T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
21. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2024/1483
KARAR NO: 2025/1162
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Muğla Asliye Ticaret Mahkemesi
ESAS NO:2023/114
KARAR NO:2024/714
KARAR TARİHİ:18/07/2024
DAVA: Menfi Tespit (Abone Sözleşmesi)
KARAR YAZIM TARİHİ: 02/06/2025
İSTEM: Davacı vekili, müvekkilinin ... İlçesi ... Mahallesi No:... adresinde bulunan ... numaralı abonelik ile şebeke suyu kullanıcısı olduğunu, 2021 Haziran döneminden itibaren su saatinin tamir edildiğini ve şebeke suyu sezonun açılması ve arızanın giderilmesi ile tekrar kullanılmaya başlandığını, bu tarihten sonraki kullanımlara dair faturaların şirket tarafından ödendiğini, davalı ... tarafından 2021/ 2-3-4-5-6 aylarda su kullanılmayan dönemler için fatura düzenlendiğini ancak müvekkili şirketin davaya konu 2021 Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran aylarında otel kapalı olduğundan ne şebekeden ne de şirketlerden de bu dönemde su kullanmadığını, davaya konu dönemde sayaçtaki arıza nedeni ile ...'nin tesisatından herhangi bir su kullanılmadığını, müvekkilinin kış dönemindeki cüzi su ihtiyacının yaz döneminde de su temin ettiği dava dışı üçüncü firmalardan giderildiğini, müvekkili şirketin işlettiği ...'de yaz sezonunda aylık konaklayan sayısının 20.000 kişiye ulaşabilmekte olup davalı ... tarafından sunulan suyun yetersiz kaldığını, bu nedenle müvekkili şirketçe su tedariki için özel hukuk tüzel kişileri ile bir takım su tedariği anlaşmaları yapıldığını, sezonda belediye şebeke suyuna ek olarak kullanmak ve içmek için şirketlerden tankerlerle su temin edildiğini, (..., ... ve ... ... ... vb.) kış dönemine ilişkin üçüncü firmalardan temin ettikleri su faturaları iş bu dava dilekçeleri ekinde dosyaya sunulduğunu, ... tarafından otelin kapalı olduğu bu dönem için varsayımsal olarak hesaplama yapıldığını, ancak ... tarafından sayacın bozuk olduğu bilinmesine rağmen ilgili dönemde önlem alınmadığı gibi varsayımsal hesaplamada müvekkilinin otelinin kapalı olduğunun dikkate alınmadığını, davaya konu dönemde otel kapalı olup şebekeden su kullanımı olmadığından bu faturalara ilişkin olarak müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti gerektiğini, davaya konu faturalarda yapılan hesaplamanın fahiş olduğunu ileri sürerek müvekkili şirketin şimdilik 5.000,00 TL borçlu olmadığının tespitini istemiştir.
CEVAP: Davalı vekili, dilekçe ekinde yer alan fatura örneğinden görüleceği üzere, 24.02.2021 tarihinde yapılan sayaç okuma işleminde davacı otelin su sayacının bozuk olduğunun idarece tespit edildiğini ve "sayacınız bozuk! 1 hafta içinde en yakın ... abone hizmetleri servisine müracaat ediniz" şeklinde uyarının yer aldığı fatura ile davacı otele bildirildiğini, sayacın bozuk olduğunun tespit edildiği tüm aylar için de bu bilgilendirmenin yapıldığını, ayrıca sayacın bozuk olduğunun tespit edildiği tüm aylar için davacı otelin müvekkili idareye beyan ettiği "..." numaralı telefona SMS ile bildirimde bulunulduğunu, idarece bu bildirimlerle yetinilmediğini, ayrıca davacı işletmeye ilgili sayacın bozuk olduğu 3 iş günü içinde ... Abone Hizmetlerine müracaat etmesi konusunda 02.03.2021 tarihli ve 167294 sayılı abonelik ve tesisat durum ihbarnamesiyle tekrar bildirimde bulunulduğunu, davacı otelin su sayacının bozuk olduğunu bilmesine rağmen Mayıs ayına kadar sayacın tamir edilmesi veya yeni bir su sayacı ile değiştirilmesi konusunda idareye başvuru yapmadığını, bu nedenle kamu zararına sebebiyet verilmemesi için yönetmelikte böyle durumlarda ne yapılacağının açıkça belirtildiği ilgili maddeye göre işlem tesis edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ: İlk Derece Mahkemesi davanın reddine karar vermiştir.
İSTİNAF TALEBİNDE BULUNAN: Davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
BİLDİRİLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeler içeren yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, tek başına su faturaları incelendiğinde dahi tahakkukların gerçeği yansıtmadığının anlaşıldığını, konaklama yapılmayan dönemlerde fatura tahakkuku yapılmasının hatalı olduğunu, müvekkili şirket tarafından yaz sezonu işletilen dava konusu ...'un 2021 yılı resmi açılış tarihinin 01.05.2021 olduğunu, tesisin bilirkişi raporunda belirtilenin aksine Mart ve Nisan aylarında açık olmadığını ve herhangi bir konaklama bulunmayan bu aylarda su kullanımının da bulunmadığı ticari kayıtlardan anlaşılmakta olup 2021 yılı pandemi tedbirleri kapsamında işletmenin geç açıldığı ve önceki yıllara kıyasen daha az misafir ağırladığının izahtan vareste olduğunu, yerel mahkeme tarafından gerçek su kullanımının tespitinin gerektiğini ve bu hususta ticari kayıtları bulunmakta iken karine hesap yönteminin kullanılmasının anlaşılabilir nitelikte olmadığını, müvekkilinin önceki yıllardaki "sezon dışı" dönemlerde dışarıdan su temini ile dava konusu edilen dönem birlikte incelendiğinde dava konusu dönemde davalının suyunu kullanılmadığının tespit edilebileceğini, kabul anlamına gelmemek kaydı ile bilirkişi tarafından yapılan hesaptan dışarıdan temin edilen suyun mahsubunun gerektiğini, ayrıca kıyas faturaların dayanağını oluşturan bozuk sayacın ... müdürlüğü tarafından incelenmesi yerel mahkemeden talep olunmuşsa da bu husustaki taleplerinin değerlendirilmediğini, 02.03.2023 ve 21.05.2023 tarihli ihbarların müvekkile tebliğ edildiğine ilişkin dosyada herhangi bir tebliğ şerhi bulunmadığını, öyle ki 21.05.2021 tarihli yazıda tebligatın yapıldığı iddia olunan ... isimli şahsın müvekkilinin çalışanı olmadığı gibi müvekkili şirket tarafından da kim olduğunun bilinmediğini, bu nedenle müvekkiline yapılan herhangi bir bildirim bulunmadığından işlemiş faize de itiraz ettiklerini, davalı ...'nin kendi kusurundan fayda sağlama amacında olduğunu, davalı tarafından herhangi bir önlem veya tedbir alınmadan yürürlükteki mevzuat gereği yükümlülüklerini Sayıştay raporlarında da tespit edildiği üzerine yerine getirmeyip; hesaplanamayan dönem iddiası ile müvekkiline yönelik fahiş faturaların tahakkuk ettirilmesinin kabul edilemez olduğunu, Yerel Mahkeme tarafından kurulan hükme esas alınan bilirkişi raporlarının taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE: Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı su abonesi tarafından, su sayacının bozuk olduğu ileri sürülen dönem için, tahakkuk ettirilen fatura borçlarına karşı açılan menfi tespit davasıdır.
İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen ilk derece mahkemesi kararı hakkında 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık olup olmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.
İlk derece mahkemesince hukuki nitelendirmenin davadaki ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlenmesine, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirilmesine, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunmasına, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulmasına, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edilmesine, mahkemenin karar gerekçesiyle hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu olmasına, mahkeme hükmünün yasal unsurları taşımasına göre ilk derece mahkemesi kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulması cihetine gidilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı;
1)Davacının, Muğla Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 18/07/2024 tarih ve 2023/114 E. - 2024/714 K. sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2)Davacıdan alınması gereken 615,40 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, peşin alınan 427,60 TL harcın mahsubuna, bakiye 187,80 TL'nin davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,
3)İstinaf giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan kısmının HMK’nın 333/1. maddesi uyarınca yatırana iadesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 361 vd maddeleri uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerisinde Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere 02/06/2025 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.