(5271 S. K. m. 230) (5237 S. K. m. 191)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık G. S. hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
5237 sayılı TCK'nın 191. Maddesinin, 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 Sayılı yasanın 68. maddesi ile değiştirildiği, suç tarihinden sonra yapılan bu değişikliğin 5237 sayılı TCK'nun 7/2. Maddesi gereğince sanık lehine olup olmadığının tespiti bakımından 5237 sayılı TCK'nun 191. Maddesinin değişiklikten önceki hali ile 6545 Sayılı yasanın 68. maddesi ile yapılan değişiklikten sonraki halinin olaya ayrı ayrı uygulanarak hangi yasal düzenlemenin sanığın lehine olduğunun tespitinde zorunluluk bulunduğu ancak bu hususta her hangi bir gerekçe gösterilmeden sanık hakkında 6545 sayılı yasanın 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 191/1. Maddesi ile hükümlülüğüne karar verilmesi ve hükmün 5271 sayılı CMK'nun 230. Maddesi gereğince bu yönden gerekçeyi içermemesi,
Hukuka aykırı ve istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf nedenleri ile, CMK.280/1(b) ve 289/1(g) maddeleri uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,
Dosyanın yeniden incelenmek ve karar verilmek üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
KESİN OLMAK ÜZERE, 19.01.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)