KARA SINIRLARININ KORUNMASI VE GÜVENLİĞİ

HAKKINDA KANUN

Kanun Numarası : 3497

Kabul Tarihi : 10/11/1988

Yayımlandığı Resmî Gazete : Tarih : 22/11/1988 Sayı : 19997

Yayımlandığı Düstur : Tertip : 5 Cilt : 28 Sayfa : 165

Amaç ve Kapsam

Madde 1 – Bu Kanunun amacı; T.C. Devleti kara sınırlarının korunması ve güvenliğinin sağlanması ile ilgili esas ve usulleri düzenlemektir. Bu Kanun, bu görevleri yerine getirecek Kara Kuvvetleri Komutanlığı ve bu Komutanlık tarafından tefrik edilen birliklerle bu birliklerin emrine verilen veya desteğine tahsis olunan diğer birlikleri kapsar.

Görev, Yetki ve Görev İlişkileri

Madde 2 – Kara sınırlarını korumak ve güvenliğini sağlamak görevi Kara Kuvvetleri Komutanlığına ait olup bu görev sınır birliklerince;

1. Kendi sorumluluğunda olan bölgede sınırı korumak ve güvenliğini sağlamak,

2. Gümrük hattındaki giriş ve çıkış kaçakçılığı ile kara sınırları boyunca tesis edilen birinci derece askeri yasak bölge içerisinde suç teşkil eden eylemleri önlemek, suçluları yakalamak, bu bölgede işlenen meşhut suç faillerini ikinci derece askeri yasak bölgede de takip etmek ve yakalamak, failler hakkında zorunlu yasal işlemleri yapmak, yakalanan kişi ve suç delillerini ilgisine göre mahalli güvenlik kuvvetlerine teslim etmek,

3. Kara sınırlarından iltica amacıyla giren muharip yabancı ordu mensupları hakkında 11.8.1941 tarihli ve 4104 sayılı Muharip Yabancı Ordu Mensuplarından Türkiye'ye İltica Edenler Hakkında Kanun hükümlerini uygulamak, diğer mültecileri silah, muhimmat ve sair harp araç ve gereçlerinden arıtmak, bu mülteciler ile beraberlerinde getirdikleri malzemeleri ilgili makamlara teslim etmek,

Şeklinde yerine getirilir.

Yukarıda belirtilen görevler askeri hizmetten sayılır.

Sınır birlikleri mensupları kendilerine bu Kanun ile verilen görevlerin yapılmasında; diğer kanunların, silah kullanma yetkisi dahil, güvenlik kuvvetlerine tanıdığı bütün hak ve yetkilere sahiptirler.

Sınır birliklerinin bu maddede belirtilen görev ve yetkilerine girmeyen konularda, diğer kanunlara göre görevli ve yetkili kılınmış makamların görev ve yetkileri saklıdır.

Kara Kuvvetleri Komutanlığı bu Kanunda öngörülen görevlerini gerektiğinde, ilgili bakanlıklar, mülki ve adli makamlar ile güvenlik kuvvetleri ve ilgili kuruluşlarla karşılıklı yardım ve işbirliği yapmak suretiyle yerine getirir.

Mali Hükümler

Madde 3 – Sınır birlikleri personeli, bu Kanunla verilen görevlerin ifası sırasında veya bu görevlerinden dolayı ya da görevleri sona ermiş olsa bile, yaptıkları hizmet nedeniyle derhal veya bu yüzden maruz kaldıkları yaralanma veya hastalık sonucu ölmeleri veya engelli hâle gelmeleri veya yaralanmaları halinde haklarında 3.11.1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.[1]

Sınır birliklerinde görevlerinin niteliği icabı kazandan beslenemeyen erbaş ve erlere kanuni yiyecek ve istihkak maddelerinin aylık maliyeti kadar tayın bedeli tutarı, Kara Kuvvetleri Komutanlığınca tespit edilerek Milli Savunma Bakanının onayından sonra her ay peşin olarak ödenir.

1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanunun müsadir ikramiyesiyle ilgili 60 ıncı maddesi hükümleri, bu Kanun kapsamındaki personel için de uygulanır.

Yönetmelik

Madde 4 – Bu Kanunla belirtilen görevlerin yerine getirilmesi, bakanlıklar, mülki makamlar, güvenlik kuvvetleri ve ilgili kuruluşlarla yapılacak işbirliği ve koordinasyon esasları ve Kanunun uygulamasına ilişkin diğer hususlar Milli Savunma, İçişleri ve Maliye ve Gümrük bakanlıklarınca birlikte çıkartılacak bir yönetmelikle belirlenir.

Uygulanmayacak Hükümler

Madde 5 – Bu Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 16.7.1956 tarihli ve 6815 sayılı Sınır, Kıyı ve Kara Sularımızın Muhafaza ve Emniyeti ve Kaçakçılığın Men ve Takibi İşlerinin Dahiliye Vekaletine Devri Hakkında Kanun, 10.3.1983 tarihli ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve yetkileri Kanunu ile diğer kanunların bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.

Geçici Madde 1 – Doğu ve Güneydoğu sınırlarının korunması ve güvenliğinin sağlanması görevi Kara Kuvvetleri Komutanlığınca fiilen devir alınıncaya kadar 6815 sayılı Kanundan doğan görevlerin Jandarma Genel Komutanlığınca yerine getirilmesine devam olunur.

Geçici Madde 2 – Genelkurmay Başkanlığınca tespit edilecek esaslar dahilinde;

1. Jandarma sınır birliklerinin subay, astsubay ve uzman jandarma çavuş hariç olmak üzere mevcut diğer personeli halen bulundukları hukuki ve mali statüleri ile Kara Kuvvetleri Komutanlığına devredilir.

2. Jandarma sınır birliklerinin araç, gereç, silah, mühimmat, melbusat, malzeme ve demirbaş eşyalarından; Devlete ait veya kiralık bina veya tesisler ile diğer gayrimenkullerden jandarma içgüvenlik birliklerinin ihtiyacı dışındakilerin nasıl devredileceği hususu, Kara Kuvvetleri Komutanlığı ile Jandarma Genel Komutanlığı arasında yapılacak protokolle düzenlenir.

Geçici Madde 3 – Jandarma sınır birliklerinin ihtiyaçlarının karşılanması için yapılmış sözleşmeler ve taahhütler Kara Kuvvetleri Komutanlığınca uygulanır.

2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre idareye tanınan yetkiler Kara Kuvvetleri Komutanlığınca kullanılır.

Gerek personelin devri gerekse sözleşme ve taahhütlerin yerine getirilmesinden doğacak harcamaların karşılanması için gerekli ödenekler, İçişleri Bakanlığı bütçesinden Milli Savunma Bakanlığı bütçesine Maliye ve Gümrük Bakanlığınca aktarılır.

Yürürlük

Madde 6 – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 7 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

3497 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN

MEVZUATIN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE

Değiştiren Kanunun Numarası	3497 Sayılı Kanunun Değişen veya İptal Edilen Maddeleri	Yürürlüğe Giriş Tarihi
6462	3	3/5/2013

[1] 25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “sakat kalmaları” ibaresi “engelli hâle gelmeleri” şeklinde değiştirilmiştir.

Full & Egal Universal Law Academy