(5237 S. K. m. 192) (5271 S. K. m. 286)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık İ. A.'a isnat edilen Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek, Bulundurmak ve Kullanmak suçu yönünden;
Sanık hakkında yasal koşulları oluşmadığı halde TCK.192/3 maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmış olması, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Her ne kadar sanık hakkında Denizli 1.ASLCM'nin 2014/537 esas, 2015/51 karar sayılı kararı ile HAGB karar verildiği ve sanığın deneme süresi içinde kasıtlı suçtan mahkum olmasına rağmen mahkemece bu konuda ihbar yapılmadığı anlaşılmış ise de; bu konuda her zaman işlem yapılabileceği anlaşıldığından inceleme konusu yapılmamıştır.
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
5271 Sayılı CMK'nın 286/2-a. Maddesi gereğince KESİN OLARAK 27.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)