(5237 S. K. m. 62, 149, 191) (5271 S. K. m. 230)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yapılan yargılama ve dosya içeriğine göre;
Dairemize incelemek için gönderilen İzmir (Kapatılan) 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/412 esas nolu dava dosyası incelendiğinde, sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/06/2014 tarih ve 2014/22004 esas nolu iddianamesi ile Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek, Bulundurmak ve Kullanmak suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesi ilk olarak 24/09/2014 tarih, 2014/247-46 E.K. Nolu kararı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek eylemine uyan 6545 sayılı Yasa ile değişiklik öncesi TCK'nun 191/1, 62. maddelerinin tatbiki ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5320 sayılı Yasaya 6545 sayılı Yasanın 85. maddesi ile eklenen geçici 7/2. maddesi hükmü gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, kararın 02/10/2014 tarihinde kesinleştiği, akabinde sanığın 30/07/2015 tarihinde işlediği basit yaralama suçundan dolayı İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2016 tarih, 2015/595 Esas, 2016/262 Karar nolu mahkumiyet kararının 07/04/2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine Mahkemesine CMK'nun 231/11. maddesi kapsamında değerlendirme yapılmak üzere ihbarda bulunulduğu, ihbar üzerine yapılan yargılama neticesi 07/02/2017 tarih, 2016/412-2017/52 E.K. nolu karar ile, 24/09/2014 tarih, 2014/247-46 E.K. nolu hükmün açıklanmasına ve sanığın TCK 191/1, 62 maddelerinin tatbiki ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair istinafa konu kararın verildiği anlaşılmıştır.
Mahkemenin 24/09/2014 tarih, 2014/247-46 E.K.nolu kararında sanık hakkında 5320 sayılı Yasaya 6545 sayılı Yasanın 85.maddesi ile eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. İlgili kanun maddesinde; " Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibari ile TCK'nun 191.maddesinde tanımlanan suç nedeni ile yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak TCK'nun 191.madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir " hükmünün yer aldığı ve maddenin 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nun 191.maddesine atıf yaptığı, kanun koyucunun amacının; daha önce tedavi tedbiri veya denetimli serbestlik kararı verilmeyen ve soruşturma aşamasında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nun 191/2-3.maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik kararı uygulanamayan ve yargılaması devam eden sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini ve bu kararın TCK'nun 191. maddesi hükümlerine göre yerine getirilmesini zorunlu kılarak, sanığın 6545 sayılı Yasa ile TCK'nun 191. maddesine getirilen lehe düzenlenmelerden yararlanmasını sağlamak olduğundan, 5320 sayılı Yasaya 6545 sayılı Yasanın 85.maddesi ile eklenen geçici 7/2.maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda, denetim süresinde işlenen ihlale konu kasıtlı suçun CMK'nun 191/4-b-c maddelerinde tahdidi olarak sayılan "Tekrar Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Alma, Kabul Etme veya Bulundurma" suçu ile "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Kullanma" suçu olması gerektiğinden, inceleme konusu dosyada, sanığın denetim süresinde işlediği basit yaralama suçundan dolayı hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği, bu nedenle hükmün CMK'nun 230.maddesi gereğince gerekçeyi içermemesi,
Hukuka aykırı ve istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin istinaf nedenleri ile, CMK.280/1 (b) ve 289/1 (g) maddeleri uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,
Dosyanın yeniden incelenmek ve karar verilmek üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
5271 Sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi gereğince KESİN OLARAK 09.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)