(5237 S. K. m. 62, 191) (5320 S. K. Geç. m. 7) (5271 S. K. m. 230, 280, 286, 289)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yapılan yargılama ve dosya içeriğine göre;
Dairemize incelemek için gönderilen İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/760 Esas nolu dava dosyası incelendiğinde, sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/03/2014 tarih ve 2014/10658 esas nolu iddianamesi ile Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek, Bulundurmak ve Kullanmak suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesi ilk olarak 15/09/2014 tarih, 2014/147-34 E.K. nolu kararı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek eylemine uyan 6545 sayılı Yasa ile değişiklik öncesi TCK 191/1, 62. maddelerinin tatbiki ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5320 sayılı Yasaya 6545 sayılı Yasanın 85. maddesi ile eklenen geçici 7/2 madde hükmü gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, kararın 25/09/2014 tarihinde kesinleştiği, akabinde sanığın 15/12/2014 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2015 tarih, 2015/54 esas, 2015/321 karar nolu mahkumiyet kararının 29/09/2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine mahkemesine CMK'nın 231/11 madde kapsamında değerlendirme yapılmak üzere ihbarda bulunulduğu, ihbar üzerine yapılan yargılama neticesi 12/01/2017 tarih, 2015/760 Esas, 2017/14 Karar nolu karar ile, 15/09/2014 tarih 2014/147-34 E.K. nolu hükmün açıklanmasına ve sanığın TCK'nın 191/1, 62/1 maddelerinin tatbiki ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair istinaf incelemesine konu kararın verildiği anlaşılmıştır.
Mahkemenin 15/09/2014 tarih, 2014/147-34 E.K. nolu kararında sanık hakkında 5320 Sayılı Yasaya 6545 Sayılı Yasanın 85.maddesi ile eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. İlgili kanun maddesinde; "Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibari ile TCK 191. maddesinde tanımlanan suç nedeni ile yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak TCK 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir." hükmünün yer aldığı ve maddenin 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191 maddesine atıf yaptığı, kanun koyucunun amacının; daha önce tedavi tedbiri veya denetimli serbestlik kararı verilmeyen ve soruşturma aşamasında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2-3 maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik kararı uygulanamayan ve yargılaması devam eden sanık hakkında CMK'nın 231 madde de düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini ve bu kararın TCK 191 madde hükümlerine göre yerine getirilmesini zorunlu kılarak, sanığın 6545 sayılı Yasa ile TCK 191 maddesine getirilen lehe düzenlenmelerden yararlanmasını sağlamak olduğundan, 5320 sayılı Yasaya 6545 sayılı Yasanın 85.maddesi ile eklenen geçici 7/2 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda, denetim süresinde işlenen ihlale konu kasıtlı suçun CMK'nın 191/4-b-c maddelerinde tahdidi olarak sayılan "Tekrar Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Alma, Kabul Etme veya Bulundurma " suçu ile "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Kullanma" suçu olması gerektiğinden, inceleme konusu dosyada, sanığın denetim süresinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği bu nedenle hükmün CMK 230. maddesi gereğince gerekçeyi içermemesi,
Hukuka aykırı ve istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf nedenleri ile, CMK.280/1 (b) ve 289/1 (g) maddeleri uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,
Dosyanın yeniden incelenmek ve karar verilmek üzere hükmü bozulan ilk derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
5271 Sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi gereğince KESİN OLARAK 28/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)