(5237 S. K. m. 53, 194, 223)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında Urla C. Başsavcılığı'nın 04/05/2016 tarih ve 2016/464 Esas sayılı iddianamesi ile Sağlık İçin Tehlikeli Madde Temin Etme suçundan TCK'nın 194/1, 53 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan davada Urla 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/02/2017 tarih 2016/287 Esas ve 2017/103 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 194/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosya üzerinde yapılan incelemede;
Mağdur K. B.'nin 08/03/2016 günü saat 20:30 sularında evden ayrıldıktan sonra arkadaşı olan sanık N. Ç. ve tanıklar A. G., H. Ç. ile buluştuğu, hep birlikte H.'ın abisine ait …….. marka araç ile bir müddet şehir içinde dolaştıktan sonra Kocadağ mevkiine gitmeye karar verdikleri, tanık H. ve sanık N.'in yol üzerinde bulunan marketten bira aldıkları, Kocadağ mevkiine gittikten sonra araç içinde hep birlikte satın aldıkları biraları içtikleri, bir ara mağdur K.'nın N. ile tartıştığı ve eve gitmek için araçtan indikten sonra bulunduğu yerin karanlık olması ve yolunu bulamaması sebebi ile korktuğu ve cep telefonundan polisi arayarak yardım istemesi üzerine olay yerine gelen görevli ekibin mağduru bulunduğu Kocadağ mevkiinden ekip aracına aldıkları ve alkollü olduğunu gözlemlemeleri üzerine mağdura ait alkol raporunun alındığı, ailesine haber verilmesinin ardından babası H. B.'nin şikayetçi olduğu ve sanık N. Ç. hakkında "Sağlık İçin Tehlikeli Madde Temin Etmek" suçundan soruşturma başlatıldığı, sanığın alınan savunmasında suçlamayı kabul etmediği, tanık anlatımları ve olayın gelişimi birlikte değerlendirildiğinde mağdur, sanık ve tanıkların arkadaş oldukları, olay günü buluştuktan sonra gezmek amacı ile Kocadağ mevkiine gittikleri ve burada hep birlikte marketten aldıkları biraları içtikleri, mağdurun olay sonrasında alınan adli raporunda 62 promil alkollü olduğu, bunun dışında almış olduğu alkol sebebi ile mağdurun sağlığını tehlikeye sokan herhangi bir komplikasyonun tespit edilmediği, bu haliyle sanığın 25/07/1998 doğumlu olan arkadaşı mağdurun kullanımına sunmak için bira aldığının sabit olmadığı, olay günü aldıkları biraları mağdur, sanık ve tanıkların hep birlikte tükettikleri, araçta bulunan biralardan hiçbir zorlama olmadan kendi isteği ile içen mağdurun eyleminden sanığın sorumlu tutulamayacağı, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği, TCK'nın 194/1 maddesinde düzenlenen "Sağlık İçin Tehlikeli Madde Temini" suçunun unsurlarının inceleme konusu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından mahkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı görülmekle, unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın CMK 223/2.c maddesi gereğince BERAATİ gerektiği anlaşılmıştır.
Sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunan o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf iddiaları bu nedenle yerinde olup,
Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve olayın daha fazla araştırılmasına ihtiyaç duyulmadığından 7035 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 303/1-a maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olmakla;
Sanık N. Ç. hakkında kurulan Urla 2.Asliye Ceza Mahkemesi 13/02/2017 tarih 2016/287 Esas ve 2017/103 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün KALDIRILMASINA,
Sanık hakkında Tehlikeli Madde Temin Etme suçundan TCK'nın 194/1, 53 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; Sanığın atılı suçu işleme kastı ile hareket etmediği, atılı suçun unsurlarının inceleme konusu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından; CMK'nın 223/2-a-c maddeleri gereğince BERAATİNE,
Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
5271 sy.lı CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince KESİN OLARAK, 25/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)