarınca kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 26/05/2022