ÖZET: EVLAT EDİNME, EVLATLIKLA EVLAT EDİNENLER ARASINDA SOYBAĞI İLİŞKİSİ KURAR. ANCAK EVLATLIĞIN KENDİ AİLESİYLE ARASINDAKİ SOYBAĞI İLİŞKİSİ EVLAT EDİNME İLE ORTADAN KALKMAZ. KÜÇÜĞÜN BİR BAŞKA AİLE TARAFINDAN EVLAT EDİNİLMİŞ OLMASI, GERÇEK ANA BABANIN ÇOCUKLARIYLA KİŞİSEL İLİŞKİSİNİ KESER İSE DE, KOŞULLARIN VARLIĞI HA­LİNDE VE KÜÇÜĞÜN MENFAATİNE UYGUN DÜŞTÜĞÜ ÖLÇÜDE HAKİM KA­RARIYLA BU İLİŞKİ YENİDEN TESİS EDİLEBİLİR. OLAĞANÜSTÜ HALLERİN VARLIĞI HALİNDE ÇOCUĞUN MENFAATİNE UYGUN DÜŞTÜĞÜ ÖLÇÜDE KİŞİSEL İLİŞKİ KURULMASINI İSTEME HAKKI DİĞER KİŞİLERE, ÖZELLİKLE ÇOCUĞUN HISIMLARINA DA TANINMIŞTIR.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mah­kemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp dü­şünüldü:

Davacı, davalılar tarafından birlikte evlat edinilen küçüğün öz annesidir. Evlat edinme; evlatlıkla evlat edinenler arasında soybağı ilişkisi kurar (TMK m. 282/3) ise de, evlatlığın kendi ailesiyle arasındaki soybağı ilişkisi evlat edinme ile ortadan kalkmaz (TMK m. 314/5). Ana ve babasından veya bunlardan birinden ayrılmasına karar verilmiş olan çocuğun, kendi yüksek yararına aykırı olmadıkça ana-babanın ikisiyle de düzenli bir biçimde kişis