T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2021/739
KARAR NO: 2023/1878
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İZMİR 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/10/2020
NUMARASI: 2019/40 Esas - 2020/506 Karar
DAVA : Sigorta Poliçesinden Kaynaklanan Alacak
DAVA TARİHİ: 24/09/2018
BAM KARAR TARİHİ: 30/11/2023
KARAR YAZIM TARİHİ: 30/11/2023
İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 13/10/2020 tarihli 2019/40 Esas ve 2020/506 Karar sayılı dosyasının incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
DAVA :
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı şirket ile davalı sigorta şirketi arasında 29.06.2017-29.06.2018 tarihlerini kapsayan otel paket sigorta poliçesi tanzim edilerek ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... Caddesinde bulunan ... adlı oteldeki malvarlığını poliçede belirtilen rizikolara karşı teminat altına aldırttığını, 28.02.2018 tarihinde meydana gelen fırtına sebebiyle otel iskelesinde oluşan hasarın tazmin edilmesi için davalı sigorta şirketine başvuruda bulunulduğunu, müvekkilinin hasar tazminat talebinin, poliçedeki "Fırtına" teminatı kapsamında değerlendirilmediği gerekçesiyle reddedildiğini, ayrıca, iskelenin kaynak bağlantı yerlerinde meydana gelen kopmalara, demir profil kaynak bölgelerinde oluşan paslanmaların neden olduğu gerekçesi ile poliçenin 4.4. maddesi gereği hasar tazminat talebinin davalı sigorta şirketi tarafından reddedildiğini, davacı şirketin otel iskelesinde oluşan hasarı tadil ettiğini belirterek, ödemiş olduğu 38.940,00 TL maddi zararın fatura tarihi olan 17.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava ettiği görülmüştür.
CEVAP:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sigortalı yetkilisi tarafından net bir tarih verilememekle birlikte hasarın 20-28 Şubat tarihleri arasında şiddetli rüzgar ve dalgalar sebebiyle iskele taşıyıcı sistemi olan çelik konstrüksiyonda ve iskele ahşap kaplamalarında meydana geldiğinin beyan edildiğini, eksper tarafından İzmir Meteoroloji 2. Bölge Müdürlüğü ile yapılan görüşmede 20-28 Şubat tarihleri arasındaki en yüksek rüzgar hızının 28 Şubat tarihinde ve 11,7 m/sn olduğu bilgisine ulaşıldığını, bu kez tarih aralığının 1 ay kadar daha geniş tutularak tekrar bilgi sorulduğunu, ancak Şubat ve Mart aylarında fırtına şiddetinde rüzgar esmediğinin öğrenildiğini, Yangın Sigortası Genel Şartları çerçevesinde hasarın fırtına teminatı kapsamında değerlendirilebilmesi için rüzgar hızının 7 bofor üzerine çıkması; diğer bir deyişle 17,1 m/sn üzerinde olması gerektiğini, ancak somut olayda hasarı meydana getirdiği ileri sürülen rüzgarın hızının 11,7 m/sn olduğunu, genel şartlar kapsamında fırtına olarak değerlendirilebilecek büyüklükte olmadığından meydana gelen zararın poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu, her ne kadar davacı tarafından otelin koy girişinde bir burunda olması dolayısıyla tüm rüzgarların normale oranla çok daha şiddetli olarak hissedildiği ileri sürülmekteyse de; sigortalı otelin çatı kaplamalarında veya civardaki diğer binalarda fırtına kaynaklı bir hasara rastlanmamış olduğundan davacının iddialarının kabulünün mümkün olmadığını, çelik konstrüksiyondaki hasarların poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu belirterek, davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.
İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN KARAR:
Mahkemece; "... davacı zararının fırtına nedeniyle gerçekleştiği yönünde yeterli bir delil bulunmadığından ve denizdeki dalgalanmalar sebebiyle oluşacak rizikonun da teminat dışında kalan haller olarak değerlendirildiği..." gerekçesiyle "... davanın reddine..."şeklinde hüküm kurulmuştur.
Karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ:
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; koyun burun kısmındaki otel iskelesinin özel konumu gereği normalden fazla rüzgar aldığı gözetilmeksizin yalnızca rüzgarın bölgedeki ortalama hızına göre değerlendirmenin yapıldığını, hatalı değerlendirme sonucunda iskelede oluşan hasarı, fırtına teminatı dışında bırakıldığını, müvekkili şirketine ait otel; koyda yer almakta olup hasar gören iskele ise koy girişinde bir burunda olduğunu, iskelenin bulunduğu burunun özel konumu gereği tüm rüzgarların normale oranla çok daha şiddetli olarak hissedildiğini, ancak ekspertiz şirketi tarafından İzmir Meteoroloji Müdürlüğü'nden 28.02.2018 tarihinde bölgedeki ortalama rüzgar hızlarının alındığını, ortalama ölçümlere göre rüzgarın 7 bofor olmadığından fırtına boyutunda olmadığı şeklinde yanlış değerlendirmenin yapıldığını, İzmir Meteoroloji Müdürlüğü istasyon bilgilerine bakılacak olursa, Seferihisar ilçesi içerisinde ölçüm yapan bir istasyon olduğunun görülebileceğini, söz konusu istasyonun İstasyon No:17820 / İCAO:SFHR / İzmir - Seferihisar olup, istasyonun, otel bölgesinde bulunmadığını, otel bölgesi, raporlarında da görülebileceği üzere Sığacık mevkisinde olduğunu, ayrıca bulunduğu koyun coğrafi olarak korunaksız olması, denize sıfır olması vb. sebeplerde meteorolojik olayların sert şekilde yaşandığını, sigorta poliçesinin, poliçede adresi ve bilgileri verilen otel baz alınarak akdedildiğini, dolayısıyla, sigorta poliçesi değerlendirilirken otel mevkisinin göz önüne alınması gerektiğini, söz konusu rüzgar hızının düşük bulunması sebebiyle fırtına kapsamında değerlendirmeye alınmamasının bu sebeple haksız olduğunu, çünkü meteoroloji istasyonu ile otel çok farklı yerlerde ve farklı coğrafi koşullara sahip olduğunu, sigorta poliçesi de davacı müvekkilinin otele yönelik hazırlandığı için sigorta şartları değerlendirilirken subjektif davranılması gerektiğini, ekspertiz raporunun yanlış ve sigorta ettiren otelin iskele konumunu baz alınmadan düzenlendiğini, iskelenin özel konumuna göre yapılması gereken ölçümle fırtına teminatı kapsamında olduğu tespit edilebilecek iken iskele hasarının davalı şirket tarafından karşılanmamasının kabul edilemeyeceğini, müvekkili şirketin, fırtına sonucu iskelede oluşan 38.940,00 TL tutarındaki zararını kendisi gidermek zorunda kaldığını, kararının kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, otel paket sigorta poliçesine dayalı tazminatın tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece; davacının uğradığı maddi hasarın poliçe teminatı kapsamı içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
İstinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.
Davacı taraf eldeki dava ile, davalı ile aralarındaki otel paket sigorta poliçesinde ek teminat verilen fırtına rizikosu nedeniyle oluşan zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle alacak isteminde bulunmuştur.
Yangın sigortası genel şartları fırtına klozuna göre; yağmur, kar, dolu ile beraber olsun olmasın münhasıran fırtına (10 metre yükseklikte hızı saniyede 17,1 metre "7 bofor" dan fazla esen rüzgarlar) veya fırtına sırasında rüzgarın sürüklediği veya attığı şeylerin çarpması sonucu sigortalı şeylerde doğrudan meydana gelecek zararlar şeklinde tanımlanmıştır.
Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nden gelen 27/09/2019 tarihinde gelen cevabi yazıya göre, 28/02/2018 tarihinde, İzmir ili Seferihisar ilçesindeki rüzgar hızının 11,7 olarak belirtildiği görülmüştür.
Mahkemece; Meteoroloji Genel Müdürlüğünün verilerine göre olay tarihinde rüzgarın saniyede maksimum 11.7 hızına ulaştığı, fırtına tanımına uygun şekilde esmediği böylece davacının uğradığı zararların teminat kapsamında yer almadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.
Taraflar arasındaki Yangın Sigorta Poliçesi ile davalı sigortacının teminat altına aldığı rizikolar incelendiğinde, fırtına rizikosu için ek teminat verildiği görülmektedir. Davalının ek teminat verdiği fırtına rizikosu bakımından Yangın Sigortası Genel Şartları'nda tanımı-şartları-niteliği belirtilen özellikte rüzgar olması gerekmektedir ki, davalı sigortacının verdiği ek teminat gereği sorumluluğu doğabilsin. Yangın Sigortası Genel Şartları içinde düzenlenen fırtına klozu başlıklı maddede "Yağmur, kar, dolu ile beraber olsun olmasın münhasıran fırtına (10 metre yükseklikte hızı, saniyede 17.1 metre “7 bofor”dan fazla esen rüzgarlardır)" denilmek suretiyle hangi hızdaki rüzgarın fırtına sayılacağı düzenlenmiştir.
Dava konusu olayın gerçekleştiği 28/02/2018 tarihindeki rüzgar hızına ilişkin olarak, Meteoroloji Genel Müdürlüğü anılan tarihteki rüzgarın hızının en fazla 11.7 olduğunu belirtmiş ise de, mahkemece; ölçüm yapılan istasyon binasının ve zarar gören sigortalı işyerinin bulunduğu konumu ve bulunduğu konuma göre rüzgar hızının o gün en fazla ne kadar olabileceği konusunda değerlendirme yapan bilirkişi hükme esas alınan raporu hazırlayan heyette bulunmamaktadır.
Buna göre; mahkemece içerisinde meteoroloji mühendisinin de yer aldığı bilirkişi heyetinden rapor alınarak ölçüm yapılan istasyonun bulunduğu konumun düz bir alanda kurulu olup olmadığını, sigortalı işyerinin ölçüm yapılan istasyon ile konum farkı olup olmadığı böylece rüzgar hızının etkisinin sigortalı işyerinin bulunduğu bölgede olay tarihi itibariyle en fazla ne kadar olabileceğinin belirlenmesi ve buna göre teminat kapsamında olup olamayacağının değerlendirilmesinin istenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. (Yargıtay (kapatılan)17. Hukuk Dairesinin 2016/16521 esas - 2019/6827 karar sayılı ilamı aynı doğrultudadır).
Açıklanan bu durum karşısında; davacı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin kabulü ile kararın HMK nın 353/1-a/6 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın HMK’nın 353/(1)-a maddesi uyarınca kararı veren mahkemeye gönderilmesine dair aşağıda belirtilen şekilde hüküm kurulması gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun ESASTAN KABULÜNE; İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 13/10/2020 tarihli 2019/40 Esas ve 2020/506 Karar sayılı hükmünün HMK'nın 353/(1)-a-6. Maddesi gereğince KALDIRILMASINA,
2-Dava dosyasının HMK'nın 353/(1)-a maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesi için mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
3-Kararın kaldırılması sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair istinaf itirazlarının bu aşamada incelenmesine YER OLMADIĞINA;
4-İstinaf yoluna başvuran davacıdan başlangıçta alınan 59,30-TL istinaf maktu karar harcının ve istek halinde kendilerine İADESİNE, iade işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
5-İstinaf yoluna başvuran taraftan başlangıçta alınan 162,10-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcının ilk derece mahkemesince yargılama giderlerinde değerlendirilmesine,
6-İstinaf başvurusu nedeniyle yapılan yargılama giderlerinin mahkemesince verilecek nihai kararla hüküm altına alınmasına,
7-Kararın taraflara tebliği, kesinleştirme, harç ikmali ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair; dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda HMK'nın 353/(1)-a-6 maddesi gereğince kesin olmak üzere 30/11/2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.