(2559 S. K. m. 4) (5237 S. K. m. 192) (5271 S. K. m. 286, 303, 324) (6183 S. K. m. 106) (Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği m. 27)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf başvurusunda bulunulmuş olmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık F. K. hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
Sanığın, 27/07/2016 günü saat 22.10 sıralarında yanında B. Ç. olduğu halde Aşık Veysel Rekreasyon Alanı otopark kısmındayken polisin şüphelenip sanığın kaba üst aramasını yapacağı sırada üzerinde bulunan siyah renkli eşofmanın ön kısmından çıkardığı şeffaf poşet içerisindeki 2 içimlik uyuşturucu maddeyi rızası ile polise teslim etmesi şeklinde gelişen olayda polisin şüphelenip sanığa sorması ve 2559 sayılı PVSK'nın 4/A. Maddesi ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesi hükümleri nazara alındığında şüphe üzerine durdurulan sanığın yapılacak ayrıntılı kaba üst araması sonucunda eşofmanın ön kısmında bulunan suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesinin kaçınılmaz olması karşısında koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192. Maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe istinaf talebi bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı ve başkaca istinaf nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak; hükümde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesinde belirlenen terkin edilmesi gereken tutardan az olan ve 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince hazine üzerinde bırakılması gereken tebligat gideri 20,00 TL yargılama giderinin sanığa yüklenmesine karar verilmesinin 5271 sayılı Kanunun 303. Maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir eksiklik olduğundan, istinaf yoluna başvurulan hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili paragrafında yazılı "sanıktan tahsiline" ibaresinin çıkarılarak "20,00 TL yargılama giderinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 324/4-son cümlesi gereğince hazine üzerinde bırakılmasına," ibaresi eklenmek suretiyle CMK.280/1 (a) madde delaletiyle CMK.303/1-h madde gereğince İSTİNAF BAŞVURUSUNUN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
5271 sy.lı CMK'nun 286/2-a maddesi gereğince KESİN OLARAK, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)