(5237 S. K. m. 116, 142, 143) (5271 S. K. m. 280, 289)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine ve istinaf başvurusunda bulunan sanık C. Ç.'in istinaf dilekçesi içeriğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık C. Ç.'in istinaf dilekçesi içeriğine göre kendisinin atılı suçu işlemediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep ettiği görülmekle;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Hüküm fıkrasında istinaf dışı olan sanıklar ile ilgili uygulamalar hariç olmak üzere kararı istinaf eden Cevriye'nin hırsızlık eyleminin suç tarihine göre TCK 142/1-b maddesine uymasına rağmen 142/2-b olarak yazılmasının maddi hata olarak kabul edildiği, ancak eylemin geceleyin işlenmesi nedeniyle cezanın 1/6 oranında artırıldığı belirtilmekle birlikte TCK 143/1 maddesinin sevk maddesi olarak yazılmadığı, bu hususun ikmal edilebilir eksiklik olarak nitelenmesi gerektiği,
Aşamalarda olay yerinde yakalanan M. D.ve A. S.'in dışında kalan sanıkların suçlamaları inkar ettikleri, bu sanıkların soruşturma aşamasında müdafii huzuruyla alınmamış bu nedenle başlı başına kanıt olarak kabul edilmeleri mümkün olmayan beyanlarında diğer sanıkları suçladıkları, duruşma sürecinde diğer sanıklarla birlikte olay yerine gittiklerini, ancak onların hadiseye karışmadıklarını beyan ettikleri, buna göre sanık C. ile ilgili olarak diğer sanıkların atfı cürümleri dışında hangi kanıt veya kanıtların olduğunun, hangi nedenle sanığın suçlara iştirak ettiğinin yasal ve yeterli gerekçeyle açıklanması hali dışında mevcut duruma göre atılı suçlardan mahkumiyete yeterli gerekçenin ortaya konulması gerektiği,
Mahkemece gerekçeli kararda iddia, şikayet, savunma açısından açıklamalar yapıldıktan sonra delillerin değerlendirilmesi kabul ve gerekçe bölümünde tanıklar A., M. ve A.'in beyanlarına yer verildiği, kararda gerekçe olmadığı, buna göre CMK 230 maddesine aykırı hareket edilmekle kararın bozulması gerektiği, ek kararla gerekçe oluşturulmuş ise de; bu kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmakla,
Hükmün CMK'nın 230 uncu maddesi gereğince gerekçeyi içermemesi,
Hukuka aykırı ve istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf nedenleri yerinde görüldüğünden CMK'nın 289/1-g, 280/1-b maddeleri uyarınca başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA,
DOSYANIN YENİDEN İNCELENMEK VE HÜKMOLUNMAK ÜZERE HÜKMÜ BOZULAN İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE,
CMK 284/1 maddesi uyarınca kesin olmak üzere 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)